6780 resultaten.
Romeo
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
898 Romeo was boven zijn theewater,
zeg maar gewoon stomdronken
en dat was jammer want,
wie wil er nou geen serenade van Romeo?
Ik tenminste wel,
maar dan het liefst in nuchtere toestand hoor,
dat dan weer wel!…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
Op drift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 tot drijfvlucht gedreven
en nét buiten de roedel
inmiddels volwaardig
zowaar, vooraanstaand zelfs
gesluierde drijfveren, klaar
voor ontleding, ontbinding
in donkerpaarse wolken
boven niemandsland
lentestorm, ontworteling
revolutie zonder wenteling
het klinkt heel raar
en het oogt zwaarlijvig
sterker nog;
tijd voor verlossende…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 .
-------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 verenigd in één blik
de zwaluw en de arend
boven bergen, in een waterval
van woorden gaf de zon
haar warmte weg
de wolken legden boorden
rond de hoogste top, een witte
waas vol stil verdriet
vergeet me niet!
ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Hoofd verloren....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Wie heeft
niet eens
zijn hoofd verloren
Blies
-in de geschiedenis-
hoog van de toren
Dacht zich
ver boven twist
en van het volk handgemeen
De beul
zou niet meteen
de kop van de romp scheiden
Eerst....…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
Ode aan Maastricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De maas
vertelt er
van bruggen
tussen verleden en heden
De maas
verzwijgt niet
de nieuwbouw
die uit wil torenen
boven de oude kerken
waarin God
nog huist
in 'bovenkamers'
Op het Vrijthof
hebben ze er
blijkbaar
vrede mee
Op de terrassen
nemen ze een pint
slobberen hun wijn
nippen aan hun thee
Of peinzen er
uren-met…
Heksengeste
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
820 In een schemerig en regenachtig Gouda
fietste ik nog even naar de supermarkt
voor wat gerstenat en stevige kost
om daarna nog even langs een gratis
boekenstalletje te fietsen, waarbij
ik wonder boven wonder een boek van
Susan Smit pakte, gesigneerd en wel,
welwel, al heb ik haar een nepheksje
genoemd, ergens vind ik haar wel lief
en dat heeft…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
Geloof het of niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Geloven in het hogere
uit wat de boven
menselijkheid voorziet
aan kracht.
Het denken aan dat er
meer is dat dagelijks
iets van ons verwacht.
Wij kleine mensen geloven
soms diep. Of putten uit
een bron van ongeloof dat
er sluimerend is in het geniep.
Wij kleine mensen denken vaak
dat het in het leven alleen om
mensen gaat.…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…
Eilanden en bruggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Bruggen zijn geen rijkdom
meer, ze bieden geen ruimte
maar drukte
boven mijn hoofd, ze scheiden
mensen af en sluiten ze op
op een eiland zonder energie
een leegte die me uitput
en die ik niet kan vullen
met de contacten die ik leg
over al de bruggen
waarmee ik me behelp
bij gebrek aan tijd
om de deur uit te gaan
en mijn eiland te…
Oeverloze taal ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Om toch weer originele
clichés te vinden en de
teksten goed te praten
met toegankelijke inhoud
voelbaar die kennelijk even
zijn zoekgeraakt, boven
de taalgrens waar alles
oeverloos wordt, vrij
te ademen soms in de
beeldvorming die we
aan de dubbelzinnigheid
van twijfel overlaten.…
Stilzwijgend ja
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
503 als jij mij
de hand geeft
voel ik de
sterke arm
hoe krachten
samen gaan
in fysieke
omstrengeling
geesten zich
samensmeltend
richten op hetgeen
waar zij voor zwichten
zo kunnen wij
power genereren
om ook het nieuwste
uit te proberen
met een
stilzwijgend ja
de wegen te gaan
die heling beloven
zegen komt
van boven maar…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…
Hoe heet je?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Ik heb mijn naam geschreven
Vrijwillig, haastig, sierlijk, routineus, trots
Gedwongen ook
Onder vele mails, aktes, contracten, petities en protest
Vele jaren lang
Getekend met de hand
Die jou heeft opgepakt
Boven het hoofd heeft gehouden
Het leven heeft ingeduwd
Heeft vastgepakt en heeft losgelaten
Draag, bewaar mijn naam
Zonder naam is het…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
zover je kunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 beroering een
grasspriet of halve
onvertaalbare woorden
wie is het kleine kind dat
even om de deur kijkt
zich terugtrekt en nooit
meer wordt gezien
wie is de schipper van het
stuurloze wrak heen en
weer door de storm gejaagd
naar het zeemansgraf
wat is beter of minder goed
dan een mens die met het
het gezicht omhoog het
geluk boven…
Af en toe
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
563 Af en toe komt de oersterke Katelijn in mij boven
vanuit het niets verschijnt ze uit het diepste
in mezelf.…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…