24590 resultaten.
Ons geheim
gedicht
3.1 met 28 stemmen
9.113 Een vrouw loopt op de markt.
Ik schat haar zeventig.
Hoe vaak gaat zij naar Albert Heijn?
Wie houdt dat van haar bij?
En wat zal zij er halen?
En hoe zal zij betalen?
Doet zij dat met haar pin?
En staat haar code ergens in?
Ik laat haar lopen, ons geheim,
haar tas gevuld met vragen.
----------------------------------------…
Ons cultuurtekort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 zacht neuzelt
de tv in analoog
zijn dagelijkse soap
zelfs digitaal heeft
alle scherpte verloren in
nieuws dat niemand kan bekoren
de eenheidsbrij die over
u en mij wordt uitgestort
toont ons cultuurtekort
is er nog ruimte
in communiceren om van
echte mensen iets te leren
of nemen wij genoegen
met het brood en spelen
in een…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Zee, het zeer wijde gevoel
van te klein, bijna overbodig
ouder wordende billen waarin
nog iets trilt en schommelt
lopend naar de rommel die hij
heeft gevonden: wier, dooie
vis, slijm. Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees. Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.673 Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.
Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.
Buiten ging het leven door, maar 't hare
ging niet verder dan het glas.
Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten…
Rondeel
gedicht
2.3 met 35 stemmen
11.305 Mijn wonder jij aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt:
gij waart gemeenlijk zo innemend naakt
en liet u zo welwillend voor mij winnen.
(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)
Soms schiet het mij…
Ben jij het
gedicht
2.8 met 16 stemmen
23.469 Ben jij het vroeg ik de dode
die in de deuropening stond.
Iets donkers bewoog in het donker:
Ik ben het, ik ben het.
Ja, wie anders krijgt het in zijn hoofd
om in het holst van de nacht
zijn opwachting te maken.
Mijn hand vond zijn wang. Zeker
een week niet geschoren. Maar
hij was het, hij was het.
----------------------------------
uit…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
Vertrek
gedicht
2.6 met 10 stemmen
5.344 Mathilde trok achter de kat aan.
Geduldig wachtte hij op iedere hoek.
Gloednieuw klonken de klinkers
onder de driewieler van Mathilde.
Ze reed de Proefsteen uit
vertrouwde straat met de verbanden
die we huizen noemen, dreef
van haar kamertje vandaan.
Onafgebroken verschilde ze
van de Mathilde in het kamertje:
ze rekt haar genen, volgt…
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
gedicht
2.1 met 76 stemmen
17.702 voor Mads
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
van de tijd, in de loop
der gebeurtenissen is het van geen enkel belang
dat jouw hieltje gisteravond
in de palm van mijn hand lag - kiezelglad
en spiegelkoel. de vorm van de wreef
etste zich in mijn hand toen ik jou hielp
spelenderwijs over de muur te ontsnappen -
uit mijn opwaarts…
Door de kieren van de morgen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.697 Door de kieren van de morgen
golft verlangen naar het licht;
vindt in beelden en in klanken
verzen voor een nieuw gedicht.
Door de kieren van de morgen
ademt weer een nieuwe dag;
glimlacht naar de vele mensen
die ik in mijn dromen zag,
die de dagen gaan beleven,
elk met eigen vreugd en pijn;
dat we voor elkander mogen
vriend en tochtgenoten…
Mijn intiemst verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 zocht in woorden
de realiteit van vandaag
zonder jouw bestaan te weten
doorgrondde hun betekenis
terwijl ik van
jouw stem en lach niets wist
pas je ogen
openden een wereld
die ik nu lijfelijk ervaar
jij hebt jouw licht van liefde
op het kleine laten schijnen
maakt mijn intiemst verlangen waar…
Je zon doorschoten haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 een gedecideerde pas
de zonnebril die jij op had
trok alle aandacht
donker onder
zon doorschoten haar
dat goudblond krulde
je zwaai was ingetogen
maar vol verborgen kracht
zag verlangen in je lach
woorden bloeiden
zomers zacht in
tal van warme kleuren
tot jij die bril afnam
en ik verdronk in
jouw intense blauwe ogen
heb het…
Zoon
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.478 Als hij in de keuken staat
de walm nog om zich heen
van het geveld zijn,
kijkt zij hem aan,
zegt iets moeilijks over
dagelijkse betrekkingen.
Hij hijst het nog warme katoen
tot aan zijn knieën op,
alsof het antwoord
in de stand van de voeten
valt te lezen, kijken ze er beiden naar.
----------------------------------------------------
uit…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 In Warschau sprak een man mij aan,
hoe lang ik ben wilde hij weten.
Hij had zijn pas bij het benaderen
met schoksgewijze herkenning ingehouden.
Een meter eenennegentig,
ja ja, alsof hij het wist.
En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.
Na zijn verhaal een milde…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 ik lag met mijn buik tegen de aarde
beestjes weg te jagen van de bloemen
vlakbij mijn borst.
Er had van alles kunnen gebeuren
een vliegtuig kon landen
een boom kon verjaren
een groep bejaarden kon worden gelucht.
Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
Amsterdam Zuid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
725 We zaten samen in de nachtbus
richting Amsterdam Zuid
jij hield het niet uit
en gaf mij vluchtig een kus
zomaar een kus midden in de nacht
geheel onverwacht
maar ik heb er mijn leven lang aan gedacht
we stapten uit
en vervolgden ieder zijn weg
in Amsterdam Zuid.…
zilver praten
gedicht
3.5 met 2 stemmen
7.488 zilver praten in parken
de gele knapenzon
toont zijn gespannen lijf aan
de meisjes op de kiezelpaden
zij draaien hun zinnen
als parasollen om en om
---------------------------------------
uit: 'Dingen die niet vergaan', 1985.…
Bosvogeltje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.383 Ik zocht je in wat in mij nog leeft,
in alles wat droom was
en is gebroken
op de trap van het lichaam,
in de diepe zucht, in de vreugde.
Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet…
rendez vous
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
881 zoals je soms
een stofje vangt
wanneer je met
de ogen knippert
en denkt aan naasten
die er niet meer zijn
zelf koester ik
zo'n ogenblik
en noem het zelfs
een rendez vous…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 Ineens die drie maanden
met alleen maar droogte.
De cipressen met hun rosse borstels.
De witte schorpioen zonder venijn.
Een zomer van verbrand papier.
De natuur blijft snateren
terwijl ik rot.
Toen kwam jij
en sindsdien kom ik
handen en ogen tekort
met mijn mond vol tanden.
---------------------------------
uit: 'Ik schrijf je…
ONDERWEG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 het is een voordeel
een keertje 1e klas reizen
van Amsterdam naar Leiden
waarin ik de drukte kan ontvluchten
ik zit tegenover haar
omdat onze ogen elkaar treffen
zie dat ze zonet heeft gehuild
vraag mij af wat de reden zou zijn
mijn gedachten gaan op de loop
door een meisje dat ik niet ken
mijn vader zei altijd
dat mijn fantasie te groot…
Nachtontmoeting -3
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
451 ~vervolg~
Ze zat daar zo triest alleen
-Mogen we even naast je uitrusten
dansen is best vermoeiend
en het uitzicht is hier mooi
veel ruimte nemen we niet in
we zullen je niet storen
als je dat niet wilt-
ze maakte een gebaar van uitnodiging
gaf hem toen een halfvolle fles wijn
-drink deze eerst leeg dan praten we verder
maar neem niet…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Duizelend van wijn en wals
dansten ze de rest van de nacht
dronken bij korte rustpauzes
keken naar hun evenbeelden
in het rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht…
In de wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik wist dat jij
in de wolken was
heb je gemist
zag je gezicht
met welkom lach
in blijde vervoering
omhelsden elkaar
spraken zonder taal
in wederzijdse beroering
openden naar buiten
straalden liefde door
de ruimte die ieder gaf
het was een eindeloze dag
waarin de zon ons alle
warmte gaf die hij in zich had…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 Ik herkende je achter Luik, toen je in de TGV
zorgvuldig mijn kaartje bekeek. Aller et retour?
vroeg je met een knipoog. Of het ons goed ging,
hoorde ik je denken. En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.
In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 Op de pier van deze haven zag ik een verdriet
de tranen en de letters, in het zwart geschreven
je taal helaas, die toegang heb ik niet.
Ik vroeg een man met erudiete ogen
"welk verdriet, moet hij doorstaan?"
"ach", zei hij, "het is maar kletspraat, van die man."
Aan het einde van de pier, in 't beton geschreven
niet op de bergwand,…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!
en wijst naar geen spoor in het gras
zodat ik mij…