start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3190)
adel (48)
afscheid (1705)
algemeen (1878)
bedankt (136)
biologie (65)
dieren (684)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5115)
erotiek (630)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (216)
film (63)
filosofie (2444)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2704)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1287)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (441)
lichaam (344)
liefde (9121)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (877)
maatschappij (863)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (762)
natuur (2994)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1278)
overlijden (1199)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4059)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1225)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (826)
tijd (1451)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1102)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (150)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 3767):

Alzheimer 'op de radio'

De laatste dagen van haar kale verslagenheid
schuifelen in het tempo dat zij bepaalt
geen enkele greep meer, haar denken ingehaald
door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid

‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’

Haar bewegen is als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende roos
geknakt in het moment van hoop en verwachten

‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’

Haar staren is graniet, opwaarts als een obelisk
een zwaan beweegt het getunneld panorama
dan wandelt zij in haar zondagse pyjama
naar de schaduw van de altijd groene tamarisk

Schrijver: kees keizer, 04-02-2004

k.keizer1atchello.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1407 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)