2904 resultaten.
Soms, heel soms
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Probleem is da'k niet vechten kan,
niet trappen, bijten, krabben of anderszins
maar soms, heel soms,
komt de vechtduivel eventjes kijken om de hoek,
om vervolgens te verdwijnen
met gezwinde spoed.
Misschien maar beter ook?…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 De avond mankt onder een naakte
deken zorgen liggen stil
in de hartslag van het heden de
dood wiedt het zicht door de patrijspoort
en verkleint het zuchten naar waarheid
Half staat het licht te pruttelen in
de komende ondergang van verdwijnende
wanen, doch het restant snijdt het andere
deel door jaren die geleefd blijken te zijn
Het…
Zo'n dag als vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Dadelijk verdwijn ik in de
armen van liefdes verbeelding.
Op zo'n dag ga ik ademloos
de weg waar ik werkelijk van hou,
navigerend met de kaart van mijn hart.…
Vaste rots
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 Dat ik de zon dan mag zien verschijnen
Dank U wel voor alle goede dingen
Waarmee U mij steeds wilt omringen
En dat donkere wolken mogen verdwijnen.…
Donkere wolken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Hoewel ze soms ook weer verdwijnen,
Zijn zij mijn grootste drijfveer.
De hele zon wil ik bewonderen,
al is die wolk nog zo dik
en overheerst zijn harde donderen
alleen een orkaan zo sterk als ik!
Blaast hem langzaam over zee,
met geduld en heel veel kracht
neemt hij al mijn verdriet mee.
Het lukt me, nooit gedacht!…
Het creatief moment
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 in spannende complexiteit
geven techniek en krachten
uit de diepst menselijke lagen
hun onvermoede energieën prijs
wat nooit oplosbaar leek
blijkt met een ingenieuze vondst
het ei van columbus te zijn
alleen mijn naam staat er niet bij
naast euforie kruipt snel
deceptie dichterbij als bij het eerste
ochtendlicht ontdekkingen verdwijnen…
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 volgende het stokje doorgeven
altijd maar door altijd maar door
Dichters de meest fantastische dromenverkopers
die alles wat ze beleven
in woorden gevangen ook proberen
door te geven
Zodoende hun voortleven voor altijd
Dus lieve lieve lezer ga dichten
en nooit nooit hoef je voor iets of iemand of
wat dan ook te zwichten
Mocht je toch verdwijnen…
Herinneringen aan pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 Het was zo’n eenzaam donkere nacht
waarin sterren weigerden te schijnen
Zo’n nacht, waarbij het noodlot lacht
en waarin je ’t liefste zou verdwijnen
Het was zo’n verlaten donkere nacht
waarin mijn ogen urenlang schreiden
Zo’n nacht waarop je ultieme kracht
samen met jou de dood in wil glijden
Het was zo’n naargeestig kille nacht
waarin…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 vertel geen mens het doel van uwe reis;
hoevelen onzer zijn al niet bezweken
door 't heilloos en voortijdig spreken
van Londen en Parijs -
vertrek, verdwijn spoorloos naar nieuwe streken.
wees van binnen vuur, van buiten ijs.…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 opgetuigd
als goden in de
wereld van mystiek
voelden zich er thuis
het archaïsch huis
heeft alle tijden overleefd
er was geen generatiekloof
in het vitaal cyclisme
van het eeuwig loof
toch wordt haar
krachtige moraal ook
regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken
in elkaar bewoners
verdwijnen…
Mijn zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Ik laat het lome maar verdwijnen
bij het kletteren van de regen
op de tegels van het terras.
Ik teken grote kristallen luchtbellen
in een donker blauwe regenplas.
Ik zie de zon nog ondergaan.
Vuurrood laat hij een laatste glimp
beschroomd tot komen.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je gaf kleur en vorm aan een
onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol
verstand naar adem moest happen om
niet op dood-spoor te worden geparkeerd
onduidelijk waar ik was beland,
als ik dacht je niet meer tegen te komen
en in de verte te zien verdwijnen, werd ik
door je lust tot leven gegrepen, als een
lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 De morgen kleedt zich in de
jute zakken van oude plunje,
de zon drapeert z’n stralen en
vertekent de ornamenten van een
verdwijnend jaar, een vluchtig
contrast tussen schaduw en licht,
wat zich op de kortste dag
weer heeft opgericht, Ik zag
je roerige wijzerplaat op je
slapen, een kloppend bewijs
van een gevoelsstroom in
ontembaar…
Naamgeving
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
624 Maak werk om oude scheidslijnen te laten verdwijnen,
vergeet in hemelsnaam die onnozele tierelantijnen
en geef vrouwen hun werknamen gewoon weer terug.…
als de avond valt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 ik dichtte de dag dicht
dacht de dichter
maar het licht werd lichter
ik sloot derhalve de gordijnen
en ik de ogen, de mijne
zo zou er minder schijnen
en de dag toch verdwijnen
ook de mijne
maar het beeld van verstrooing
gooide roet in het eten
ik keek in de tunnel van de
virtuele beeldbuisglooing
met in de hand de besturing
(zou dat verslaving…
Wereldwijde rode vlag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
433 Zul jij daardoor steeds voorbereider vandaag de dag opstaan
na het verdwijnen van het zonlicht of weer een nieuwe maan.
Hoeveel elzen of wilgenbomen wil het rijk nog gaan neerzetten
die mede op jouw en mijn adembehoefte nauwkeuriger letten.…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Trek sporen in het natte zand,
die de zee onherroepelijk doet verdwijnen,
als levenszorgen, de jouwe en ook de mijne.
Vloedlijn, levenslijn, volgen wij hand in hand.
Was het onrust die mij hierheen dreef,
waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is?
Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?…
LAAT DE DOOD MAAR KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 tegen wilde stromen,
vanwege uitstel naar dat nieuwe gebied
Laat de dood mij steeds dichter naderen
we gaan elkaar aan de grens ontmoeten
Ik zie hem volstrekt niet als een dader en
ik ga hem lijkt mij, als vriend begroeten
Laat de dood maar aan mij verschijnen;
dat overgordijn achter mij dicht trekken
Ik zal niettemin niet tot niets verdwijnen…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Alles moet een naam hebben
anders gaan de dingen verloren
en verdwijnen ze in een zwart gat
of verdrinken in een donkerblauwe zee,
want woorden kunnen niet zwemmen.…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Ze verdwijnen in de eeuwigheid,
waarin ze tegendraads ontstaan.
Daar ontstaat al wat leven geeft.
Al wat leeft.
Opnieuw.
Ons universum bewaart alles,
als buitenaardse energie.
Wat ontstaat vergaat niet.
Alles is ongekend mogelijk,
in ons heelal.
Dichters scheppen ruimte in tijd.
Zo verandert angst in troost.…
IN WELKE DAGDROOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.029 wereld uit licht, zonder nachten
Droom je van ons twee, levend in licht
van een liefde die nimmer kan vergaan
Daar waar je eeuwig in mijn armen ligt
daar waar we enkel voor elkaar bestaan
Droom je van die dag zonder einde dan
waar de lichtjes op onze liefde schijnen
Of droom je dan compleet nergens van;
omdat dagdromen in ‘t niet verdwijnen…
Rust verstaat;
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
453 Dit proces gaat heel langzaam;
Dus niet denken dat de Zon meteen gaat schijnen;
Dat je meteen gaat lachen of gelukkig bent;
Donkere wolken ineens verdwijnen.
Het kan zomaar gebeuren dat je ineens gaat huilen;
Omdat je je herinnert aan de periode toen het niet kon;
Dus eerst de herinnering langzaam laten ebben;
Wacht rustig op de Zon.…
Missen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Vermist is het verdwijnen waarvan je houdt.
Missen een verdieping van elke emotie.
Boos,angst,verdriet,vreugde,verbazing, afschuw.
Misssen is een religieuze bijeenkomst.
Missen is vechten.
Missen is verlangen.
Missen is Missen.
Bij elk gemis past een emotie,
maar bij een gemis passen ze allemaal.
Het waarbij alles samen komt.…
Lijflied
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
719 Algeheel verval, langzaam doch gestaag
Onder anderen een luie maag
Ook spieren en gewicht doen mee
Allen tezamen het corps zegt nee
Angst speelt hierin een grote rol
Ik vraag me af : hoelang hou ik vol
Waarschijnlijk zal het tij wel keren
Indien ik mezelf leer accepteren
Wellicht dat dan het licht gaat schijnen
Waardoor het duister zal verdwijnen…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende
vogels in
onrustige stukjes
natuur die
mogelijk op jou
reageerden en zo
ageerden tegen hun
verstoring van rust
ik wachtte dacht
de vrouwelijke
nieuwsgierigheid
ging winnen door
het verlies van
aandacht als prooi
maar haar mooi
niet verschijnen
deed die illusie
allengs verdwijnen…
Onze taal!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
443 OK, ik speel des duivels
advocaat
Stel dat de BBC en
Hollywood
Ons hele Nederdiets
gedachtegoed
Van negen eeuwen zó
verdwijnen laat
Dat wie naast lezen ook
't schrijven ontbeert
En als een nitwit feeling mist
voor taal
En functioneel analfabetiseert:
Een taal van Frans en Duits en zelfs Latijn
Een schatkamer voor 'n queeste…
Beleefd doch dringend verzoek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
957 Beste heren/dames der redactie
Ik denk dat ik uit naam van ieder spreek
Die hier zijn geesteskind komt etaleren
Niet enkel in de vorm van een reactie
Men wil zich met zijn vondst manifesteren
Zijn mening uiten, graag zien
hoe die valt
Maar is verbaasd als plots om middernacht
De sterrenhemel op nul wordt "gestald"
En views verdwijnen als…
Geen nieuw getto voor den Haag zuid-west
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 intimideren iedereen
met gedrag geschreeuw
vernieling en vuurwerk
voor hen is er niets goed
dan publiek en fast food
de chaos die zij achterlaten
is voor meeuwen en
de talloze ratten die lachen
naar mannen in rode pakken
dus zingen dansen en
tiktokken ze allemaal
op de keiharde muziek
van dezelfde automaat
want horizonnen
verdwijnen…
voor jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
611 de eksters in jouw tuin
fiere schaakvogels
in wit en zwart
brutale vlerken
die alleen maar
eksteren
hoog in de blauwe lucht
buizerds
met bebloede poten
en 's avonds
bevreemd
naar sterren kijken
argeloos
vleermuizen volgen
die verdwalen
verdwijnen
in de heldere
tijdeloze nacht…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Rouwbeklag doods beleven
bezoekrecht bij zwijgende graven
kisten in de grond, verbrand, verdwijnen
smeulen...wachten op betere getijden
't hart wil kloppen
tikken in winterse tijden
dageraad opstaan uit de aarde
vruchtbaar zijn blijven ontwaken
wordt wakker,
einde van het inslapen.…