5803 resultaten.
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 neem mij mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden…
Droomwereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 In mijn droomwereld gebeuren
vreemde dingen
zo kleuren bloemen de sneeuw
zo zingt een rat de aria van de eeuw
mijn droomwereld is niet dor of stil
gaat daar de zon onder dan kleurt de horizon purper
en hoor ik ergens in de verte een muziekbak vol violen
die als vanzelf een stuk van Verdi spelen
als ik wakker word staat de radio aan.…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
spelevaren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 boven water blinkt een witte boot
het zeil schiet groot
de hoogte in, zijn giek verstart door
windloos snelheid zoeken
onder hoeken in zijn koers verschiet
de zon in vlekken op het meer
maar elke keer verlangt de schipper weer
dat zijn klipper knopen telt
het spel der tijd vergaat allicht toch ook
een keer
voor deze held…
Meer speciaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.843 Voor zekerheid oefen ik me soms al in
je komende afwezigheid die komt: ik
ben niet meer in je, weg, er niet meer, wat
niets gedaan is want de dag verduistert en
avond wordt het, ook dat nog - dat
speel ik dan, voor later, opdat ik er
tegen kan straks. Of ik dicht bij me blijf, me
vooral toch niet verlaten zal, doe ik, meer
speciaal.…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Op wolken, zachte wenk van
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.492 Ik speel, met Santana, zaden.
'Ben ik in beeld?'
Klinkt goed.
Zie je, ik kan ut schudde.
-------------------------------
uit: Day in Rotterdam, 2008…
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
niets duurt voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 ( en uiteindelijk vond )
verdriet benam hem de adem
realiseerde zich dat hij had verloren
een spel waarvan hij niet wist dat hij
er aan had meegedaan.
pijn zou hem vergezellen voortaan…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Gele bloemen spelen stil trompet.
Wolken flarden witte rook omhoog.
De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
Het laatste beschavingsvernis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 het laatste beschavingsvernis
sluit de kist terwijl
nieuwe raketten vertrekken
richting verderf en dood
gedrogeerd en gemanipuleerd
door strategen vechten bendes
en legers hun strijd om de macht
pionnen in het spel van kanonnen
weer raast de waanzin
van oorlog en verwoesting
aan de wereld voorbij en nog even
dan gaat het ook tussen jou…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Déja vu aan het biljart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Voor mijn vader
Terwijl jij nadenkt
Of je over rood of
Wit wilt spelen,
Schud ik de tijd
Uit mijn mouw
En kijk ik veertig
Jaar of zo naar voren,
Zie ik haar, dan nog
Niet geboren, op dat
Tafeltje in het kleine
Kerkje dat in de mist
Verborgen ligt
Met gekruiste benen
Gedichten lezen, die mij
Regel voor regel raken, met…
LEVENSEENVOUD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 De kleuter zegt oprecht
bij het avondgebed
Lieve Heer
dank U dat ik vandaag
van onze schooljuffrouw
heerlijk mocht spelen
in het poppenhoekje
moge de volwassene
met hetzelfde hart
God uit heel zijn ziel danken
voor vreugde en voorspoed
bij het dagelijkse werk
verstrooide geneugten
van het kleine leven
edel streven der mensheid.…
In gloedvol animeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 ik kan niet zingen
toch hoor en voel ik diep
van binnen het mooiste lied
gecomponeerd
met noten van de zomer
tot een warme melodie
een aria die
dieprood kleurt van
bloemenharten in de zon
zacht wiegend op
speelse vlaagjes wind
die in refrein zijn oorsprong vindt
de einder trilt
in gloedvol animeren
zomer gaat zijn hooglied proclameren…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Subtiele verslaving
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Ik MOET het spelen.
Op de kermis staat een zelfde apparaat,
met dien verstande, daar moet geld in.
En EEN keer per jaar, kun je me vinden daar,
winnen doe 'k er niks, maar dat apparaat,
trekt als een magneet.
Maar 't zit op mijn mobiel en ook op de iPad,
ik kan er niks aan doen, het heeft wat,
maar GEEFT niks!…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
Haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Haar lichte aanraking
straalt warmte en verlangen
ogen kruisen, blikken
in elkaar gevangen, maar
speels wegkijkend.
Smachtend naar
haar handen over
naakte huid, kietelend
en plagerig, ontvlamt
een kreun naar haar.
Wanneer lippen elkaar
vinden en bijna raken,
haar adem voelbaar
hunkert, en het zachtste
kussen, ooit denkbaar.…
Je ogen dromen zomer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 speels zweeft allerlei
op warme lucht
gesnapt door snelle
vogels op hun vlucht
zacht wiegt je lach
madeliefjes op
deze mooie lentedag
je ogen dromen zomer
in samen wordt het
paradijs weer herontdekt
dat groeit en bloeit
uit moeder aarde
er zijn geen
klokken omgezet
de schepping is voor ons
in den beginne klaar gezet…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Late Herfstrozen (triolet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Het is laat
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.251 Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest
steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even
---------------------------------------
uit: 'De totaal witte kamer…
Vlinderend gevoel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 ik voelde
de wind met
het kind in je spelen
het was niet
de vrucht
van je schoot
maar ze ontwaakte
als jij van het eerste
lentewiegen genoot
een vlinderend gevoel
van voorjaar en blij
in de bloemenwei
ontsnapt aan
de winter en
eindelijk weer vrij
je danst en
zingt het gras groener
dan voorgaande jaren
kleuren verschillen…
Het dansante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
401 onmerkbaar
speelt humor
in lach en ogen
zijn eigen spel
twinkels
in opslag
sluiten in volle
verbazing
de lach
in ontspanning
van woorden
die elkaar weten
hun komaf
nooit zijn vergeten
om het leven wat
dragelijker te maken
het te laten
smaken naar meer
door nog een keer
toe te tasten
speelsheid die
nog defileert in
het…
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De maan herinnert me
aan mijn dromen, het plezier
van het zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven…
De Geliefden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 Voorzichtige aanraking,
tedere streling, speels
verkennend voelen,
raakpunten zoeken;
naakte huid op huid,
overal vingers, lippen,
als liefde en lust
innig verstrengelen;
grenzen vallen weg,
jij en ik versmelten
in èèn vloeiende beweging
tot èèn kloppend hart.
En de engel zag
dat het goed was.…
LATE HERFSTROZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
Gegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Gegrepen tussen dood en leven
Tussenin daar waar licht en duister spelen Zij zijn eenzelfde rol aan het uitvoeren
Samen, dansend om ons heen
De een waar een angst voor aanwezig is
De ander die gewenst is
Eenieder die ze verwisseld
Een ander die ze wenst te wisselen
Lichaam bewegend
Dansend op het oerritme
Laat het zich begeleiden
Zoals…