Alle inzendingen over herkennen

966 resultaten.

Sorteren op:

Aan-ge-naam

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.960
zachte druppels ontmoeten haar hoofd strelen haar wangetjes met gepaste eerbied verwonderde ogen bevochtigen de mijne in een opslag van herkenning onvoorwaardelijke liefde een rituele besprenkeling gekoesterd in liefdevolle armen laat haar wimpers dalen met een glans van vertrouwen…

Mijn vriendin

gedicht
2.1 met 337 stemmen aantal keer bekeken 39.061
Gisteren zag ik je weer een warm herkennen toen ik langs je liep en bijna aanraken kon. Hetzelfde haar en eender gekleed. Verstoord draaide je je om en keek naar mij; minachting wat ik in je ogen las, dat viel me koud. Temeer daar jij diegene was, op wie je leek. ----------------------- uit: Poëzie-leestafel…
Rim Sartori24 oktober 2020Lees meer >

Zee zien....

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
het -hoorbaar-ademhalen van zee Haar gefluister en lachen haar ach en wee herkennen we niet ....onze emoties? wandelend of joggend langs de verhalende zee.…

Ik ben je kwijt

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Elke vorm van herkenning wordt vermeden. Ik ben je kwijt. IK ben je kwijt. Het heden is niet meer het verleden. Wat we doen is niet meer wat we deden. Ik ben je kwijt. Ik ben je kwijt. Het geheugen is noch heden noch verleden Los van de alledaagse realiteit ben ik je voorgoed kwijt…

Deur open

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
flarden muziek op de geuren van bloemen dansende golven, zij dragen geluid 'soul' zingt 't vanuit het blauwe gebied tussen hemel, water en straten, tot verder dan hier als een kleine boot meert het af aan mijn oren die gespitst zijn op een herkenning van verleden…

Eeen blauw ogenblik

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
raakte de hemel in een blauw ogenblik jij sprak als zon zoals god dat nooit kon draalde om warmte te halen uit jouw veelvoud van stralen hoorde je stem en geloof in erkennen de waarheid herkennen de moed heb mezelf te kleuren in eerlijk gebeuren…
wil melker1 december 2008Lees meer >

Rijpen in de schaduw

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 758
hier ben ik weer terug van weggeweest was spelend op zoek naar een andere sfeer bad mijn muze opnieuw kleur te bekennen of op zijn minst rijmloze ingevingen zo te schikken dat ik mijn inborst mocht herkennen de bloesem was niet inferieur; van mindere kwaliteit maar het zaad bleef ik zelf het heeft niet tot…

Verdwaald

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 765
Zou het herkennen als ik het zien zou, Maar hoe kom ik daar? Ergens ben ik afgeslagen, Wist toen wel waar ik zat. Ergens, niet ver van hier, Ligt mijn oorspronkelijke pad.…

Zo lang er leven is

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
Altijd weer die verrekte vlinders in de buik het ligt aan de kleur van de ogen het opflakkeren van het blonde haar raar maar waar aan breekbaarheid herkennen van dezelfde eenzaamheid Alsof eens de goden ons kloofden uit een gevoel van jaloerzigheid met onbegrip voor menselijk geluk Op volmaaktheid lopen mensen stuk…

Kennen is het woord niet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoe lang ze haar Al kende, werd haar Gevraagd - kennen is Het woord niet, Antwoordde ze, en Bevriend zijn we evenmin Toch is er wel een band Ontstaan, door de jaren heen, Herkennen we moeiteloos Elkaars diepere gedachten, En begrijpen we van beider levens Oorsprong, doel en zin…

De andere helft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
Gisteren, vroeger en nog levens ver wil ik je weer ontmoeten verlangen onstilbaar, meer en meer ik wacht zo'n duizend jaar, echt waar je zal me vinden en herkennen mijn ogen, hart, totale wezen zien rivieren vloeien samen, onvermijdelijk het tijdstip volgend dat het juiste is.…

Iedere nieuwe dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
een golf klapt vol op het schelpen bed dat in glinstering wordt geschoond de meeuw krijst kort vliegt gelaten vele kilometers naar zijn stek eeuwenlang strandt zee al brekend aan de voet der duinen en toch is er die lach in het herkennen van de schepping iedere nieuwe dag…
wil melker18 augustus 2013Lees meer >

Verkeerd verbonden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Luister, ik ben de andere lijn Je hoort alleen mijn stem Ik ben onvervreemdbaar Alleen degene die ikzelf ken Niemand kent mij Weet wie ik werkelijk ben Op een of andere manier Ontstemt dit geluid wellicht Is alle herkenning een illusie Weet je, ik zal vrij zijn Ik ben verbreking van stilte, mijn gezicht een herinnering ---…
Iniduo23 januari 2016Lees meer >

Een lief smoeltje

netgedicht
1.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 539
je ogen waren al als baby de contactpunten met deze wereld die zich aan jou gaf met alle warmte en liefde die hij bij zich had jij kleine lieve onschuld hield die lijnen vast in herkenning van wederzijdse lach die in verdere kennismaking steeds meer handen voeten en een lief smoeltje kreeg…
wil melker16 december 2023Lees meer >

Een verband over de situatie van afghanistan

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Om me jou te doen herkennen als een burger Welk symbool? Moet ik hangen op mijn dak om je te doen begrijpen dat mijn kinderen geen terroristen zijn Vertel het Wat moet ik doen?…

ontkenning ontkend

hartenkreet
1.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.953
de eenzaamheid is zelfverkozen en spreidt zich uit ik hoor haar stem en zie haar gezicht het hart zingt zelfs verstrikt de ontkenning is net begonnen maar ontkent zich niet die blauwe ogen achter die blauwe ogen die eeuwige spiegel van de ziel die eeuwige herkenning van eenzaam zeldzame liefde…
jf14 augustus 2003Lees meer >

Her-innering

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 728
Er is meer dan dit leven alleen en er zijn dromen om ze te herinneren droom met mij terug lief en voel hoe het was ervaar de gedachte beleef hoe wij minden elke nacht elkander streelden teder zacht de weg is moeilijk te vinden maar niets is voorbij zoek de sporen naar herkenning in huidig tij…

Grootmoeder

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.818
Waar ben je nu, ik kan je niet meer vinden 'k Heb alle kamers van je geest doorzocht Maar neergelaten zijn nu alle blinden Als ik je ergens maar bereiken mocht Bij elk bezoek moet jij weer aan me wennen Ik werd een vreemde in jouw poppenkraam Tot op een keer, een blik van blij herkennen En je begroet me, met mijn moeders naam…

Het niet meer weten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 580
Herkenning, dan weer het niet meer weten. Zoekende handen met droevig vragende ogen. Een mond die wil spreken het niet kunnen verwoorden. Steeds maar weer herhalen van dezelfde verhalen. Een hart dat heel langzaam verdwijnt in vergetelheid.…

Gebed voor een eenzame 1989

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 782
Hoe smartelijk klonken onze stemmen toen wij een ander voorbijgingen zonder herkennen ketenen van woestijnen elkander omarmend als sidderend zand in geel koperen stralen - sprakeloze stommen troosteloze rijen van ongedeelde vreugde waren zij geen stommen - sprakeloos zouden zij aldra verstommen…

Glimlach

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
zit in mijn hoofd, in mijn handen, in mijn haar je stuurt mijn geest naar plaatsen waar ik lang niet meer ben geweest ik ben dan weer in Berlijn dan weer in het Louvre in Parijs jij brengt me overal op je reis en sinds jij mij beheerst verschijnt er iedere dag een geheimzinnige glimlach op dat gezicht in de spiegel dat ik niet meer herkennen…

Licht glooiend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
In geritsel van herkenning Langs onbetreden paden Damp van vervlogen kiezels In aan te hechten aarde De flonkerende bedding Van schaduw en licht Over melkwegen en achterstallig Gerucht van deinende oersoep Kan ik Hemellucht omarmen Me aan eigen honger verwarmen In mooiheid, lichtvoetig In grijste van ogen…

Gangpad

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
die dame daar die ken ik ik wil zeggen haar ogen  die ken ik  daar heb ik eerder in gekeken in een ander gezicht zij kijkt mij aan, althans  haar ogen kijken me aan  de blik van herkenning stuitert geluidloos heen en weer  en weer valt dan met een doffe tik in het niet  ik moest doorlopen    ogen graven diep …
AJ Meer3 januari 2015Lees meer >

Wanneer ik ga " vergeten "

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
Zou 'k je herkennen wanneer ik dementeer, zou 'k je accepteren wanneer ik " vergeet" zou 'k je nog zoenen, als ik je niet meer " ken" of zou alles blijven als voorheen? Zou 'k je nog omarmen wanneer we elkaar zien, of zou ik je voorbij kijken, misschien?…
An Terlouw11 september 2015Lees meer >

Boekje voor het bloeden

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 714
Een boekje over`t Vaderland om je afkomst te herkennen. Het kon wel eens heel anders zijn, dan wat je had gedacht. Dat hangt maar af van wie het schrijft en is er aan de macht. De omslag van het boekje, dat wordt waarschijnlijk rood. Zodat het sprekend lijkt op wat eens Mao bood.…
Wim Rhebergen17 augustus 2017Lees meer >

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >

Tweede huid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
snel brengen potloodstrepen leven in eendimensionaal nog geen kleuren of contrasten schaduwpartijen brengen echt dichtbij verhouding in structuur lokken vaak al herkenning uit de genetische blauwdruk passend als tweede huid als ogen ook de ziel ontmoeten sprankelt lichte liefde eruit…
wil melker7 januari 2020Lees meer >

In aarden vaten

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 681
Ons leven: steeds weer zoeken, vragen, herkenning ook en dwars doorheen de dagen een lied dat altijd nieuw is, een voorsmaak, een geheimenis. Zo dragen wij de schat in aarden vaten die wij eens moeten achterlaten.…

Bekende weg ..... Maar tóch...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Zoekend door lanen waar gewortelde schaduwen mij nastaren door half maanverlicht duister of paden waar geulen gaan vind ik noch mijzelf noch anderen die doelen vinden of kennen de weg waar we veilig zijn houden de onzekerheden vast waar wij zo dikwijls elkaar naar toe leiden om uiteindelijk te vinden het smalle pad dat naar huis leidt…

Confrontatie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Zolang reeds duurt mijn reis en in lange tijd heb ik sporen getrokken ver ben ik gegaan maar kwam toch steeds op het zelfde punt maar na vele jaren weet ik nog niet waar ik ben. Al komt het mij heel bekend voor.…