415 resultaten.
Op zolder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Mijn huisdokter vreest voor vervroegde dementie.…
Gedachten of inzicht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
592 Dementie, Parkinson, AFTAKELING
Vergeten, niet kunnen, niet WILLEN
Niet mogen, geen steun, geen HOUVAST
Geloven, rotsvast, eindelijk BEGRIP
Danbaarheid, genegenheid, VERGEVING
Einde verhaal, intense BELEVING…
Mist
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.457 Je ogen kijken smekend
willen zo graag begrijpen
In je hoofd hangt een giftige mist
die voortschrijdt met verwoesting
Jouw handen grijpen de mijne
Hulpeloos kijk je uit het raam
ziet kinderen rennen
maar herkent je kleinzoon niet
En meegevoerd door een warme traan
verdwijnt er weer een stukje van jouw leven…
Je dochters kind
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
941 Een wit kussen
Een wit hoofd
Ogen met een kinderlijke glans
Breekbaar zo kwetsbaar
Je knuffel bij de hand
Je geeft geen grote woorden meer
Aan al die kleine dingen
Geen trieste woorden meer
Aan al je geleden pijn
Je hebt geen blije woorden meer
Voor de gelukkige momenten
Je hebt geen namen meer
Voor een ieder om je heen
Nog eenmaal…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan
verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt
Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan
figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt
En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft
negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief
Soms spelen kinderliedjes…
rust zacht
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.261 met kunst en vliegwerk
hielden we jou in leven
tot je uitgemergeld
je laatste adem uitblies
zonder kracht
je kon niet meer lopen
niet meer praten
je ogen zagen zonder zicht
flarden uit het verleden
spraken zonder inhoud,
zonder bericht
je handen lagen stil
huid om skelet
we hebben je laten leven
dood in je bed
rust zacht…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 De laatste dagen van haar kale verslagenheid
schuifelen in het tempo dat zij bepaalt
geen enkele greep meer, haar denken ingehaald
door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid
‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’
Haar bewegen is als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende…
Rode lopers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
546 langzaam werden
rode lopers binnengehaald
contacten niet bestendigd
de uiterste datum is evenwel
nog lang niet verlopen
in een eerst recapituleren
leek mantelzorg goed
te functioneren maar toen
alle impulsen waren gestopt
resteerden slechts herinneringen
uit een vage plek
heel diep van binnen sijpelde
nog een lieve werkelijkheid…
OMA
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.563 Haar hoofd is een web vol gedachten
In haar ogen
Die altijd lachten
Zweeft wijsheid
Maar danst verwarring
Haar eigen dromensprong
Naar een ver verleden
Dan fluistert ze
Een wazig wolkje warmte
Opa’s naam
Ze kijkt me verbaasd aan
In de hoek van haar oog een traan
Ik ken haar gedachten niet
Maar ik weet dat het enkel mij…
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 De kamer is vol schuivende geluiden
Mijnheer de Bruin lobbyt luid om hulp.
Zuster Sonja rolt zijn rijstoel op het zuiden
en rukt zijn handen van zijn goor geworden gulp.
Mevrouw de Winter bibbert met de koffie:
ze heeft haar Parkinson weer op bezoek
en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie
Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen…
Moederliefde
netgedicht
3.6 met 196 stemmen
65.977 Terwijl je uit ‘t raam staart laat je
de vingers ongeduldig trommelen
op het hout van de vensterbank
en vraagt me met zeurderige klank
wanneer of we gaan schommelen
je heft het gezicht en lacht me toe
terwijl ik jam van je mondhoek veeg
je kijkt me aan maar je blik is leeg
en geeuwend zeg je: ‘k ben zo moe
De pop bungelt; z’n kop beneden…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
Familiebinding
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
2.109 Mijn oma woont al jaren bij ons in
En daar zij ons niet in de weg mag lopen
Bind ik haar vast in bed met ferme knopen,
Want oma is een boeienkoningin.
Terwijl zij 's zomers samen met de honden
Gezellig aan een boom wordt vastgebonden.…
het leven kwijt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.930 op m’n vraag hoe
het met haar gaat
zegt ze bedrukt
‘ik ben mijn leven
kwijt, misschien
wel verloren’
we lopen samen
door de tuin, ze
bukt zich, plukt
een bloem
in haar gelaat
verschijnt ‘n lach
zij heeft het leven
weer betast
de geur nog
lonkend geroken…
Flat square
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.676 De stank van ochtendpis staat altijd tegen.
Incontinentie heet zo fraai haar kwaal.
Ik kan de vel geworden kont niet vegen.
De zuster doet het als ik koffie haal.
Wat vlekken op haar borsten vastgezogen
veeg ik vlug weg zij het met harde hand.
In geen gebaar toon ik haar mededogen.
Verbroken is de ooit zo hechte band.
Intussen kijkt mijn…
Futurologisch
gedicht
3.0 met 23 stemmen
17.157 Mijn vader was verhuisd, verschoven
door een mij onbekende macht.
Ik zocht hem jaren, lusteloos,
tot ik hem aantrof op mijn knie:
hij was mijn kind geworden.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten en aforismen', verzameld werk deel 1, 1980.…
wat immer bleef
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
3.412 vroeger liep ik aan mijn vaders hand
later waren de rollenomgekeerd
toch bleef hij gewoon mijn vader
en ik zijn vergrijzend kind…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
verstilling
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
2.356 in woorden die
ruisloos verbleken
in tere gedachten
verstilde gebaren
in milde ogen
kromme lijven
in broze mensen
die langzaam
vergeten wie
ze waren
ontluiken zacht
gerijpte zielen
lonkend naar
de eeuwigheid…
Een flits van lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
638 ik heb je gevolgd
zag je hand langs
deuren wrijven
zonder bij de
klink te blijven
dagen weken op
hetzelfde pad tot
de maanden donkerden
jij routine het loopje
en de deuren vergat
vandaag zag ik
een flits van lente
in je blik je schuifelde
toen ik deuren sloot naar
je vertrouwde padenloop
in tijdloos begroeten
nam jij de tijd…
Memorabel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.122 ze pakte mijn hand
en trok me mee haar wereld in
van kakelbonte bomen
op wit gespoten gras
haar ogen flonkerden
toen ze het verlichte huisje zag
ze wist van Jozef en Maria
en het kind dat in zijn kribbe lag
maar niet
dat ze mijn moeder was…
Vol erbarmen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.357 Vanuit
Het zonlicht
Kwam jij nader
Zo breekbaar
Zo onzeker
Onbewust van het heden
Slechts met een flard
Van het verleden
En toen
Kwam hij
Jouw teer geliefde
Er kwam een lach
Je straalde
Een warme blik
Vol herkenning
Hij nam je
In zijn armen
Zo teer
Zo vol erbarmen
Hij kuste
Jij kuste
Hoe mooi kan liefde zijn
Zelfs dan
En nog…
Een mistig vergeten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik streel je gezicht
pak wat donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik
juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten
wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend
nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker…
De laatste hangplek
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
2.413 Als oude man wordt het mijn laatste streven
Te eindigen in Oude Pekela:
Daar gunt men je een hangplek voor en na
Het werkzame gedeelte van je leven.
Hoewel veel kindse oudjes vast verlangen
Om op de hangplek van de jeugd te hangen.…
Dementia sinilis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.411 Zij gaf niet
met vreugde te kennen
dat ze een kind kreeg
maar veegde in stilte
kwijl en poep
met stram geduld
van gezicht en billen
subtitel:
78 jaar en opnieuw moederen…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast…
grensstreek
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.592 de grenzen van mijn dromen
heb ik nog niet ervaren
wellicht wil ik die onbewust
voor het laatst bewaren
ik loop dan wel de kans
het moment suprême te missen
door
tussen droom en werkelijkheid
mij in de route te vergissen…
Niet voortborduren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 hij telt met
al zijn vingers
lacht vriendelijk
als ik iets vraag
beantwoordt mijn
groet als ik weer ga
maar samen praten
doen we niet meer
hij kan geen richting
houden in het sturen
niet voortborduren
in dezelfde kleur
toch hebben wij
een lijvig testament
de fotodoos ons
eigen monument
in kijken lachen wij
samen maakt ons blij…
Los van papier
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
537 ik had even
een goede tijd
maakte een tekening
die nergens op leek
tot de strepen
begonnen te dansen
los van papier
lichtten zij op in plezier
ik riep nog
kom kijken maar
niemand liet iets
van interesse blijken
ik heb hem
op de muur geplakt
het stilleven van strepen
is verder rustig gebleven
en toch als
ik passeer dan
dansen…
Waar ben je
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.524 waar ben je lief,
ik kan je niet bereiken
ben jij aanwezig
in dit schijnbaar dorre lichaam
zie ik jou nog
als ik in je doffe ogen kijk
kan ik je nog vinden
in je onverstaanbare taal
je bent er nog, ik zie je wel
ver weg,
maar je bent er
nog wel…