voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

minnen en muzen

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 768
laat me niet achter mijn lichaam is de zee uit vrije wil, voor jou ik wil gedragen worden boven alles uit, nog meer in kleur, rond of door praat met mij, lichtblauw en herhaal dat met het leven dat het onze is vandaag en morgen zoals gefluisterd op dit ogenblik en als je dan luistert naar mijn golven, door onrust gevangen bemin…

Disbalans

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Was het jouw hand die in de mijne gleed toen disbalans mij deed wankelen voelde ik jou daar op de rand van de brug of was het de wind die mij wiegde mijmerend over hoe alleen, alleen zijn werkelijk is, voelde het koud tot op 't bot…

Hond aan de riem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Als gedachten niet Langer zuiver zijn, Als ze worden Verdrongen door emoties Die nooit tot hun Recht gekomen zijn, en Onverwerkt verdriet alleen Somberheid ten goede komt Dan constateer ik dat Ik zo lang ik leef Aan mijn eigen leiband Loop - hond aan de riem Met te weinig speling…

Mat gezet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Ik ben in een script geboren regie heb ik niet nodig, ik speel een soevereine held in elk verhaal, rolverdeling lijkt overbodig, isolement van de verbeelding deel ik met elk primitief hart. De wieg stond op een onbewoond eiland van verlaten kunst, cursief omringd door de golven van het alfabet, in de getijden van geluk herrees…
Pama30 mei 2013Lees meer >

De weg kwijt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Sinds ik mijn pen te leen heb gegeven is 't zin geven zoekgeraakt wolken zijn verstrikt geraakt in hun geschied – schrijving evenals de druppels die omhoogvallen nu niets meer is zoals 't lijkt…

slechts toegankelijk

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 716
mijn hart is stil alsof het overweegt om weg te gaan en jou achter te laten op mijn wang, aangevreten door het zilt dat oogleden van liefde sluit hoe zou het afscheid zijn als een stap in een zuilengang van echo waar boete beelden maakt en de reis aankondigt met het hoofd tegen de muur zou het dan mijn stem zijn die de weg tot stof…

Nee

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
toch mis ik liefdevolle handen kroelend door mijn haar nee, ik zeg niet die van jou de warmte van een heerlijk lijf verstrengeld met 't mijne nee, ik verval niet in herhaling wat rest is 'n vage glimlach dobberend in 'n immense leegte…

tot dan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
zij draagt haar naam naar de bekentenis dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars en witte tonen nu nog wonen er twee luiken in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft aan zwak beschenen kieren eerst dan -kunnen we vieren dat er ooit ook leven was…

Voetafdruk van mijn jeugd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
PASTORIETUIN Kastanjes in volle Bloei die het leven Vieren in het Vriendelijke ochtendlicht Geur van nu te ruiken In de voetafdruk van toen Van mij als vijfjarig kind Dat aan het begin Van zijn mensenleven Dezelfde bomen meemaakte Met takken die als Slingerplanten dienden om De pastoriegracht over Te steken - en die samen…

tussenkomst

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
als ik een vlinder leven laat door slechts haar vleugels uit te vouwen in pastel dan schijnt geluk door ramen en mijn open deur laat lichte uren binnen daar dan teken ik een ziel in broze schetsen tot de glimlach van de tijd ons bij elkaar brengt in de dromen van vandaag och wat zie ik graag een zomerbloem in wintermaanden…

Bevrijd mij

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
ik leg al mijn zorgen in de veilige handen van morgen en kus gisteren vaarwel lang genoeg heb ik mezelf verstopt mijn diepe gevoelens opgekropt ik heb genoeg van dit spel gooi de ramen, van mijn ziel, wagenwijd open voel hoe regendruppels over mijn gezicht lopen en weet ik zeker, ik kom er wel…

Niet te bevangen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
gebonden beloften geven verstrengeling weer evenals vervlochten haren in de wind zonlicht weerkaatst de tinten van het immense bloemenveld waarin ze als snel verloren loopt als een jas valt de nacht om de dag wiens schoonheid niet te bevangen lijkt zo ook zij zelf…

Schoorvoetend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Schoorvoetend sla ik Deze bladzij van Mijn leven om Nog niet wetend Of ik de volgende Eigenlijk wel lezen wil - Angst doemt op aan De rand van het Blad dat hier en daar Met ezelsoren verrijkt is Verder moet ik, altijd maar Verder, terwijl de grens Al lang bereikt is…

Waterhoofd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoe kan het toch Dat mijn lichaam Vanaf het moment Dat ik geboren werd Elke dag veroudert En elke seconde die Ik ouder word zijn oude Zelf verliest - terwijl Mijn hoofd met de dag Voller wordt en overloopt Van onverwerkt verdriet…

Troosteloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik raap tranen van de straat en bewaar ze in mijn hand tot ik opvlieg vergeef ze aan de wolken. die nog lang niet grijs genoeg zijn en zal ze blijven vergaren tot ik uiteindelijk verzadigd ben…

Intrusie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Onschuldig ter wereld Gekomen, open van geest En blank van ziel Is de mens die in Puurheid geboren is - Zich niet bewust van Goed en kwaad Dat zich net als Zijn hersens nog Ontwikkelen moet - Spelenderwijs steekt Hij onbewust de grenzen Over zodat ook het kwaad Zijn ziel binnensluipt…

zonnegroet

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
(ik zag kraaien witte vlinders vangen) de zon brak uit de dag omhooggeheven langs haar eigen licht scheen ze groter toen de middag kwam en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen ik liet mijn blik voor wat ze was teruggetrokken tot een stil moment alles wat je bent -zei ik- ligt weerloos aan je voeten toen viel de zon terug ze…

toevlucht

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
het is middernacht muisstil wijzers vallen samen in het slot van de deur zij staan daar, de jongens zoals zij het zelf willen ogen en handen om haar heen zij verlaat zichzelf in het schreien in de angst dat oren kunnen zien en stelt zich een wereld voor onderweg naar wolken wat als zij weer komen vanaf dat punt zij is maar een meisje met…

De diepste droom ?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
Vlak voor het sterven ben ik gewekt uit een onbegrensde niemandsland, de uitnodiging van de dood - voor poorten van de waan – voor mij als diepste dromer in baatzucht geleerd om toch maar af te slaan, kenmerkend voor het hele traject, de droom graveert met scherpe naald de duizend teksten van z’n gedachten in het geaderd marmer, mijn…
Pama14 mei 2013Lees meer >

Staat van ontbinding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Lichaam dat krom voorover Gebogen loopt, stramheid van Pezen en spieren door medicijnen Muurvast aan elkaar gebonden, Geest die nog wel in de Woning van het lome lijf Verblijft maar zich in staat Van ontbinding bevindt En tevergeefs probeert Mee te komen in het tempo Van de tijd…

Gered?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik had het goed maar ook de pijn en angst verloren, wakker worden in een benauwde en hermetisch gesloten kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit bed. Waarom mijn vrienden storen over de leugens waarop ik met hen had ingezet…
Pama12 mei 2013Lees meer >

na vier mei

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
ik zie gezichten verzonken in de vorm van het moment sommigen lachen, een ander kijkt naar het gezicht van toen een zoen verbreekt de kou je bent en blijft gewond…

Woorden gingen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
verloren in de wind 't was niet dat zij haar niet kon bekoren dit lieve kleine kind dansend in roze regen die eerder niet bloesemen wou nu zwierend over vele wegen 'n schoonheid waar ik zo van hou…

dodenherdenking

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
(ik had me óók verzet als onrechtvaardigheid voor rechter speelde) in de verloren hoop van dode ogen school de kracht van duizend verzen vrijheid en de moed van zuivere gewetens daar, op vlaktes of in bos tegen muren, wanden, op de grond bloedde toen een grote wond in uitgestrekte harten honderd smarten zeiden niets maar de eerste…

Onwezenlijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
vage beelden scheren voorbij vrij van gevangenschap penseelstreken vertolken emoties die onoverbrugbaar lijken de wind huivert krult zich veilig geborgen in de schoot van de morgen…

in de helderheid van wind

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 776
waarom schrijf je dan nog, vraag jij het is mijn groet, antwoord ik aan gezichten in de ramen, veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude bomen zonder ochtend, avond of eindbestemming zo ben ik ook jou en wat we weten, weerloos achter het dunne vlies van woorden en in vrije kamers van verte waar dagen aan de grond…

Veiliger haven ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Het glijdt uit de gedachten in het ruime water, de ziel waarvan de kiel al vroeg werd neergelegd, gebreeuwd door jarenlange boeien, brullend in een wisselend tij en waar een scheepsadem aan de wallenkant z’n stemgeluid langzaam en gestaag z’n weg laat vloeien. Vloten vol schaduw ebben weg in flarden mist als de vlotten zich traag voortbewegen…
Pama4 mei 2013Lees meer >

er is altijd een overkant

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
zie de zwemmer hij is daar en wacht op vloed dagen om te begrijpen wat hem doet drijven duinen krabben het lichaam zonder water heeft hij dan niet gevoeld niets dat als een rivier begon spiernaakt de brug is hoog, hoger dan de honderd nerven in het zand een laatste ark kokhalst splinters uit het stof nog van de tijd over…

Vele gieters

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
vele gieters huilt ze vol waarmee nieuwe aarde besprenkeld wordt totdat uiteindelijk de immense grijsheid open knalt tezamen met haar kwasten beteugelt zij de broosheid…

gebroken wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
en de stenen dragen mijn stille stem zij zijn handen vertragen het licht en leiden me naar iets wat ik nog niet weet ik ben mond moeilijker dan de waarheid mismaakt door gifpotten in het nachtelijk huis is er een aards paradijs of een open oog om oneindig lief te hebben de stenen blijven, dat wil ik geloven binnen bereik…
Meer laden...