Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Stamtafel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Stamtafel (postuum eerbetoon aan de Groningse dichter Jaap Pijper) Steeds nog aan dezelfde tafel bijeen, een ieder in zijn eigen ritueel gevangen, maar stilzwijgend vertelt hier elk een dat jouw gezelschap niet is te vervangen. Om deze vertrouwde ronde tafel heen zitten mensen die nog steeds om je geven. Zeer beslist wordt hier door iedereen…

OP JONKVROUW ISABELLE LE BLON

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.868
(Overleden de 28 van Zomermaand 1636) Hier sluimert Isabel le Blon, Die, als een roosje met de zon, Blijgeestig op haar steeltje stond, En riep met een bedauwde mond: Wat is de schoonheid? wat 's de roem Der jongheid anders als een bloem? Dit was haar eerste en laatste leer, Toen zweeg ze stil, en sprak niet meer.…

die fiereheit ( iegene taole )

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.583
ut is stille in diese nagte veur mie sterfe ene mensch in verslete kragte mee durfe siede ghie die doot anne ghie bluuf immer dich selfe unne werme ende fiere manne oltiet praot ghie mee dene laghe so gul ende sterreck in't fandaoge ende surge ghie feur haore sigtbaore piene tu draoge…

In één nacht

gedicht
3.0 met 80 stemmen aantal keer bekeken 54.058
In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis. Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven, ik met sterven. Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn? De deur…

bij een urn

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.075
dat ik jou het kruis moest geven in een kerk in Hoboken, met een glimlach bedacht hoe slank je geworden was net als iedereen na het louterend vuur Andrea Bocelli “Con te partiro” zong de blinde bard van wie jij veel had hoe iedereen als lichtje begon eindigt als onzichtbaar infrarood Bach met “Air” mij op “Exception” bracht de jaren Zestig…

Vaarwel mijn lief

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.757
Ze heeft zo’n moeite met de dood, daarom wil ze niet dat je gaat ziet je bent in ademnood en nog wil ze niet dat je haar verlaat. Ze wil niet dat je die grens overgaat, de grens naar dat soort niemandsland en haar zo heel alleen hier achterlaat. Maar ze weet er is niets in te brengen tegen ’t onherroepelijke alsook ze weet je te moeten…
an terlouw22 januari 2006Lees meer >

Klankbord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Een dichter is gestorven zijn leven werd ontkracht doordat het einde onverwacht z’n laatste adem heeft verworven de man nam alle woorden mee die hij door zin verheven poëzie had willen geven maar helaas het is passé de mensheid leest gerichter zijn nalatenschap; zijn werk en concludeert: dat is toch sterk van verre is hij zelfs nog dichter…
sacrajewa23 januari 2006Lees meer >

Uiterste wilsbeschikking

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.040
mij is een kort leven beschoren wil herdacht worden naar behoren lees mijn testament mijnheer de recensent niet droogweg worden gecremeerd maar graag breeduit uitgesmeerd met lovend literair betoog een autopsie onder kundig oog van schrijvers die weten welke jambe niet te vergeten breng mij niet naar een columbarium leg mij…
jandeb24 januari 2006Lees meer >

Als er niets meer is

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.844
Ik zocht akkoorden waarmee ik een melodie kon componeren klanken vragend dragend klagend vloeiend tot een waardig afscheidslied ik hoorde maar verstond het niet ik zocht naar zinnen waarmee ik tekst zou kunnen schrijven woorden klinkers letters die mijn onbegrip konden weerleggen maar ik zweeg wist niets te zeggen Ik zocht…
sacrajewa25 januari 2006Lees meer >

as icke sterfe ( iegene taole)

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.988
As icke meuge sterfe Ick sieje aol werumme Ende sie freugt ende piene In haort ende lieve geprieme So mien jung, moei kieke Ungelieke ende so rieke T'is recht unne gaeve Hunne siele te laeven Al dieje mense, o so tere Gelieke vao ende mien mude Maoke mien so mere Icke sou so gere die lefe kere As icke meuge sterfe Ende alle werumme…

Geen tijd voor de dood

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.716
stilstaand bij mijn doden werd ik al ingehaald door nieuwe doden de wereld draait door wie heeft nog tijd wie gunt je nog verdriet wel duizend kaarsjes wilde ik aansteken maar kwam niet verder dan één enkele en zelfs die waaide bijna uit…
Gerardo30 januari 2006Lees meer >

Dood

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.750
Hij is dood Weg Voor eeuwig en altijd Spijt Van niet willen luisteren Van niet willen praten Reden Om te huilen en te denken Hoe het had kunnen zijn Tranen Van woede en onmacht Leegte Na vannacht…

De stervende christen

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.631
Goede nacht! goede nacht! ‘k Heb mijn levenstaak volbracht, En mijn uurglas is verstreken ‘k Voel mijn wenende ogen breken; ‘k Voel, o dood! Uw ijzeren macht, Goede nacht, goede nacht!… ’t Is voorbij, ’t is voorbij, Al wat mij aan deze zij Van het graf ooit vreugd kon lenen Ook ’t verdriet dat mij deed wenen. ‘k Ben aan ’t eind der woestenij…

Geestschrijver

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.367
Op deze grijze dag het is bijna half elf verhuis jij van de boekenkast de vrijheid tegemoed de blauwkartonnen doos, waarin jouw as gevat is in een urn verpakt in canvas tas, wordt door de jongste zoon gehangen aan het stuur zo fietsen jullie samen nog één keer langs de weg die vroeger zo vertrouwd was wanneer het visseizoen begon…

repetitie

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.633
ik ken het scenario , eerst sterven dat moet nadrukkelijk eerst en dan de reis vanonder het witte laken naar een kist als alles meezit -want die is duur, ik vond die van de Paus knap zie je- verder blijf ik gewoon rustig dood en de begrafenisondernemer helpt altijd daar kan ik op vertrouwen, de stoet ook, en toch…
jandeb5 februari 2006Lees meer >

LANGS MOEDERS GRAF

poëzie
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.325
’t Was de eerste thuiskomst na haar sterven; Wij haalden hem van boord. Hij pakte en kuste ons honderd werven, Maar sprak geen enkel woord. Een tijdlang stond hij in gedachten, En zag ons zwijgend aan; Op eenmaal kreeg hij moed en krachten, En zeide “Laat ons gaan!“ Het kleine Stijntje werd gedragen, Ik bij de hand gevat; Opeens de Kerkstraat…

Woestijnwoorden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.090
In het schrale licht, ingeklemd tussen de winternachten lig ik naast hem op het marmeren bed dieper kunnen we de slaap niet vatten zo ijl zijn de afstanden onraakbaar dichtbij gedachten van weleer, gevangen in de weigering om volwassen te worden een koperen voorhoofd weerkaatst de voortjagende donderwolken rond het wegvluchtende levenslicht…
Kees Keizer6 februari 2006Lees meer >

Lieve mama en papa

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Vergeef me, dat m'n levenskrachten staakten. Ik ben nu in m'n eigen utopie en ben je dankbaar, lieve ouders, die gedreven mij het leven prettig maakten. Ik kon je met een glimlach vaak verblijden, al moest ik soms ook vechten voor m'n leven. Wat is me toch een fijn geschenk gegeven: 't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden. Geen…
Aubrey9 februari 2006Lees meer >

Sterven

netgedicht
4.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.539
voor hen die sterven laten er paradijzen zijn waar geliefden spelenderwijs opnieuw verrijzen en gezamenlijk zachtjes zweven als witte zwanen met late avond droommuziek…
Roland Hainje10 februari 2006Lees meer >

Nog steeds bij ons...

hartenkreet
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.389
Je bent er al zo'n tijd niet meer En toch verschijn je telkens weer, Als iemand even aan je denkt Of je een moment aandacht schenkt. Niemand zal je ooit vergeten We hielden veel te veel van jou. We zullen altijd weten, Dat jij ons nooit vergeten wou...…
Anne10 februari 2006Lees meer >

tot dan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.981
je hoort bij me nu ik je ken, dood je was een vreemde en ik was bang, dood blijf nu maar en troost me, dood ooit zal ik jou achter me laten…
jandeb10 februari 2006Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.370
Het oude houten hekje kreunt zijn matig onderhouden luid als ik hem traag achter me sluit toch lijkt het of de stilte leunt tegen bejaard gebogen bomen die knikkebollend tijd verdromen ik zie de jaren vaag vergaan uit vergeten grijs verleden en in marmer vers gesneden nadenkend blijf ik even staan bij hetgeen jouw rustplaats is maar…
sacrajewa11 februari 2006Lees meer >

Zelfmoord

hartenkreet
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.129
Je nam je leven in een klap sloeg de hand aan jezelf zij die achterbleven zitten met een map vol vragen. Je nam je leven in je eigen hand niemand die nu begrijpt waarom het was te zwaar dus geen koude dagen meer. Je nam je leven, had er recht op vond je zelf en in dit geval stond jijzelf voorop je koos voor een keer voor jezelf…
an terlouw20 februari 2006Lees meer >

Gevecht in kleur

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Aan het einde van de zwarte nacht werd het blauwe maandag Het regende paars tot in de rode ochtend De lavendelkleurige mist gaf het gras zijn oker Macabere wolkenpartijen domineren de dag en gaan een gevecht aan met het licht…

OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Omring ons met Uw licht in deze nacht waarin wij gaan; wij zien geen hand voor ogen en struikelen in eigen onvermogen, U geeft wat zwak is ongekende kracht, een schouder om te huilen, een hart om aan te schuilen. Al scheurt de dood het leven hier uiteen en zaaien wij de korrel in de aarde; U geeft de vrucht voor eeuwig nieuwe waarde dwars…
Jan Mul24 februari 2006Lees meer >

Zo ver

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.742
Het is, zover ik, ontwaak een droom ik geloof herinner, de ogen het vuur, mededogen de strijd, over leven de macht, het vergeven van zijn kracht, ontdaan ik zie, oneindig zo, dichtbij kan ik niet, blijven waar, ik ben voorbij, gelegen voor, het wezen achter, zijn waar, ik was om, het even bij te blijven wat, te weten wat, te zijn…
The Powerpoet26 februari 2006Lees meer >

Wouter

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.905
God kan de pest krijgen het schurft en de tyfus Laat Hem het zuur krijgen de pokken, de tering God kan de griep krijgen de pleuris, kolere... Laat Hem kanker krijgen maar vooral leukemie wat Wouter van Hem kreeg en toen Hij zijn zieltje kreeg…

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
Zij liggen rij aan rij de grijze zerken, Omwonden met een band van dorrend lover; Gevangen in des winters doffe tover Slapen de wilgen en de bleke berken. En op de koude wind is het als stoof er Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken, En zoekend waart hij om die droeve merken, Tellend hun tal, de strenge Levens-rover. De dode blaren stuiven…

Liefdesgedicht

gedicht
3.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 43.532
Ik weet dat je mooi dood zal gaan. Met een glimlach om je lippen b.v. of met een bloem in je hand. En in de volgende dagen zal het stof wat dikker liggen op de vensterbank. Het zal heel mooi weer zijn. Mooi en hard blauw. Ik zal rondlopen met vreemde gedachten en het hoofd nog dieper tussen de schouders. Dan komt er een troostend woord…

Meneer de directeur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.326
Meneer de directeur, Je was achter glas één alomvattend oog. We waren bang, we dongen naar je gunst. Wonderen grepen plaats. Een kantje haring op de stoep of tante die aanbelde in ‘t aak'lig zwart en zowaar een handreiking deed. Jouw werk! Op het laatst huisde je aan het eind van de gang en schrok op als ik klopte. Je vouwde de krant…