342 resultaten.
ruimen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 ingevulde plaatjes
oude patronen
vergaan
klaar en afgedaan…
samengebald
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
558 hèt moment
is nu
waarin mijn
heelal
aanwezig is…
achtergrond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
682 vaag zeurt een vraag
aftasten
sudderen
en pruttelen
op de achtergrond
daagt een antwoord…
manifestatie
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
585 gelijk een beeld
reeds aanwezig
in gesteente
wacht een tekst
op verwoording
van wat al is…
op mijn plaats
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
611 ben ik
op mijn
plaats
of
onderweg
juist
onderweg
ben ik
op mijn
plaats…
jong geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 een Vlaamse Gaai is ons geboren
hij peuterkleutert in de tuin
er zitten donsjes rond zijn oren
waardoor zijn toekomstkleuren gloren
van hemelsblauw tot donkerbruin…
vallend blad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
1.024 het lijkt nog kort gelee'
dat ik niet raakte uitgekeken
op hommelvlucht en vlinderdans
hun luchtverkeer ligt stil
de zomer is passé
het groene gras verdwijnt gestaag
onder een bladerdeken
in vlammend goudbruinrood
ik vond vanmorgen in de tuin
de laatste vlinder, dood
de tuin bederft
wordt stil en sterft
en iets in mij sterft mee…
groenten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
603 GROENTEN
foute komkommers en
foute tomaten
in vredestijd
doden door groenten en
oorlog om groenten
eet geen taugé
in komkommertijd…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
Strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 behoedzaam
zet mijn voet
zich neer
tussen koraal
en schelpen
ik volg
de waterlijn
voel de warmte
van de zee
de flauwe streling
van de wind
langzaam ga
ik verder
voel de
vrijheid
en
loop zo mijn
gedachten in…
ZOMER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 ik dans
achter mijn
voeten aan
felle kleuren
voeden het verlangen
naar warmte
naar het trillen
van hete lucht
boven
zondoorstoofde aarde
nog even
intomen mijn dorst
zeker komt
hierna de
zomer…
BETOVERING
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 groene lijnen
golven
hitte trilt
boven de
sawa's
het geluid van
een enkele
bromfiets
zoemende vleugels
murmelend water
wind ruist
rondom
in de verte
klanken
van de gamelan
flarden zang
stilte
geluk…
VRIJ
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
796 traag wiekklapt
de witte vogel door
de lome tropenlucht
nog niet wetend
waar te gaan
zijn ogen scherp
beweging wordt gezien
hij duikt
natuur gaat zijn gang
laat enkel
sporen na
eens klaar
zijn blik in het rond
weer kiezen
uit alle
richtingen
zoals de witte vogel
zich vrij voelt
om te gaan
zo voel
ik mij…
VERLANGEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 niet geworteld
in het land
dat ik bemin
ben ik
doordrenkt
met verlangen
verlangen
naar het leven
er geproefd
mij lavend
aan de warmte
verlangend
naar de mensen
mij dragend
als was ik
een zuster
doorheen
mijn lichaam
verlangen
naar dat land
van smaragd
het land
dat ik bemin…
VERTEL VERHALEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
649 papa vertel
verhalen van toen
van de oorlog
in Indië
toen jij
nog was
heb ik ze
niet gehoord
want stil
bleef jij
ver weg
moest je gaan
om te vechten
en wist je
jouw kant
de goede
nu lees ik
en weet
te laat nu
nooit meer
zal ik horen
jouw stem
met verhalen
van de oorlog
in Indië…
VISSER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 drijvend
op het water
met niets dan
de golven
zacht wiegend
het smalle hout
gespannen lijn
doorklieft het blauw
duikt onder
geduld beloond
zilver spartelt
vandaag
genoeg
te eten…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 mijn voeten vinden stevigheid op warme grond
voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten
houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten
hier is het waar ik mijn bestemming vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier…
help, computer!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 wat een vooruitgang,
zeggen ze,
wat een gedoe zeg ik.
wat fantastisch
zeggen ze,
ik zwijg.
de computer wordt de hemel ingeprezen,
mij wordt het benauwd.
dit is een verrijking
zeggen ze,
het gaat mijn verstand
te boven.
je moet gewoon!
ik me geweerd met handen en voeten.
gelijk hebben ze,
ik zal wel moeten.....…
Een ijzeren weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Lopen over prikkeldraad
de armen wijd gespreid
rubberzolen vinden grip
op scherp gedraaide punten.
De blik gericht strak naar
het eind, niet naar omlaag
waar zwart moeras zich roert.
Geen stok, geen uitgestrekte
hand, maar voet voor voet
van hak tot teen, van hak
tot teen, rechtop.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Wat stil is het vandaag.
Zo stil dat ik zijn lieve stem
ook nu nog helder hoor
hij dwarrelt lustig door het huis
omhoog, naar rechts, omlaag
ik kijk en lach
ik luister
stel af en toe een vraag.
Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.
Met zuiverzijden kruisjes…
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Het is fijn hier aan de kant
met mijn rug tegen een boom
zomaar zitten, lekker loom
bij een zon die zuinig brandt.
Groen dat ruikt als lentegras
rijpe krachten in een aarde
die zichzelf zo koel bewaarde
toen ik mijn gedachten las.
Was ik jou maar bonte koe
hoefde ik niet meer te schrijven
dan dat ene woordje 'boe'.
Ben vandaag een beetje…
Oneindig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 O grote witte vogel
vang zon, draai rond in cirkels
oneindig in een werveldans
het luchtruim kent geen grens.…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Mijn grote eikenhouten klok
tikt diepe barsten in de lucht
laat stenen muren echo's kaatsen
als een carillon op drift.
Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.
Er zijn momenten dat het lijkt
of hij me provoceert, net als ik
in een droom beland ben
dreunt zijn…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Ze vindt met uitgestrekte armen
haar rode wollen mantel
- die stoel wordt nooit verschoven -.
De straat wacht onverlicht, verlaten.
Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze…
Egoïsmus
poëzie
3.5 met 27 stemmen
3.341 Geef een meisje bruine lokken,
Lippen, nimmer moe of bang
Om te kussen en te jokken
Heel het lieve leven lang;
Rozenblosjes, sneeuwen handen,
Hemelse ogen, elpen tanden,
Ranke leest en vlugge voet;
Armpjes om er in te vliegen,
Of een kindje op te wiegen,
En een blij gestemd gemoed.…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 elkaar verdringen,
naar het leven staan als het moet,
een werelds gekrijs van culturen
die elkaar de weg versperren, zuigt
het bloed uit de levensgrond, en
brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere kern van
ons verbond, geleerd met de feiten
te blijven jokken…
De olifant in het enge bos
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.543 Niemand zit te jokken,
want de grote olifant
heeft met zijn lange lange slurf.....
De splinter eruit getrokken!
En het gele majootje?
Die hield hij altijd aan.
Want dat was ooit een lief cadeautje
van Olifante-tante Sjaan!…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 De Min met al zijn treken,
Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken,
En wat ter wereld is van wellust en geneugt.
Nature, die daar schijnt in droeve damp begraven
Door ‘t missen van uw glans, betreurt haar rijkste gaven,
Die ge altezaam besluit in plaats zo nauw bepaald.…