3465 resultaten.
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
de sterrenmensen
in hun zilveren vogels.
Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.
Ze zullen komen -
en op die dag…
Een groter geheel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 Elk jaar maak ik een rondje
om de zon, ga ik
in stilstand zelfs
nog 1000 km
per uur,
en hangt onze wereld
daar maar
miraculeus
in het
grote zwart,
waar boven net zo goed
onder kan zijn,
maar wat
houdt het zwart bij elkaar?…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Het noorderlicht van
gloeiende zuchten
tussen lakens,
oogstrelend in
verlangen,
krioelende vingers
klauwen en knijpen
krassen en grijpen
naar hoogtes
en hoger
tussen sterren
van roze en
hemellichamen
en verder dan dat.
En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Het Tuinhuis
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.357 De lentemiddag komt met een groen licht
Over de daken, met toeters en bellen,
U altegader in dit huis vertellen
Dat dromen niet voor praktijk zijn gezwicht.
Wij samen, doe het zelvende rebellen,
Verbouwen ieder schuurtje tot gedicht
Om niet, als u, Muze, in katzwijm ligt
Het zonder onderdak te moeten stellen.
Hier, in de achtertuin, snurkten…
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten van ‘t moment
in de mist met beide ogen open
overnachten in de hemeltent
ontdekken waar de tijd toch blijft
onzichtbaar is aan ‘t firmament
met ons tussen de wolken drijft
als raadsel door de ruimte…
Ochtendstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Nog even verborgen
in de sluiers
van de morgen
De brug bij Grave
over de Maas
waarover nu grote zorgen
Het water gaat
er zijn eigen weg
geen hinder van schutten
De rivier
heeft zo
zijn eigen grollen,grillen
Heeft
een winterse honger
te stillen
Het zomerbed
een winterbedding
.........geworden.
aan oever en wal
veel…
Stilte stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Ruimte grenzenloos.
Stilte stil.…
Bevrijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 Ze voelt zich in haar notendop
Een koningin in een heelal
Ze is bevrijd van gif en gal
Niet langer meer een schouwspelpop
En ze geniet vrijwel non-stop
Ze houdt haar eigen boekenbal
Ze vóelt zich in haar notendop
Haar oude ik ging op de schop
Verliet voorgoed zijn jammerdal
Geraniums kocht ze vooral
Rust, ruimte, vrede gaan voorop
Ze voelt…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 We kijken door een venster naar de ruimte.
Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
XXXII - een ballingsoord - 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 op eindmorenen
het gevoel voor verhouding
steenkamer steenwijk
is het links of rechts
wij kijken steeds achteruit
waar de zee licht -
rond middernacht
scheen daar in de volle maan
een helm van geel haar
over de leuning
leunen de hunebedden
op zachtroze huid
overijssel's kop
daar gaat alles nog rustig
de ruimte in -…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Liefde geeft bescherming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 daarom een uitstekend beginpunt
De geliefde
Is een haven
Waar je hart
Toevlucht kan zoeken
Iemand die je begrijpt
Met je meeleeft
En bereid is
Voor je te zorgen
En hoe wonderbaarlijk het ook is
Die ene iemand is genoeg
Elke dag bevat
Talloze kansen
Om niet te controleren
Maar toe te laten
Als je in staat bent
Je geliefde de ruimte…
Zonsondergang aan zee.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
570 Ruimte en vrijheid
bij zonsondergang aan zee.
Golven die ruisen.…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
[ Lekker kanoën ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Lekker kanoën,
stroomafwaarts, zonder zorgen --
of we verdwalen.…
Steeds meer Ik
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
689 Het valt
niet
mee
Dit pad
te bewandelen
Toch
blijf ik
door
gaan
Steeds
verder
Stapje
voor
stapje
Steeds
meer
lucht
Steeds
meer
ruimte
Steeds
meer
Ik…
Geestverruiming
netgedicht
4.8 met 52 stemmen
482 ik heb
geprobeerd
jouw puzzels
te leggen
het is me
niet gelukt
jij wilde
niets zeggen
jouw opvallend
bewegen
trok wel snel
ieders aandacht
door souplesse
en richting keuze
tegengesteld aan
die van andere
neuzen die voor
binnenhalen kozen
totaal opgaand
in jezelf op
een extatische
manier zonder enig
communicatief contact…
[ Vanaf het eiland ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Vanaf het eiland
het meer over, een man zingt --
en de zon staat laag.…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
benoem je de stilte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
952 eindelijk benoem
je de stilte
in woorden die
tekenen voor verdriet
jouw ruimte
was zijn gebied
Laat de regen
je schoonwassen
weer verrassen
zonder grenzen
met eigen wensen
jouw gebied
geeft geen ruimte
aan zijn verdriet…
Geruststelling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
108 Wolken hebben daar geen ruimte.
Meegenomen door de wind waaien wolken over de wereld.
Wanneer ze dan in een depressie raken
beginnen minuscule waterdeeltjes met elkaar te botsen.
Dat zorgt voor regen.
Onder de grond is daar geen ruimte voor.…
Geestverruiming
snelsonnet
4.0 met 19 stemmen
2.069 De allerdomste jongen van de klas
Lag languit in de bank en snurkte luid,
Maar later legde hij zijn leraar uit
Waarom hij diep in slaap gevallen was:
“Omdat uw lessen uiterst leerzaam zijn
Maakte ik gauw meer ruimte in mijn brein.”…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Mijn reis door de ruimte,
werd onderbroken,
door de tijd.
Op aarde kon ik landen.
Moeders waren hier al.
Hier werd worden zijn.
Zo durf ik aarden.
Onze reis door de ruimte,
zal worden voortgezet.
Niemand weet hier hoe.
Niemand weet wanneer.
Eeuwigheid wacht.
Zojuist schreef ik dit gedicht.
De meeste mensen slapen.…
Geen horizon meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 zij hebben mij
ruimte gegeven
om in te dwalen
geen horizon meer
om te bepalen
waar ik ben
ooit heb ik met wit
help geschreven
in de blauwe lucht
een hemel
in weerspiegeling
maar eindeloos ver weg
ben verdwaald
in de ruimte om me heen
opgesloten in een cel -alleen-…
Weten of gok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Ver lopen wegen en paden
over wereld van weten of niet
in ruimte verloren in wijdheid
van verschillende meningen
en door velden van gevoel
waait de eenzame wind
van hoop op goede keuze
in beperkte wetenschap
wie zal die ruimte kennen?…
Opheldering
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.153 Als ik veel meer wist
van ruimte en tijd
bleek de werkelijkheid
een beschilderde mist
en zou die optrekken
dan zou ik beslist
een heel andere ontdekken
en als die zou verdunnen
dan scheen
mijn oude er weer doorheen
en wist ik meer dan alleen
iets van de hunne
maar van ruimte en tijd
en werkelijkheid.
--------------------
uit: 'Daar…
roomwit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 op het wandelpad
wiegelend in de ruimte
roomwit fluitenkruid…
[ Bergen om me heen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Bergen om me heen,
stilte, de ruimte, de wind --
die ik hier kan zijn.…
op een dag
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.135 op een dag na plaatselijk ongemak
is er een gesprek met een tafel er tussen
in een kamer met licht, hout en veel ruimte
het licht wordt dof, grijs en verstilt
de ruimte beklemmend wit
vriendelijke afstand met heldere zakelijkheid
niets is meer zeker
het lijden wordt zichtbaar en fysiek…
Kinderen van ons heelal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Ooit keren we allen terug,
naar vanwaar we allen kwamen.
Naar het kind dat ik destijds was.
Terug tot de stof waaruit ik ontstond.
Verbonden in de geest die we samen zijn.
Daar blijf ik wie ik ben en altijd was.
Een dier zoals alle dieren waren.
Als toeval dat bedoeling werd.
Als kind van ons heelal.…