35279 resultaten.
Zomertrek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
561 Het zilte nat
dringt in neus,
zand in haren,
tussen tenen
overal.
Vlagen kinder
kreten,
een geel schepje
spoelt kopje
onder.
Een roze
zomerzweem,
dolend
op duits
winterwit.
Genadeloos
knisperen
scheermesjes
hier aan
de wal.…
Gebroken
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
693 Met één hand breek ik de golven
hang hen bruisend aan de wind
waar ze verwaaien tot een lied
dat melancholisch zingt
over oneindigheid
ongrijpbaar hoog
diep in gevoel nabij
en met de andere hand
streel ik de branding
van je wang…
De triviale dromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
971 je bliksemde
zag je ogen dalen
in vuur en vlam waar
aarde je ontlading nam
het gedonder kwam
pas later met de tranen
toen de bui zich hier
in volle hevigheid ontlaadde
dollend zijn we weggestroomd
door putten en riolen
de triviale dromen zijn
meegenomen naar de zee
in het eindloos open water
ben ik weer de prater jij
golft luisterend…
Schelpenwind
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.665 wind
die zo alles verwaait
mijn liefde voor jou in een zin
Weet nu altijd mijn lief
als de windmolen draait
waarom ik de zee zo bemin…
wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
750 de wind is schuchter vandaag
vanachter de duinen schuurt het zand
over de golven die stil blijven liggen
naast elkaar stappen we voort
we zeggen net zoveel als de kracht
van de branding die er niet is
vandaag tenminste
morgen kan het anders zijn
als de wind stormt uit het westen
dan houden we elkaar vast
niet om elkaar te verliezen…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef van de kust
Van de kust zocht ik toen golven
en de wind zij golfde mee
door ze huizenhoog te rijzen
en ik smeet ze over zee…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 aan de strakgespannen ketting
schier op breken staand
uit het boegoog links,
desolaat het roestigzware anker
lijdzaam droomt 't ontzeilde schip,
bewonderd, museaal en
met weemoedige aanvaarding,
van ooit zijn woelig element
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)
hiertoe geïnspireerd in het "Maritime Museum"
te Bath (Maine, USA)…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Cotsa Brava
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
981 Misselijkmakende penetrante zonneoliëen
Zand tussen tenen en bilnaad
Bejaarde doet misselijkmakend yoga in spagaat
Vlieger stort neder boven op mijn kruis
Handdoeken op klutje mutje, was ik maar thuis
Buikliggend gluur ik verhit mee
naar de bevrijdende lichtblauwe zee
Het terras is evenzo nog erger
Kijken of ze kijken en als ze kijken…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 -
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Lotta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
602 Alles ging snel
toen ik je hoorde
zingen
Een zondag in
Amsterdam
Liedjes later
leerde jij me
staan en
zingen tot
ik vertrok naar
deze stad aan
zee waar
jij weer
zingt…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 haar nimmermeer
uit “De Zee en Ommelanden”…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm
schreeuwt de wereld mij van wijs
kijk ik afgunstig naar een boot
vredig dobberend aan de wal
omdat jouw schip op volle zee…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 en als we vannacht de ogen sluiten
laat bodem voetvast zijn, liefste
hard het zand
uit "Amor en de Zee"…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels om mij heen
ondergronds misgunt voorgoed
een nutteloos anker
de terugkeer in ooit mijn element
uit "De Zee…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 zal de natuur opnieuw herstellen
wat haar allemaal werd aangedaan
maar vandaag is er nog stilte
ik wandel een eindje weg
met mezelf en de zee…
Ik reikte onmacht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
956 Ik vond je
onder sijpelende rotsen
naakt in weerloosheid
stilte schreeuwde wind
tot huiverende golven
en ik reikte
verder
dichter
tevergeefs
je dreef als tanend schuim
traag over zee…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Tierra de Fuego
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
961 Aan de kaap
verliezen woorden hun betekenis
aan de rand van alles
heerst een donkere wind
op de klippen
breken oceanen in woeste regelmaat
en er danst wrakhout
op het zand…
Passagieren
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
926 We zagen de maan
we zagen het scheepswrak
we proefden het zoute schuim van de zee.…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 we zijn met
volle zon vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…