5388 resultaten.
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Geen vrouw kan in haar schaduw staan.
Wij staren haar betoverd aan.
Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat dronken gasten
en een verlopen griet
lasers rook en stroboscoop
hun gezichten grimassen
de schaduw…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
Op de achtergrond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Op de achtergrond reis ik met je mee
in zwart-wit als jouw schaduw
een silhouet met fluisterende toon.
Mijn gedachte die jij openbaart
kleurrijk op de voorgrond
zo vaart ons levenspad synchroon.
Op de achtergrond beleef ik mee
in jouw illustrerend landschap
waarin jij uitdrukkelijk domineert.…
't lievertje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 kalverstraat/hoek spui
zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen
rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog
plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia
als schaduw van een laat zomerse dag
een vent, een zwerver op afstand kijkt
zij kijkt verlegen weg
zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel
aandachtig, charmant, intelligent…
Den Haag, stedengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Alleen Haagse hopjes
zijn alom in den lande
te koop net zoals
Indonesische koffiesnoepjes
die iets zoeter smaken
in de schaduw van de toren
van de Grote Kerk op een
regenachtige woensdagmiddag.…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling…
Uw Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Waar wij licht ontsteken
wordt ook de schaduw groter
ademloos kijk ik
hoor ik
voel ik mee
met de pijn
van al die levens uit het lood
dan sla ik dicht
om het verdriet
de bange vragen zonder antwoord
om verloren dromen
om het verlangen
naar vrede in onze dagen
om dat verdriet
afgetekend tegen het licht
dat…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
Mijn wonderlijk uitzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Met jouw omarming in het donker
leven mijn gedachtes over het land
terwijl je schaduw over mij waakt
in het maanlicht tegen de wand.
Met jouw streling langs mijn hals
meet ik de intentie van de realiteit
gedurende jouw glimlach naar mij
beleef ik hoe je mij altijd hebt verleid.…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.
Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
Valse echo's
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
567 knip maar
met je vingers ik ken je
lichaamstaal in subtiel gebaar
altijd zal ik jou beschermen
ook als je blik
wordt gedwarsboomd
door onverlaten in hun
boosaardig perspectief
en je lach in haar
hemelse reikwijdte
wordt geblokkeerd door
schaduwen van valse echo’s
daar waar
je tranen vloeien
zal ik ze drogen en zorgen
laten vervluchtigen…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…
Haiku 4#3
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Nattigheid
Na tranen kwam regen
wanhopige schaduwen
zoeken naar de zon.
Schuim
Hoofd boven water
zeepsop tot aan de lippen
de afwasbak glimt.…
Majorana's
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 ik voel
hoe jij de keuzes
groter maakt
waardoor de ene
in de schaduw
van de ander staat
stabiel in
samen komen
met grote dromen
over het sturend
energetisch vermogen
sneller dan licht
het is niet
ons gezicht maar
wel de aan en uitknop
van hersendelen
die zich eindelijk
niet meer vervelen
met majorana’s
in deeltjes en golfjes…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Schaduwen van licht
lampionnen van kinderen,
als zonnen opengaan.
Verhalen ontstaan
geplukt uit een verre ster
gedragen zetels.
Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 En waar het licht was
vallen hun schaduwen om mij
heen in het gras,
Alleen in het gras kan ik slechts
blind staren. Ik zie haar niet.
Haar beeltenis is mijn geestelijk
ervaren.
Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen. En brengen mij uit
mijn evenwicht.…
Maatstaf?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
456 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren vergeten, we
dragen de baar naar eigen inzicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders draf, de dood
als maatstaf wordt gemeten, werd
voor diegene, die de waarheid denkt
te hebben geschreven,…
Voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Hoe vaak al schreef ik troost
als klank voor andere stemmen
dropen mijn woorden langs wangen
van gezichten die ik niet ken
nu mijn ziel gebogen ligt
in schaduw van zichzelf
zoek ik de kracht van balsem
diep in mij
dieper dan gedachten gaan
ver achter herinnering
waar gevoel het lijden sust
een onberoerde stilte rust
die ik versta…
Existentieel genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik zag je
de diverse
kwasten
betasten
met een
blik die zwom
in de duizend
en een kleuren
toch koos je
wit dat in
de spiegel niets
of alles kaatst
jij was niet van
de zwarte dat
alles verzamelde
en spoorloos pakte
jij bent
aan de gang
gegaan hebt de
wereld laten staan
beiden bestreden
de winnaar ligt
in zijn schaduw…
Dit klein bagatel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 jij hebt
je neergezet
wij met ander
licht je schaduw
afgedekt om dat
haar werkelijkheid
maar een duidelijke
dimensie kent
waar jij goed
uitgelicht weer
feestelijk figureert
zou dit klein
bagatel anderen
nog mateloos
kunnen storen in
afgeleid worden
waar licht
de aandacht
centreert verliest
alert zijn scherpte
in donker zonder…
Niet zichtbaar
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
521 ik voel dat
je tegen beter
weten in de
tijd bent vergeten
dat zijn sporen
zich even niet
zichtbaar in je huid
hebben vastgebeten
dat je gewoon
degene bent die
uit de spiegel zijn
glimlach herkent
nog steeds
bevrijd van de
donkere schaduwen
uit de laatste tijd
toch heeft de
onrust van de nacht
je niet echt uit
balans gebracht…
Observatie.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
668 Zie ze schuifelen langs de rekken,
als een schaduw: grijs en anachroon,
volmaakt vergroeid met haar rollator
valt haar traagheid uit de toon.
En ook... gedachtenpauzes
die steeds langer worden, dat zie ik
wanneer ze hinderlijk en schuin
voor de zuivel stationeert
en wellicht denkt; wat doe ik toch verkeerd.…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Schuin valt de zon
langs de schaduw van de uitbouw
op de drempel van het huis
op de vrouw in de deur
Wat heeft haar gelokt
naar deze voorpost van het oude?…