5616 resultaten.
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
Mijn dwaallicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.069 Op die avond keek ik, zag ik helder
mijn dwaallicht
ben jij, mijn allerliefste lief
deze blauwe ruimte is onze onbekende wereld
traag voelen onze handen
aarzelend leren wij kennen
schemergedachten fluisteren over vertrouwen
wij worden vreugde
nog een keer, deze laatste maal
strooien we liefde rond in deze na-zomertuin
mijn dwaallicht…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
VRAGENDE ZEE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 Blijf jij bij mij
in blauwe stilte?
Blijf jij de warmte
die ik wilde?…
ochtenddiep
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
635 met neergeslagen wimpers
bewaar je het afscheid
onder je lijfgewaad
en ik
een beetje lucht
blauw, breek in de wind
je voedt me
met gebarsten kruiken
waaruit vogels nog
gulzig de ochtend
dronken
badend in voorbij
stromende ogentroost
en op mijn jurk
kruipt je tong weg naar
woorden
de smeltkroes in mijn schoot
je…
Apostille
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Het blauw is bijna inktzwart
wanneer hij na iets meer
dan een halve eeuw
vaderloos
schrijft over zee en land
met een woelige krul
legt aard waardevol neer
naast een prent
tijdloos
waar ontstaan verdwijnt
opgeborgen in een kast
ontbreekt het laatste stukje
vergeeld
zoeken twee handen
moedig verbonden door zijn
de vergeten grens…
Zorg op maat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Haar voegen zoeken
een uitweg naar
gelijkvloers en warm
immer op maat begeleid
de lift gaat alleen
maar omhoog, verdieping
na verdieping klimmen
ook de laatste jaren
onbezorgd telt niet meer
waar geld spreekt van visie
plant men blauwe luchten vol
met grauwe schaduwen van kastelen
zijn laatste paleis wordt
verborgen in toekomstwolken…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 ik voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in…
Hart van leven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.156 De koele omarming van het wad,
de blauwe hand die het land zo
stevig in haar greep, de herfstzon
levend houdt, de bewondering
naar einders bouwt.
Ik leg me te slapen in de wind
de wilde ongedwongen zwaai
van ritmische luchten, adem woorden
die in de weidse stilte breken.…
loopvocht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.128 de woonkamer ligt er
onverlicht bij, de gordijnen
gesloten, de woorden stil
uitgesproken, heb je het gehoord
van de zeven, de zeven
de mensen op straat
haasten zich blauw verijsd
in wel zeven sloten tegelijk
al is het eerder er op
met kermende handen en knieën
ergens duister verscholen
haalt een man zijn gram
op, net zoals zijn neus…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De wind een winterkind
dat nachten strengt
gezwind de luchten
ijzig blauw verft.
Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.…
Kustzinnige verwurging van Irak
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
617 De palet aders zijn verstopt
De progressieve uiting gewurgd
Beeldende kunst te plengen
Wordt wreed niet toegestaan
Hemels blauw is ruw verdrongen
Afgedwongen door massamoord
In razernij door het streven bedwongen
Nat bloedrood is nu de basiskleur
Als ik door die schrijversogen zie
Het huilend druipend schilderspalet
De verroeste steenhouwers…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.682 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
De wereld
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.363 Zonder oog voor de blauwe lucht
geen aandacht bij de zon,
de wereld gezien in vogelvlucht
ik zou willen dat het beter kon.…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
"Koorddansen"
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
1.506 Starend in zijn blauwe ogen,
vergeet ik de afgrond
en laat ik mijn verleden
steeds een wankel stapje verder
achter me.…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 Een stem die uit de gewelven
van een oranje morgen
zonnestralen laat uitwaaieren
als vertrekkende zwanen uit het blauwe meer.
De avond opent zich
met kruimels maanlicht
sterren als kastanjes
vallend uit alle bogen van de horizon.…
de waargenomen wereld of niet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
561 het is stil
ik ontdoe het verlorene
van tijd, van alles wat zomaar is
en in elk voorbijgelopen decor keer ik
het kleinste naar liefde om;
als reisgenoot
wanneer dagen zich werpen in jaren
blauwe kruinen, op heuveltoppen
om jou te zien, wat jij zocht
naar dat
dat zal herleven
staar ik naar wie je bent
en naar alles wat ogen…
Zorg over grenzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Nooit zit je meer naast mij
daar waar wij ooit lachten om zônes
was jij allang uit het zicht
heel af en toe kom je langs
als een soort dame blanche
chique en omslachtig geserveerd
als een blauwe kers op de taart
maar dan even anders
het is net of die allerlaatste lach
voor altijd vastgeplakt blijft zitten
en weer scheur ik een envelop…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
Met franse slag gedeeld
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
536 heb je verstopt
in blauwe kruiken
met franse slag gedeeld
passend bij
bretonse luiken
daar heb jij je nooit verveeld
de aangeboden borst
ruwe handen op je billen
lonken en steeds verder willen
geen café was je teveel
soldaten en matrozen
donkere lach en kirrend vozen
heb je gedeeld
mijn blauwtjes te koop gezet
de franse slag…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op.
Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.
Je keert terug naar de oblivion.…
Dromenvrouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 in mijn eerste slaap
heb ik gesproken
hardop
de verhalen
voorgedragen aan jou
een stem tussen vele stemmen
die hoogte van mijn droom bereikte
ik keek omlaag
naar het bed van hemelen
bedekt met paarse orchideeën
en druppels blauwe regen
en daartussen sliep jij
opgerold tegen de wangen van mijn kussen
ik luisterde naar je in…
Bloedverwant
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
719 Als een wolk verregent
en de zon tegelijkertijd brandt,
dan cirkelen druppels Rood, Oranje,
Geel en Groen, vervloeit Blauw
van Indigo in Violet.
Dan licht dit spectrum onverlet
vloeit kleur hand-in-hand.…
Tedere sneeuwvlokjes
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
586 Het vroege ochtend zonlicht
verbleekt door al het stralende wit en
de prachtige blauwe hemel.
Vandaag zie je overal spelende en
lachende gezichten bloeien als zomerbloemen
op het flonkerende wit.
Het zonlicht hoor ik luid zeggen:
“ja, bloeien jullie nog maar ‘n tijdje”.…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 regen tikt de dagen weg, kleurt
buurman's gras nog groener
terwijl het mijne - van beton -
weer zwarter rozen glanst
veel mooier, dat dan wel
maar op de ramen die beslaan
schrijf ik letters die zich huilen
waardoor mijn kijk op watdanook
niet al te helder is en ik bedenk,
't kansloos zicht op enig blauw
in hun zinnen loos bestaan
en dat…
Wit gewaad (s)preekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 Verscholen in 't groen
Naast een huis van God
Opgetrokken uit hout
Onder blauw
Een wolk drijft voorbij
Lange en korte
Gezaagde planken
Een Huis van liefde en
Van lijden
Met zerken verspreid
Rondom op het gras
Verscholen in 't groen
Een wit gewaad dat (s)preekt
Als mensen
Zich samen bezinnen
Noorwegen, richting Noordkaap (2000…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…