6782 resultaten.
Bandrecorder, eenvoudig
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.314 Je hoeft niet te praten
ook geknisper van kranten komt duidelijk over
of als je slikt keelschraapt
een schoen uitschopt
het suizen van het gas
de tik van het licht uit
de telefoon buiten de auto's
mijn korte adem
maar als je toch iets zegt
zeg dan liever iets aardigs
iets dat i nog eens af kan draaien
als je weg bent.
------------…
Lichtende schaduw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Even passeerde het mij als een schaduw
Een flits die mij het zicht benam
Een gedachte die mij woorden ontnam
Een duistere plek uit het verleden
Die zich heden derwaarts spoedde
Opgejaagd door stralende zonneschijn
Passerend en door mij na gekeken
In ’t helder zonnelicht.…
Vervlogen dagen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 'k Herinner mij hoeveel ik je kon vragen,
hoe vlot jij elke misstap weer vergaf,
de wijsheid die je tederheid omgaf.
Ik ben je dankbaar voor die mooie dagen.
Ik weet niet of ik nu nog kan geloven
dat zoiets als een hemel echt bestaat
en dat jij dan misschien, van ergens boven,
nog steeds kunt voelen hoe het ons vergaat.…
Jouw aanwezigheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
711 Zonder jou
rolt die traan
met in gedachte
een geurig boeket
die ik deel
van kleurrijke fresia’s
die mij steunt
tot levend verzet.…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Stilte in huis
Straalt een eindeloze kalmte
De rust om te denken
Niks doen, tornado van gedachtes
Denken over verleden, heden en toekomst
Blaas ik het stof, van een vervlogen leven
Een reliek vol herinneringen
Geluk, liefde, pijn en verdriet
Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef…
Huis vol gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten
het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten
in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren
ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust
had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten
maar met de sleutel
in het slot schrok alles…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 Verzonken in gedachte op weg naar jou
met zicht op kenmerken van madeliefjes
en giftige reuzenberenklauwen in de berm
bloeien gelukservaringen in herinnering.
Een horizon gekleurd in het blauwe uur
waar jij vurig voortleeft in je rode jurk
met jouw pirouettes van de paso doble
dat typeerde als de grootste verleiding.…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Hier, vandaag in Lilla Hyttnäs,
ontmoet ik de kleinzoon van Kersti,
de dochter van Carl en Karin Larsson.
We kijken door een venster naar de ruimte.
Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 Wij graven
kanalen....
graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....
als brandstof
'eeuwenoud…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Nonnen...
waar zijn ze
-in godsnaam- gebleven?
Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen
landschap als dit ze zich zelfs
zou horen te herinneren…
Een blinkend juweel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 soms dwarrelen
er flarden muziek
spontaan uit de
schatkamer van herinnering
een melodie
die gedragen wordt
door scenes van optredens
uit evenementen
kleur volume en
emoties zijn
toegevoegde waarden
in totale verbondenheid
verbazingwekkend
is het hoe de tijd met
vele stappen terug dit
volmaakt helder produceert
als een blinkend…
Kaarsje
gedicht
2.0 met 4 stemmen
10.500 De lont verkoolt in het vlamhart en ervoor
staat de wapenbroeder van Jeanne d’Arc. Hij zag
machteloos toe hoe ze terecht werd gesteld.
Iedere keer wanneer hij een licht opsteekt,
ziet hij een geblakerde, terugstaren
vanuit het vuur. Neemt waar dat hij toekijkt en
wat hij ook lijkt, het is niet voldoende.
---------------------------------…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Grave,
straatjes en steegjes
in deze oude stad
aan de rivier
Ze vertellen
het verhaal
van handel, goederen
maar vooral...
over het -van oudsher-
zelf-brouwen van bier
dronken worden
bij ochtendgloren
Het water
uit de Maas
niet te drinken
als koffie? thee?
In hun verhaal
nemen ze je mee
de 'achterafjes'
nooit doodlopend.…
Licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
918 het is koud, maar ik voel nog steeds je warmte, herinner mij nog elk moment,
en ondanks je afwezigheid, voel ik dat je bij mij bent.
een vogel, een bloem, het zijn jouw signalen,
net als dat ik je zie in een vlinder of in zonnestralen.
In de stilte die is ontstaan, hoor ik je nog praten,
nu zit ik hier, hier waar we ooit samen zaten.…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Kronkelpaden. Onverharde wegen.
Boerderijen in de plooien van het landschap
weggezakt. Silo's. Het notarishuis.
De pastorie. De oude en de nieuwe school.
En daar: geboortehuis. Zo levensecht.
Zo helemaal gebouwd voor een geborene.
Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor.
Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.
Bovendien werd…
Spoorzoeker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
692 Daar sta ik dan
Op dat spoor
Turend naar die bocht
Zoekend naar wat je dacht
Die laatste momenten
Flitste je leven aan je voorbij
Dacht je aan je vrouw
Je kinderen
Aan mij
Of dacht je aan niets
Was je gewoon bang
Voor die klap
En dan…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij stapt behoedzaam en ziet grijs van zorgen
dat hij geen muis of mier of mens vertrapt.
De rafelige oren vaal gelapt,
een slurf hangt uit, het slimme oog verborgen.
Als zak van Sinterklaas zou hij voldoen,
met in het rommelige vel cadeaus
zoals entreekaartjes voor circusshows,
veel pinda's, boekensteunen, een klaroen.
Ik weet…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Zover weg strandt de passie in herinnering
langs de kustlijn geschreven als teken
wat overspoelt door deining van weemoed.
Elk woord dat op cadans de poëzie erkent
door de melodie van onze favoriete band
dat tijdens het dagdromen mij aanmoedigt.…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 In de breedste symfonie van het woord
stromen je klanken door mijn aderen
siddert je kus het opgebolde kippenvel
voelt je lichaam als een fluwelen laken.
Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.
Jouw…
Dadaab
gedicht
1.2 met 24 stemmen
8.674 We zeggen laten we niet naar school gaan, als je naar school gaat
begin je de wereld te begrijpen, dan breekt de pleuris uit.
We zeggen meisjes zijn duurkoop om toekomst mee te betalen
of is de wereld een markt waar je dochters ruilt voor suiker.
We zeggen achter de tenten is een zandweg en de weg is lang
en het zand leidt terug naar de oorlog…
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 Wij brengen vader bij de kistenmaker en hij laat ons kleuren zien.
Formaten. Stijlen. Beits of lak. Na eindeloos praten worden
in zijn linkerzijde twee scharnieren aangebracht.
Goudkleurig, twintig cent per stuk.
'Gegarandeerd roestvrij'.
Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij
's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn…
Hoofd?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
657 Ze grazen
grazen in hun wei
ze kijken
kijken op naar mij
Allebei
wil ik ze
'op de plaat'
meer dan hun hoofd
Morrend....
hebben ze
me beloofd
mee te werken
aan deze fotosessie
maar van harte....
gaat het niet
zijn ze er met hun hoofd niet bij?…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik luister naar het knirpen van het grind
de wind en haar lange zuchten
beide laten mij ademen
er zingen vogels die ik niet herken.
Ik loop in mijn eigen tempo
begroet de oeroude bomen
de rivier waarin ik denkbeeldig
elke druppel een naam geef.
Hield ik niet juist ook van het leven
de melancholie verweven dageraad
hij vergat mij immers…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 De winkeldeuren
nog toe, gesloten....
de straten
leeg, verlaten
Alleen zon
maakt het nog vrolijk
had ik
in de gaten
Waarom op maandag
'n oud stadshart
bezoeken?
'k ruik vers brood, koeken?
Ik proef...
de sfeer van ooit
van toen
aanwezig op en aan
de gevels
in de ruiten
hun spiegelbeeld
heelt de wonden
van eeuwen strijd…