966 resultaten.
Aan-ge-naam
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.960 zachte druppels
ontmoeten haar hoofd
strelen haar wangetjes
met gepaste eerbied
verwonderde ogen
bevochtigen de mijne
in een opslag van herkenning
onvoorwaardelijke liefde
een rituele besprenkeling
gekoesterd in liefdevolle armen
laat haar wimpers dalen
met een glans van vertrouwen…
Mijn vriendin
gedicht
2.1 met 337 stemmen
39.061 Gisteren zag ik je weer
een warm herkennen
toen ik langs je liep en
bijna aanraken kon.
Hetzelfde haar en
eender gekleed.
Verstoord draaide je
je om en keek
naar mij; minachting
wat ik in je ogen las,
dat viel me koud.
Temeer daar jij
diegene was, op
wie je leek.
-----------------------
uit: Poëzie-leestafel…
Zee zien....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 het -hoorbaar-ademhalen
van zee
Haar gefluister en lachen
haar ach en wee
herkennen we niet
....onze emoties?
wandelend of joggend
langs
de verhalende zee.…
Ik ben je kwijt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Elke vorm van herkenning
wordt vermeden.
Ik ben je kwijt.
IK ben je kwijt.
Het heden is niet meer
het verleden.
Wat we doen is niet
meer wat we deden.
Ik ben je kwijt.
Ik ben je kwijt.
Het geheugen is noch
heden noch verleden
Los van de alledaagse
realiteit ben ik je
voorgoed kwijt…
Deur open
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 flarden muziek op
de geuren van bloemen
dansende golven, zij
dragen geluid
'soul' zingt 't
vanuit het blauwe
gebied tussen hemel,
water en straten, tot
verder dan hier
als een kleine boot
meert het af aan
mijn oren die gespitst
zijn op een herkenning
van verleden…
Eeen blauw ogenblik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
539 raakte de hemel
in een blauw ogenblik
jij sprak als zon
zoals god dat nooit kon
draalde om warmte te halen
uit jouw veelvoud van stralen
hoorde je stem en geloof
in erkennen de waarheid herkennen
de moed heb mezelf
te kleuren in eerlijk gebeuren…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…
Verdwaald
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
765 Zou het herkennen als ik het zien zou,
Maar hoe kom ik daar?
Ergens ben ik afgeslagen,
Wist toen wel waar ik zat.
Ergens, niet ver van hier,
Ligt mijn oorspronkelijke pad.…
Zo lang er leven is
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
646 Altijd weer die verrekte vlinders in de buik
het ligt aan de kleur van de ogen
het opflakkeren van het blonde haar
raar maar waar aan breekbaarheid
herkennen van dezelfde eenzaamheid
Alsof eens de goden ons kloofden
uit een gevoel van jaloerzigheid
met onbegrip voor menselijk geluk
Op volmaaktheid lopen mensen stuk…
Kennen is het woord niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Hoe lang ze haar
Al kende, werd haar
Gevraagd - kennen is
Het woord niet,
Antwoordde ze, en
Bevriend zijn we evenmin
Toch is er wel een band
Ontstaan, door de jaren heen,
Herkennen we moeiteloos
Elkaars diepere gedachten,
En begrijpen we van beider levens
Oorsprong, doel en zin…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Gisteren, vroeger en nog levens ver
wil ik je weer ontmoeten
verlangen onstilbaar, meer en meer
ik wacht zo'n duizend jaar, echt waar
je zal me vinden en herkennen
mijn ogen, hart, totale wezen zien
rivieren vloeien samen, onvermijdelijk
het tijdstip volgend dat het juiste is.…
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
Verkeerd verbonden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Luister, ik ben de andere lijn
Je hoort alleen mijn stem
Ik ben onvervreemdbaar
Alleen degene die ikzelf ken
Niemand kent mij
Weet wie ik werkelijk ben
Op een of andere manier
Ontstemt dit geluid wellicht
Is alle herkenning een illusie
Weet je, ik zal vrij zijn
Ik ben verbreking van stilte,
mijn gezicht een herinnering
---…
Een lief smoeltje
netgedicht
1.3 met 15 stemmen
539 je ogen
waren al
als baby de
contactpunten
met deze wereld
die zich
aan jou gaf
met alle warmte
en liefde die
hij bij zich had
jij kleine
lieve onschuld
hield die
lijnen vast in
herkenning
van wederzijdse
lach die in verdere
kennismaking steeds
meer handen voeten en
een lief smoeltje kreeg…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 Om me jou te doen herkennen als een burger
Welk symbool?
Moet ik hangen op mijn dak
om je te doen begrijpen dat mijn kinderen geen terroristen zijn
Vertel het
Wat moet ik doen?…
ontkenning ontkend
hartenkreet
1.3 met 16 stemmen
1.953 de eenzaamheid is zelfverkozen
en spreidt zich uit
ik hoor haar stem
en zie haar gezicht
het hart zingt
zelfs verstrikt
de ontkenning is net begonnen
maar ontkent zich niet
die blauwe ogen
achter die blauwe ogen
die eeuwige spiegel van de ziel
die eeuwige herkenning
van eenzaam zeldzame liefde…
Her-innering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
728 Er is meer
dan dit leven alleen
en er zijn dromen
om ze te herinneren
droom met mij terug
lief
en voel hoe het was
ervaar de gedachte
beleef hoe wij minden
elke nacht
elkander streelden
teder zacht
de weg is moeilijk te vinden
maar niets is voorbij
zoek de sporen
naar herkenning in huidig tij…
Grootmoeder
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.818 Waar ben je nu, ik kan je niet meer vinden
'k Heb alle kamers van je geest doorzocht
Maar neergelaten zijn nu alle blinden
Als ik je ergens maar bereiken mocht
Bij elk bezoek moet jij weer aan me wennen
Ik werd een vreemde in jouw poppenkraam
Tot op een keer, een blik van blij herkennen
En je begroet me, met mijn moeders naam…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Herkenning, dan weer
het niet meer weten.
Zoekende handen met
droevig vragende ogen.
Een mond die wil spreken
het niet kunnen verwoorden.
Steeds maar weer herhalen
van dezelfde verhalen.
Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
Gebed voor een eenzame 1989
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
782 Hoe smartelijk
klonken
onze stemmen
toen
wij een ander
voorbijgingen
zonder herkennen
ketenen
van woestijnen
elkander
omarmend
als sidderend zand
in
geel koperen stralen - sprakeloze stommen
troosteloze rijen
van
ongedeelde vreugde
waren zij geen stommen - sprakeloos zouden
zij
aldra verstommen…
Glimlach
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 zit in mijn hoofd, in mijn handen, in mijn haar
je stuurt mijn geest
naar plaatsen waar ik lang niet meer ben geweest
ik ben dan weer in Berlijn dan weer in het Louvre in Parijs
jij brengt me overal op je reis
en sinds jij mij beheerst
verschijnt er iedere dag een geheimzinnige glimlach
op dat gezicht in de spiegel
dat ik niet meer herkennen…
Licht glooiend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 In geritsel van herkenning
Langs onbetreden paden
Damp van vervlogen kiezels
In aan te hechten aarde
De flonkerende bedding
Van schaduw en licht
Over melkwegen en achterstallig
Gerucht van deinende oersoep
Kan ik Hemellucht omarmen
Me aan eigen honger verwarmen
In mooiheid, lichtvoetig
In grijste van ogen…
Gangpad
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
654 die dame daar die ken ik
ik wil zeggen haar ogen
die ken ik
daar heb ik eerder in gekeken
in een ander gezicht
zij kijkt mij aan, althans
haar ogen kijken me aan
de blik van herkenning stuitert geluidloos
heen en weer
en weer
valt dan met een doffe tik in het niet
ik moest doorlopen
ogen graven diep …
Wanneer ik ga " vergeten "
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
657 Zou 'k je herkennen
wanneer ik dementeer,
zou 'k je accepteren
wanneer ik " vergeet"
zou 'k je nog zoenen,
als ik je niet meer " ken"
of zou alles blijven
als voorheen?
Zou 'k je nog omarmen
wanneer we elkaar zien,
of zou ik je voorbij kijken,
misschien?…
Boekje voor het bloeden
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
714 Een boekje over`t Vaderland
om je afkomst te herkennen.
Het kon wel eens heel anders zijn,
dan wat je had gedacht.
Dat hangt maar af van wie het schrijft
en is er aan de macht.
De omslag van het boekje,
dat wordt waarschijnlijk rood.
Zodat het sprekend lijkt
op wat eens Mao bood.…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
Tweede huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 snel brengen
potloodstrepen
leven in
eendimensionaal
nog geen kleuren
of contrasten
schaduwpartijen
brengen echt dichtbij
verhouding
in structuur
lokken vaak
al herkenning uit
de genetische
blauwdruk
passend als
tweede huid
als ogen ook de
ziel ontmoeten
sprankelt lichte
liefde eruit…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Bekende weg ..... Maar tóch...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Zoekend door lanen
waar gewortelde schaduwen
mij nastaren door
half maanverlicht duister
of paden waar geulen gaan
vind ik noch mijzelf
noch anderen
die doelen vinden
of kennen de weg
waar we veilig zijn
houden de onzekerheden vast
waar wij zo dikwijls
elkaar naar toe leiden
om uiteindelijk te vinden
het smalle pad
dat naar huis leidt…
Confrontatie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
841 Zolang reeds
duurt mijn reis
en in lange tijd
heb ik sporen getrokken
ver ben ik gegaan
maar kwam toch
steeds op het zelfde punt
maar na vele jaren
weet ik nog niet
waar ik ben.
Al komt het mij
heel bekend voor.…