inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

De Kunst van Aarden

Mijn reis door de ruimte,
werd onderbroken,
door de tijd.

Op aarde kon ik landen.
Moeders waren hier al.
Hier werd worden zijn.
Zo durf ik aarden.

Onze reis door de ruimte,
zal worden voortgezet.
Niemand weet hier hoe.
Niemand weet wanneer.
Eeuwigheid wacht.

Zojuist schreef ik dit gedicht.
De meeste mensen slapen.
Zelf waak ik wonderlijk.
Lang leve contrasten.

Gisteren was het licht.
Vannacht is het donker.
Wie kent de morgens?
Wordt morgen grijs?

Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.

... De geestelijke dimensies van het leven zijn ongrijpbaar. Ruimte en tijd spelen binnen die werkelijkheden geen rol. ...


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Schrijver: Albert C M Weijman, 9 feb. 2021


Geplaatst in de categorie: tijd

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 52

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)