Netgedichten over vakantie

Misselijkmakende penetrante zonneoliëen Zand tussen tenen en bilnaad Bejaarde doet misselijkmakend yoga in spagaat Vlieger stort neder boven op mijn kruis Handdoeken op klutje mutje, was ik maar thuis Buikliggend gluur ik verhit mee naar de bevrijdende lichtblauwe zee Het terras is evenzo nog erger Kijken of ze kijken en als ze kijken…

vergeet nu even die dwingende duim en laat je touwtjes eens vieren al zoeken ze dan vanzelf een onbezonnen weg en hechten rechten krommen naar luim doorsteken lussen en knopen dansend op de momentane wind als een ongeschonden kind zo blij geniet de potsenmakerij der ongedirigeerde lijnen als die van vrijgelaten veulens vrolijk biggend…

een campinggast alhier heeft de vreemde gewoonte 's avonds na het eten zijn ruitjes pantoffels aan te trekken... stel ik me voor dat zijn vrouw thuis bij het inpakken opperde; 'je neemt toch zeker je pantoffels niet mee hé' waarop hij antwoordde natuurlijk wel wat zonder mijn sloffen heb ik geen vakantie Lejo van Kuijeren…

Het Noorden krijst in het grijs met draaiende polen, Het Zuiden galmt het paradijs en zet me op hete kolen, De zon-zee-strand-gigant bedwelmt ons met mooie oorden, Laat ons los op menig vreemd land met paleizen en glooiende togen, Maar wie rust nastreeft kan gemakkelijk zonder het spenderen van een godsvermogen, Desondanks is het wonder…

Ik zocht naar mooie woorden maar vond alleen maar stenen Gestapelde dolmen Menhirs rechtop In lompe hoekige ronden Ik zat op ze Klom en klauterde En het ‘louterde’ Toch een mooi woord gevonden!…

Even de smaak van vakantie proeven dat is: in alle vroegte lege koffers in een auto stouwen in luchtige kleding oostwaarts rijden de grens passeren elkaar passeren op een Raststätte elkaar weer zien en dan na een vermoeiende dag in maart huiswaarts keren Even de smaak van vakantie proeven is ook voor velen: Chianti drinken bij V & D…

tien jaar later zag ik haar weer, ze lachte niet meer er stond een blaffende hond aan haar zij haar sproeten (ooit één lange vakantie) zenuwachtig op een rij...…

Een mager kerkje staat middeleeuws te peinzen ontdaan van ereschuld broos als eierschaal gebroken wit gebarsten muren in granieten trance als een fossielen oester als parel in ballance verweven in de gouden handpalm van een geduldig dal. Het dak z'n magere vinger wijst naar de uiteinden van het heelal waarmee het slaperige dorp het…

De Pont Neuf, waarop jij snikkend naast mij liep omdat je weer eens, de verkeerde schoenen aan had, zag er prachtig uit in de avondlucht. De grote rondvaartschepen gleden hel verlicht over glinsterwater. Jij weigerde om door te lopen en je deed je verkeerde schoenen uit. Wat ik best vond. Ik liep door en liet je achter en toen ik veel…

Wind zucht voorbij De laatste zonnestralen verkleuren de wolken, Dieproze Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg Door steden, landen en werelden Later zal ik het delen, nu nog niet De nacht is nog jong In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat…

Welk mens wil niet vertoeven aan de oever van het meer vol prachtige herinneringen, daar zijn, en niets te hoeven dan verwijlen nog een keer. Ze langs zich heen zien glijden als zwanen op dat meer, gevolgd door 'n spoor van schitteringen, getrokken langs hun zijden. wie wil dat niet een keer? Waarom nog langer kniezen, blij wordt ieder die…

Elk jaar ga ik naar hetzelfde strand Ik heb er veel meegemaakt Op elke plek heb ik wel herinneringen Mijn eerste zoen, eerste keer dat ik zwom Het is er altijd mooi weer Geen dag zonder zon Geen dag met regen Elke dag is een dag om je uit te leven ’s ochtends uitslapen, gewekt worden door de zonnestralen ’s middags zwemmen en zonnen op…

hand in hand wandelen langs het strand eindeloos geen fax, mobiel bezinnen voel je ziel luister de branding spoelt zachtjes het geluid voelt rustgevend een rode gloed vloed de lucht bloedt indringend een bewuste vlucht vakantie weg uit haast stilleven Lanzarote 4.6.03…

Barcelona machtige stad kijk naar straatartiesten slenter over de Ramblas golfbeweging…

Langzaam gaat het weer Naar regentijden De zomer neemt zijn keer Het was een eind rijden Vakantie is voorbij De winter staat weer voor Oppassen was het zomerdoel Alle kinderen zeggen in koor De oppas was heel koel…

eens groot verlangen naar andere oorden nu heel blij met terugreis…

fietsen twee wielen witte benen beurtelings trappend naar ver vooruit fietsvakantie…

Zij prikt de ballonnen door die ik daarnet nog zag varen. Zij verovert mijn luchtruim met adembenemende benen. Ook zonder stokje balancerend dansende marionette op spitzen. Zo speelt ze mijn angsten stuk dolt met pirouettes vliegpaniek. Rechts doemt de Olympus op in de vage verte ligt Athene. Godinnenstranden liggen braak voor viriele…

Van drie kilometer strand van Hoek van Holland mocht vanwege hevige trek in geulen en gleuven niet worden af gezwommen Nu weer wel wij mannetjes werden met drommen na heet in pannetjes te hebben liggen steuven tot in het diepste der diepten verwacht Meteen liep het bij Pier Zuid met fluiten de spuigaten uit…

=================== camper op weg de horizon tegemoet kwestie van gas geven vrijheid! =====================…

Zomer belooft vakantie nomaden herrijzen eenieder vertrekt wilde trekvogels volgend gaan we met tent of caravan reizen in een luchtkasteel met garantie avontuur opeisen. Gewoonte aanhouden om het even waar voor een gouden avonduur sjouwen wij vertrouwde piepers maken ons leven minder duur thuisgevoel ligt aanlokkelijk op roze plastic…

hand in hand twee mensen langs het strand vogels vliegen hoog er zit geen logica in mooi weer het is droog en plots tegen hun wil ....windstil...…

met zomers geronk vult een vrolijk vliegtuigje de wijde hemel…

lang staarde ik uit over de onstuimige zee de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee het repeterende ritme van eb en vloed werkte heel rustgevend op mijn gemoed intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel daarginds aan het einde van water en lucht zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht mijn gedachten…

De natuur in de ban van regen Wijzelf in de ban van regen Nu om weerwoord verlegen Laten wij de weergoden Hartgrondig zijn we tegen: Weer & zomer... hebben we geen zonneschijn ontboden?…

Waar Turnhouters en vele muggen meer dan drie honderd jaar geleden eens niet van de vluggen bleken wordt nu eerst in alle rust gekeken of rook misschien zwermt zodat er weet is wat men blust Men leeft er traag maar stoer indoor op een adventureparcours met tunnel tussen paters en nonnen om de bil te kussen van Madelonne en kansarm speelt…

wandelen hand in hand langs het strand eindeloos de horizon als doel miljoenen lavakorrels rollebollen in de wind zachtjes klotst de branding het geluid kietelt mijn oren het wordt vloed een rode gloed de lucht bloedt hartverscheurend twee meeuwen vliegen schreeuwend de zonsondergang tegemoet vakantie een bewuste vlucht…

de zee zingt zacht haar lied het heeft geen coupletten slechts refrein eerst rollen dan sissen de zee zingt hard haar lied met bonken en klappen veel lawaai aanzwellen schuimbekken een applaus waterballet eindeloos doorgaan hard of zacht de zee zingt zo haar lied…

Ze ligt in het zand in de verte blinkt de blauwe zee achter haar zonnebrilleglazen zijn de ogen gesloten Ik denk aan Freud en Jung hoe de menselijke geest alles van buiten naar binnen neemt en zich verwonderen blijft Ze is verdwenen, haar handdoek verlaten op het zand en ik hoor haar stem vanachter mij wat heb je nu weer geschreven…

En dan denk je je had vakantie en dus heerlijk uitgerust alle boeken die er lagen uitgelezen en gewandeld dat het een lieve lust was. En dan kom je thuis en draait je was, je opent post want ja dat gaat gewoon door En dan komen de kinderen met de kleintjes want die willen ook hun verhaal kwijt, daar ga je…