44160 resultaten.
Het Begin van het Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik zag jou staan, daar bij de bron...
onder een boog, met een haag
aan bladeren en bloemen;
ik hoefde slechts jouw werkelijke
naam te noemen:
Jíj, kéék naar mij op!
Hoe ongelófelijk!
Wij stonden daar, een tijd
tegenover elkaar ... daarna
was er geen tegenhouden aan:
Onze energieën wervelden,
draaien om elkaar heen, ...
door elkaar heen..…
Het wilde leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 ik plak de uren
met draden
in mijn web
symmetrisch
rijgen dag en nacht
hun eigen plek
hangen daar
en vangen weken
in spinsels van vergeten
sluit mijn ogen
in niet meer willen weten
wat de maanden zijn
draadloos
zijn de jaren uitgesponnen
het wilde leven heb ik zelf verzonnen…
even leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
947 rottingsproces, celdeling
ook wel kanker genoemd
kinderen komen ter wereld
om te sterven,
groots de dingen die ze erven
het is een momentopname
'en als je de dood niet kent
dan kun je eigenlijk niet leven,
want dood dat zul je altijd zijn
en het leven duurt maar even'
(Neerlands Hoop)
morgen ga ik genieten
carpe diem in slow motion…
Leven bij de dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Het antwoord op de vraag
wat morgen zal gebeuren
wordt niet gehoord
in taal van vandaag
veeleer wat gisteren is geweest
klinkt heden nog in oren
als muziek wat toekomst brengt
en “’t nu” is het luchtledige.…
Dagboek van je leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Het dagboek van je leven
Elke stap die je doet
Hoort al bij het verleden
En wordt in je dagboek bijgeschreven
Want zo gaat het
In het dagboek van je leven
Alles wat je doet goed of slecht
En je komt er niet onder uit
Want in je dagboek komt alles uit
En als de tijd daar is dat je je ogen sluit
Dan zal ook het dagboek van je leven sluiten…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
geheel het leven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
750 kan je alles betasten
zoals een blij vers
of een gebroken vijver
waarin woorden zijn verdronken
het fluitje van de winter
dat met stille tonen
de brok in mijn keel overneemt
kan je
wanneer ik huil
en de dag te donker is
jouw hand leggen op de mijne
tot leven brengen
zonder wijzer en woorden worden
mij tegemoet
in een witte winterochtend…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Normaal denk je niet elke dag aan het leven
terwijl het mistig is en de regen blijft vallen.
En je eigenlijk had moeten beseffen dat je
verdrietig bent door al het verlies van jaren.
Maar het sneeuwt, dat is alles.
En wie de sneeuw ziet,
ziet het niets dat is.…
Het fluisterend leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 jij pakt wat wind
en met een brede regenboog
bestormen sterren de hemel
windt wolken
om je slanke vingers
tijdens hun vlucht door de lucht
armen dirigeren het licht
van de zon in schaduwen
die komen en gaan
jij maakt ruim baan
door het fluisterend leven
jouw sprankelende stem mee te geven
met je lach
beziel je ons hele bestaan…
De zin van het leven en zo
gedicht
4.2 met 12 stemmen
14.992 Als aan de minimum eis:
onsterfelijkheid, eeuwige jeugd
zonder lichamelijke of geestelijke ongemakken
voldaan is,
zouden we er eens over kunnen praten
of het de moeite waard is
je ergens voor in te spannen.
-----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1938-1998', 2000…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…
de heuvels van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 op de slee
glijden we
van de heuvels
wit is hun kleur,
de kleur van hoop
zonder enig
obstakel
glijden we
recht naar beneden
ik voel me weer
kind,
in harmonie,
samen met mijn kind
maar
als ik glijd
van de heuvels
van het leven
gaat alles veel
moeizamer
ik kom
hobbels en putten
tegen,
ze gooien me
omhoog en weer
omlaag…
Toen het leven doodging
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
524 wie
Jij tegenkwam
Andersom was het omgekeerd -
Niet iedereen die jou zag
Had behoefte om jouw glimlach
Wederzijds te beantwoorden
Gaf jou liever een gril en een grauw
Stuurde stiekem snauwerige sms-jes met daarin
De hoop dat jij er al gauw niet meer zijn zou -
Nu jij er niet meer bent,
Hebben zij hun zin in hoe het ging
Toen jouw leven…
Tijd van leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Vertel mij niet hoe de toekomst is
ik zou slechts vrezen
dat in leven, dat ik heden leid
waarin mijn hoop is gerezen,
mijn dromen zijn verdwenen.…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Droom van een vrouw
Ah, het verlangen
De naïeve overtuiging, kom terug
Met een gezicht, stap in, vooruitgalopperen
Allesbehalve gewoontjes
Helemaal onszelf laten schitteren
Verfijnde details in soepel rundsleer
Helemaal overstag, hoogstens bijsturen
En nu ben ik alleen
Hetzelfde grondplan…
zonnekant van leven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 met opvallend
aanwezige bloei
op de nog kale takken
vraagt hij gezien te worden
als datgene die de dagen
verder doet opengaan
zonnekant van leven
met doordachte weelde
in de kijker zet…
Niet meer tot leven te wekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
822 Dood was ik
Niet meer tot leven te wekken
Doodverklaard door mensen in mijn bestaan
Dood was ik
In mijn eigen gedachten -
Zo kon ik onmogelijk verdergaan
Licht, leven en liefde
Werden mij aangereikt
Door goede mensen in het UCP
Door de dood heen
Het leven teruggevonden
Dank! bijzondere mensen in het UMCG…
Toen het leven aan me hing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Word vanmoren wakker
Als een loshangend stuk behang
Dat zojuist met een stoomapparaat
Van de vaste muur werd losgeweekt
Flauw, lauw, levenloos bijna
Van de basis losgerukt en alleen
Nog nutteloos slap naar beneden hangend
En 't vreemde is dat ondanks dat ik
Doelloos naar beneden hang
Er het leven is dat me niet
Heeft losgelaten…
Een tweede leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
571 ben aan het verschimmen
alleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren…
Als ik het leven niet meer zie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Als alles ondoorzichtig
Geworden is, als alle
Lijnen die tot voor kort
Nog zichtbaar waren
Zijn vervaagd en niets
Meer zich aftekent dan
Louter teloorgang
Is daar op eens die
Schitt'rend zwartbruine kop
Die je op mijn schoot legt
Met ogen die van amber lijken
En die zo veel leven uitstralen
Dat ook ik opeens het leven weer zie…
Het leven vieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.217 Als ik het leven
Niet gevierd heb,
Laat me dan
In ieder geval
Mijn einde vieren
Met veel bloemen,
Mooie muziek met
Krachtige refreinen
En eindeloos veel poëzie…
Het leven leefbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 Waar hersens door
Vermoeidheid en ziekte
Tot stilstand zijn
Gekomen, vastgelopen
In het moeras van
Menselijke moeiten,
Daar is een glimp
Van Jouw licht genoeg
Om voor mij het leven
Leefbaar te maken
En mijn denken weer
Op gang te brengen…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters, vlak bij,
Gesnater dat mij in het leven…
Stukjes leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 al jong
heb ik mij omgeven
met stukjes leven
die ik belangrijk vond
een lieve blik
een leuke lach
van een warme mond
die ik graag zag
zij maakten de dag
die ik voor
het slapen gaan
nog eens liet passeren
toch ontbrak er wat
iets waar ik
geen vat op had
liefde uit mijn hart
kleine handen namen
maar stukjes van
mezelf geven…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.
Alles is voor haar een mysterie
voor nu en voor later.…
Leve de psychiatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 Loflied op haar
Die mij hielp
Terug te vinden
De oerkern van
De persoon die
Ik genoemd wordt -
Het diepste van
Dit menselijk bestaan
Waarin het kwetsbaar
Mensenkind alles dat
Eigen was genadeloos
Verloren had -
Vervreemd van wie
Hij was, wie hij werd
En wie hij zijn zou…
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.…
Nieuw leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Warmte ontkiemde leven.
Liefdevol begroet.…