4186 resultaten.
Je ogen dromen zomer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 speels zweeft allerlei
op warme lucht
gesnapt door snelle
vogels op hun vlucht
zacht wiegt je lach
madeliefjes op
deze mooie lentedag
je ogen dromen zomer
in samen wordt het
paradijs weer herontdekt
dat groeit en bloeit
uit moeder aarde
er zijn geen
klokken omgezet
de schepping is voor ons
in den beginne klaar gezet…
Heer & Meester
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 Schaduw
is er
heer en meester
Jij leest er
een boek
en ik de krant
Een plaid
met lekkernijen
aan onze blote voeten
Zon probeert
nog te spelenvaren
tussen pril lentegroen
Niets doen....
is -bij dit weer-
het allerbeste.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 vanmiddag huisde ik boven de boomtoppen
in een strakke azuurblauwe lucht
drie witte wolkjes sierden de omgeving
dunne grijze randen als zachte contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden…
Het slaan van de trom.....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Het zijn
hier niet
de kleuren
die 't 'm doen
Het gaat
hier niet
om 't jaargetij
om 't seizoen
Het gaat
om 't lied
ritme en maat
de harmonie van stemmen
Niet te vergeten
de grote trom
hij is volleerd
in zijn ijver....
niet te remmen.…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht
in zonlicht gebroken kleuren
voelde hoe zijn intrinsieke warmte
het prille van de lente…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Uit de okselholte van een herfstnacht
geurt doorgaans een zweem
van hazenschuwheid
en tinctuurdampen van
vlucht en versterven.
Herfstnachten als schaduwhof
waarin de savoir-vivre ontbreekt,
de maskerades van engelenhaar
werden afgegooid voor een
zwijgzame ontvluchting.
Herfstnachten ademen
de aanwezigheid van afwezigheid,
met op de lippenrand…
Onderhuidse stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 zacht droeg
ik jou op warme
handen van verlangen
ogen wisselden
woorden waarvan zinnen
met liefde beginnen
ik kende het
onderhuidse stromen van
dromen die teder uitkomen
tot jij mij
voorzichtig raakte
de spanning zich ontlaadde
en wij blij lachten over
dit onverwachte lentegevoel
terwijl wij nog op de winter pasten…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
Merel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Een merel op een schoorsteenpijp,
geeft een openlucht concert,
waardoor ik mijzelf begrijp.
Brengt zijn lied met de borst vooruit,
't is mijn binnengevoel,
dat hij naar buiten fluit.
O, vogel wat ben ik gek op jou,
als symbool van vrijheid,
neem ik jou in ogenschouw.
Zou je vleugels aan mijn rug willen zien,
ben dan pas vrij,
als een…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
Opruiende takken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 ze hebben je gesnoeid
opruiende takken
onheus besneden naar
gelijkvormigheid in het heden
jij die zo mooi
je kroon had gespreid
in balans met storm en regen
nieuwe loten had gekregen
weer ben je helaas
een van de zovelen
maar diep onderhuids
voel jij je anders dan hen
ook vogels weten
jouw uitloop maximaal
te benutten in beschutte…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Mijn eerste lenteverlangen
mijn eerste lichtstraal
na een lichtloze tijd.
Zij die mijn ziel omkleden
met witte wanden
balsemen mijn winterhanden.
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door 't wintergrauw is gedoofd.
laat uw licht mij doorstromen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.
Witte tulpen
Fris…
Ultiem genot
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Nu het seizoen kleurt
in een verheugd stadium
op verwarmd landschap
waar broedende wereld leeft
tot wonderlijk vooruitzicht.…
Warme kern
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 ik heb schoonheid
zien bloeien uit
het donkere niets
gedachten
kleurden rafels
langzaam tot lied
de melodie van
nieuwe patronen
genereerde het schone
een warme kern
klaarde van binnen
het lichte uit zwart
ik lachte
weer stralend
mijn crisis voorbij
verstrengeld
zongen kleuren
hun liefde voor mij…
Dauwdruppelend gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik streepte
hemel met
wolkeloos licht
kleurde
de tijd in
opklarend zicht
raakte
de dag in het
zien van je lach
je voeten
trokken een spoor
in dauwdruppelend gras
dat in brekend
weerkaatsen
regenboogkristallen gaf
ik zag in het
groengrijs van je ogen
hemel en paradijs tegelijk…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Krokussen in de lentezon
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
691 in ‘t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
in ‘t oog springend tussen zilverwitte berkenstammen
lieten ze hun kleurige kelkjes in de lentezon opengaan
in ’t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
vol hoop keken ze mijn vermoeide winterogen aan
hun gouden hartjes straalden als echte liefdesvlammen
in ’t vroege voorjaar zag…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Op een onverharde weg
met stofwolken achter de rug
bloeit de appelbloesem
tegen de helder blauwe lucht.
Gedartel in het weiland
het ultiem gevoel van vrijheid
met gespartel in het water
bouwen zij met zorg hun verblijf.
Het is een nieuw begin
waar de merel mij ontwaakt
tijdens het blauwe uur
en het eerste zonlicht mijn netvlies…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als de blaadjes
die nu uit 't duister springen
en verhalen van genade onverdiend.
Laat mij zacht zijn als de vogels
die fluiten zonder zorgen
voor de morgen die er komt.
Laat mij zacht zijn als het licht
dat koestert en vertedert
wat hard was door de winterkou.
Laat mij zacht zijn als het water
dat vloeit en zingt…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd in de nek
trots en onbeschaamd
om wat ze in zich heeft:
wederom een geboorte,
lente!…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
voorjaarssonnet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
769 zon verrast met gouden stralen
't landschap wordt innig gekust
'k zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij zeer bewust
wanneer 't voorjaar zich doet gelden
kunnen wij weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
't is de drang van binnenuit
die ik openlijk durf tonen
'n gevoel dat naar verluidt
mij…
LENTELIED.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
910 Al heeft de Lente lang gemard,
Ze is dubbel schoon verschenen:
Geef God, de Heer,
Nu dank en eer;
Uw Winter óok vlood henen!…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.
Elk jaar onvermoeibaar,
steeds opnieuw…
Groen als gras
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Groene sprieten
wurmen tussen tenen,
kriebelen een
jeukende neus.
Vertrapte stengels
onder gillende
kindervoetjes
ontkreuken krom.
Nodigen uit
tot bloot spelen,
een aards verlangen
in een prille lentezon.…
Verrassing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 De trui vol tuinpluis
creëert hij op zijn hurken
een lenteboeket.…