5346 resultaten.
Buikte tot de bodem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
609 kaatste in het glas
stroopte langs
de randen
vulde in haar
volheid alle wanden
buikte tot de bodem
in wat er over was
heb je gesmaakt
met neus
en lippen
zacht gemaakt
geurde fijne
overdaad jij kwam
zo aromatisch binnen
in een warm beginnen
na intens beminnen
kwamen toch de eerste
barsten in het glas
de scherven vielen later pas…
De mollenvanger
gedicht
4.7 met 87 stemmen
8.587 Hij kijkt, lijkt het, dwars door mij heen
Zijn stem gaat mij door merg en been
Pas dan herken ik hem.…
missen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.377 Ze zeggen dat het slijt
en gun het jezelf de tijd
het is al lang geleden
mam ik mis je tot op heden
in de jaren dat je er niet meer was
kwamen je adviezen goed van pas
je zou trots op ons zijn geweest
en ik denk op je kleinkinderen het meest
wij zijn nu ook al wat jaartjes ouder
ik weet je kijkt mee over mijn schouder
maar toch zou ik nog…
Zelf dichter worden
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.424 Pas dan wordt het niets dat ons allen overkwam
sprekend.
Denk aan wat je op de laatste pagina
van een boek zou schrijven en schrap
al het voorgaande en ook dat slot
en begin opnieuw te schrijven.
Denk zoveel mogelijk dingen bij elkaar
uit liefde voor het firmament
dat niemand open of dicht zal vouwen.…
uitgehuwelijk
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
4.183 De koelte van het laken
is warm op mijn huid
verstijfd lig ik naast jou
jouw pas verworven bruid
Zweterige handen nat warmer
beroeren mij intiem gehaast
zij verstarren mij in marmer
ruw geschonden afgegraasd
Verouderde passie ongemeend
maken mij broos doch versteend
voorbij jeugd in dromen beleven
verhuld ingekapseld weggegeven…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
mijn vogel
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.110 ik heb een vogel in een kooi
zijn veren vallen nimmer uit
jaagt al jaren achter zijn prooi
met een eentonig piepgeluid
ik hoef slechts een knopje in te drukken
en hij levert zijn werk op maat
soms wil dat echter niet gelukken
als de batterij haar leegte verraadt
in alle jaren heeft hij er pas één verslonden
al is dat wat overdreven uitgedrukt…
In een volgend leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.205 Het wachten duurt lang
het wachten op een volgend leven
Wetende dat ik pas dan
mezelf aan je mag geven
Jou te willen beminnen
het versmelten van lichaam en geest
Het hieros gamos van ons samen
is vast in ons vorig leven geweest
Het enige wat ik je in dit leven geven kan
zijn mijn verlangens en gevoelens op papier
Een liefdevolle kus, hartsverwarmende…
De eersten van dit jaar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
916 zie je
madeliefjes plukken
de eersten van dit jaar
je vlecht ze in je haar
ze kleuren in
het lente groene gras
de eerste bloemen
voorbij aan winters pas
jij hebt het voorjaar
rond je hoofd en in
je ogen twinkelt reeds
de warmte van de dromer
mag ik je hand voor dans
met blote voeten in het gras
in het oranje hart van madelief…
over roem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
727 als dichter/machinist ben je pas beroemd
wanneer fans jouw naam om de honderd
meter op de dwarsliggers kalken
zoals ze dat bij een klim naar de top
van de Mont-Ventoux met de namen
van heel grote wielrenners doen
want met de neus gedrukt op je naam
moet je wel in jezelf gaan geloven
(of je wilt of niet)
maar vooralsnog zijn dichter/machinist…
REGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 Een hoest of niesbui
en dan ook nog snipverkouden
We kleden ons te dun,te dik
zijn regenjas of paraplu vergeten
Soppen in pas gekochte schoenen
laarzen vergeten in een kast
Ja,hier in Holland
een blote bruine bast...?
Vergeet... het maar.…
Ik verbind hem met touw, met mij,
gedicht
2.1 met 348 stemmen
41.495 Verbonden
beginnen wonden pas echt. Met
zorg snoer ik de mond, verblind
de ogen. Toegekomen, klaar, begin ik
met ontbloten. De rand, de binnenkant.
Geheel ontdaan verzoekt hij, deze
om genezing. Maar ik lig hem zwaar,
ik ben op hem gebrand. Ik ben
de bovenhand, tot de tanden
verzoend, verklaar ik hem nader:
oorlog, mijn liefde.…
Lastig fietsen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Nu durft Cees Priem er pas over te praten:
met de ijle berglucht in de Tour de France
had hij, vanwege zijn kunstgebit, nooit een kans.
Nu hebben wielrenners speciale implantaten.…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
Kreunend koper
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.324 het maakt me niet uit
hoe cool je haren zwiepen
als je de drumstokken
hartstochtelijk hanteert
ook je gitaarsolo is niet slecht
maar zweept net niet genoeg op
voor de allesverterende passie
waar ik me nu in wil verliezen
mijn hart klopt pas sneller
van de scheurende uithalen
en de rauwe klanken van een
ander welgevormd instrument
alleen…
Jij sierde voor de knal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
873 toch zijn er
nog knallers
mijn vuurwerk is niet op
al mijn kruit is
niet verschoten hoewel
de lontjes zijn wel kort
flits in herinnering
jij sierde voor de knal
en gaf toen alles al
pas later spatte je uiteen
fonkelde in zomerkleuren
ik oogstte al je herfstgeuren
vanavond zal ik
voor je vlammen in
het licht van nieuwe jaar…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
je koos voor stilte
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.131 ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas
je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
je liefde altijd mee te dragen
je koos voor stilte
in het houden van, zweeg
in alle lichaamstalen, zelfs
tranen konden je niet overhalen
op een eigen wereldplek…
flitsrits de banaan!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 let wel
het is teenkrommend
de Halve Egmond
over duin en strand
als voorlaatste
met grote haast aankomen
groots in cadans
op kilometerpunt 17
bij bananenstal
ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP
met een in alle rust
je banaan pellende mevrouw
die lacht
zet door
blijf er voor gaan
bent er bijna
dat is pas echt krom
om niet te zeggen
bij…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.…
ogen tekenden voor schuld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
587 jezelf overgaf
woorden hoorde
je niet meer
je koos voor stilte
deze keer
in zwijgen
gaf je opening
ogen tekenden
voor schuld
je schouders
waren al gebogen
je houding was
in straf gehuld
voor mij
was alles klaar
een kus een aai
over je haar
ruzies waren
snel vergeten
bij jou bleef er
iets anders steken
later heb ik
pas…
Je libido is sensueel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
849 ik bespeel
je niet als ik
jouw snaren streel
zij vibreren
al het leven
dat jou is gegeven
je libido is sensueel
gericht maar voor de
klankkast ben ik ook gezwicht
pas als we samen
strijken en de juiste
trillingen bereiken
komt liefde in het spel
gaan we van pianissimo
naar sensitiever snel
in strijk en zet om de finale…
De zwarte nagels
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
873 zag je
uitgestoken hand
nam hem in
afhankelijkheid
met een sterke
warme greep haalde
jij me binnen
je schouder vond ik reeds
liet me gaan
de opgekropte
vloed van jaren
kwam ín stromen aan
de zwarte nagels
zag ik later pas
toen jij me hulpeloos
gebonden had
geen uitzicht gaf
op een zelfstandig leven
ik ben in je val getrapt…
mijn moeder
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.087 nooit heb ik haar
echt leren kennen
bij ieder bezoek
was het weer wennen
veel te jong
ging zij heen
was het pas tòen
dat mijn wrok verdween
daarvan heb ik
oprecht berouw
nooit zei ik haar
ik hou van jou
sloeg ik mij huilend
in de tehuizen
kranig overal door heen
heb jij me veel
te vroeg verlaten
maar nu voor goed
ben ik alleen.…
naar zijn grootje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.579 Maar de topcrimineel
gaat in alle weelde
door het leven, de
kampbeul pas op zijn
twee en negentigste
naar zijn grootje
Zij vergiste zich deerlijk –
dit leven is niet eerlijk…
zoveel pijn en verdriet
hartenkreet
3.8 met 46 stemmen
3.148 iemand anders voelt het niet
ze zeggen dankjewel en alstublieft
echt helpen kunnen ze je niet
ik vecht maar door en door
en vind geen gehoor
alleen een foto aan de muur
daar sta ik meer dan een uur
je oogjes daar kijk in
en je kuiltje in je kin
in de nacht lig ik te wenen
om je vingers en je tenen
het verdriet is er pas…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
RAmses
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.210 Er is een gat geslagen in mijn ziel
je bent er niet meer, terwijl ik niet eens wist
dat je in mij zat, pas nu besef ik wat je deed
met mijn leven, mijn gedrag, het laten niet laten
alleen door je hypnotiserende stem, je woorden als
fladderende vlinders dogma’s dodend …
verpakt in levenswijsheden en onwijsheden
wat moet ik nu verder lieve Ramses…
Met heg en hek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
633 jij bloeide
in mijn cirkeltuin
en gaf seizoenen kleur
van lentelach tot
zomers lui en loom
gaf jij de middaghitte droom
oogstte donker herfstrood
legde op het winterswit
je moede hoofd te ruste
met heg en hek heb ik je voor
gevaren afgesloten mijn zorg
en liefde heeft je toen gebroken
alleen in vrijheid kan
jij groeien dan pas…