Alle inzendingen over lonk al weer naar he

33499 resultaten.

Sorteren op:

Soms even

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
Het zonlicht lonkt naar de aarde vraagt haar ter dans plantjes nog maar net gepoot ruiken hun groeiende kans manen stralen kussen de zee maar vertel me liefste wat heeft dat lonken en kussen voor waarde weet je als wij dat niet zouden beleven neem ik al genoegen met soms even onze gevoel voor natuur is zo weergaloos groot…

zebra

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
statig fier de kop geheven kleurt zwart wit de zebra met gerechte rug zoals zij baken is van hier naar daar voor een veilig pad de aandacht trekkend lonken lichtend wit van hier bekeken daar haar strepen waar het zwart niet is aan de overkant het leven verlangend leidt zij blind vertrouwd ons tussendoor de wielen die verschil maken…

Europe

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
They sailed on Europe the Truly Greatest Unsinkable Ship Ever Built and this ship was so hot all icebergs melted within a range of 12 nautical miles That's all I recall, the old man said He remained silent and I knew he was lying and his eyes glazed so close at the waves the waves of time and tide…
Pan27 maart 2006Lees meer >

GRENSGEVAL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
mij een smeken een gebaar de grens bereikt van goed fatsoen je raakte al de paal het rood en wit van hé kijk uit hier is de grens hier houdt het op gehoorzaam bleef je staan twee handen raakten aan de grens één stap nog slechts te gaan…

Ik heb de macht

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 708
Voorbij de tijdgeest Voorbij het feit Ik bezweer het lot Ik ben de heerser van de onbeheersbaarheid Want hé! Ik heb de (Sir! Yes sir!) Macht (Sir! Yes sir!) Ik heb de (Sir! Yes sir!) Macht (Sir! Yes sir!) Ik heb de macht!…
Flip Noorman22 november 2011Lees meer >

Hé, Ik wou jij was de lucht

poëzie
4.1 met 42 stemmen aantal keer bekeken 7.325
Hé, Ik wou jij was de lucht dat ik je ademen kon en je zien in het hoge licht en door je gaan kon. Waar zijn je armen en je handen en die witte overschone landen van je schouders en schijnende borst - ik heb zo'n honger en dorst.…

Da's vies

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 857
Eens bij een meertje in Vasse Zaten twee smerige dassen De ene zei zacht: Da's vies he zo'n vacht De ander dacht: ach, da's te wassen…

Een rupsje

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Er zat eens een rupsje op een blad, toen vroeg de tuinman: 'hé, mag jij dat?' toen zei het rupsje heel brutaal: 'dat doen wij rupsen allemaal! en als ik het blaadje heb opgegeten, zul jij mij dan nóóóóóoit meer vergeten?'…

Reïncarnatie

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 705
Dat gelooft toch geen hond mijn hond geloofde het echter wel Wat geloofde hij dan wel zult u zich afvragen Hij geloofde er in Hij geloofde in iets, ik niet Hij weigerde oud als hij was te eten Hij werd zwakker, werd blind en stierf En gek hé Hij is er nog altijd Dat wel…
Ivan Grud22 september 2010Lees meer >

Oorlog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
He duif, ja jij! Jij kan weg. Jij bent vrij. Er wordt op ons geschoten. Het is oorlog. We zitten opgesloten. Maar we zullen ooit winnen. Let maar op duif. En dan opnieuw beginnen.…
Loraine17 april 2013Lees meer >

Beleeft spellen

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
Wat heet Beleeft Goed geschreven Evenzeer spellen Hoe ik het als een spel ..t In een hooiberg Snel Al mijn fouten een hele berg Probeer te verbloemen Zodat u mij in uw gedichten He, verdikkeme Weer een fout Zal roemen Of toch maar vernoemen Door de fouten heen Ken ik het fenomeen Gooi die maar weg De roem Is te ver weg Zoem Ik vlieg…

Eerlijk delen.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
Nu is ze uit de keuken gekomen en in de deuropening gaan staan; één hand in de zij, en ze probeert boos te kijken, maar tegelijk heeft ze een half lachje om één mondhoek: Hé wat? O, doe maar gebakken, zeg ik. Ze verdwijnt de keuken weer in. Ze weet het, ze kan alles van me krijgen. En ik van haar.…
Peterdw.27 september 2012Lees meer >

Eerlijk delen.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Nu is ze uit de keuken gekomen en in de deuropening gaan staan; één hand in de zij, en ze probeert boos te kijken, maar tegelijk heeft ze een half lachje om één mondhoek: Hé wat? O, doe maar gebakken, zeg ik. Ze verdwijnt de keuken weer in. Ze weet het, ze kan alles van me krijgen. En ik van haar.…
Peterdw.27 september 2012Lees meer >

Weer of geen weer

snelsonnet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
Ons doodgewoon bestaan moet vast weer wachten Dat is voor menigeen dan wel een strop Maar het milieu knapt er nóg meer van op Natuur put trouw uit eigen oude krachten Zij gaat weer groeien, altijd weer ontbloeien Mits wij ons niet te veel met haar bemoeien…

Irak

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 755
Oh Irak, wat hebben ze met je gedaan, de dood is weer bij jou langs gegaan. Familie, kennissen en vrienden allemaal dood, wij Irakezen leven altijd in nood! Oh Irakmijn vaderland, je gaf me liefde, rust en warmte in jou oude hand. Achter mijn ogen prikkelt weer een traan, oh Irak waarom mag jij niet verder bestaan??!!…

Irak

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Oh Irak, wat hebben ze met je gedaan, de dood is weer bij jou langs gegaan. Familie, kennissen en vrienden allemaal dood, wij Irakezen leven altijd in nood! Oh Irak mijn vaderland, je gaf me liefde, rust en warmte in jou oude hand. Achter mijn ogen prikkelt weer een traan, oh Irak waarom mag jij niet verder bestaan??!!…

Irak

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Oh Irak, wat hebben ze met je gedaan, de dood is weer bij jou langs gegaan. Familie, kennissen en vrienden allemaal dood, wij Irakezen leven altijd in nood! Oh Irak mijn vaderland, je gaf me liefde, rust en warmte in jou oude hand. Achter mijn ogen prikkelt weer een traan, oh Irak waarom mag jij niet verder bestaan??!!…

Vluchtelingen

gedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 26.066
Omdat ze geen akkers hebben, geen steden, geen muziek, komt de zon en neemt hen mee, praat met hen over de klei, over T.S. Eliot en zijn Waste Land, over hun jeugd vol zoete herinneringen. Ze luistert naar hun gebroken levens en hun dromen, die wegrollen. Zonder twijfel zal ze bloemtuilen in hun kussens planten. -------------------…

Vluchtelingen

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 15.621
Omdat ze geen akkers hebben, geen steden, geen muziek, komt de zon en neemt hen mee, praat met hen over de klei, over T.S. Eliot en zijn 'Waste Land', over hun jeugd vol zoete herinneringen. Ze luistert naar hun gebroken levens en naar hun dromen, die wegrollen. Zonder twijfel zal ze bloemtuilen in hun kussens planten. ----------…

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers uit een schimmenrijk, verloochend door de mens De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten We leven als dolende zielen geen herinnering geen dromen, geen verlangens, geen hoop De horizon van onze ogen is asgrauw geworden het grijs van een bewegingloos meer zoals ons stille voorhoofd…

Bosvogeltje

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.383
Ik zocht je in wat in mij nog leeft, in alles wat droom was en is gebroken op de trap van het lichaam, in de diepe zucht, in de vreugde. Ik zocht je in woorden die nog wachten, in de winter die langer is dan de tijd, in de as van de liefde, in de kou van de eenzaamheid, in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid. Ik zocht je en heb je niet…

Doortrokken van het hart

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.887
Doortrokken van het hart hou ik van wat ik niet van je ken, de afstanden in jou die ik nooit zal afleggen, het mysterie dat mijn overtuiging niet kan duiden, de eenvoud waarvan de stilte genoeg is om hem te zeggen, het licht in jou dat ik kan aanraken maar niet zien. Jouw hart stroomt in de rivier van mijn minuten en mijn hart leert zinken…

's Ochtends

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.301
's Ochtends zie ik het leven naast mijn bed. Ik verwelkom haar. Ze zegt: ik ben geen bezoeker. Ik denk: in welke tijd praat ik met haar? Ik sta op, zij staat op. Ik loop, zij loopt. Wil ze uitgelaten worden? Ze zegt: ik ben geen hond. Niet om over mezelf te vertellen ben ik bij jou, maar om geleefd te worden. In de drukte raak ik haar kwijt…

Vogelmelk

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.286
Bang dat je niet echt bent, streel ik je hand. Bang dat ik gene droom ben, raak jij mijn hart aan. In jou is de wereld verbazing. Net als het gebaar wil je geen woorden zijn. Mijn dorst naar jou is mijn water en jouw minuut is de eeuwigheid van mijn dag. Ik had de liefde nodig om jou te vinden, maar nu heb ik jouw eenzaamheid nodig om…

Mijn bestaan

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.676
Soms word ik wakker, bang dat ik echt besta. Angstig tast ik de muren af, het bed, mijn nek en zoek mijn gezicht, maar ik kan het niet vinden. Trillend sta ik op. Ik doe het licht aan, trek mijn onrust aan en loop alleen op de sneeuw die mijn hart bedekt. Alles buiten is nog steeds zoals het ooit gestapeld is. Maar de wereld die mij…

Het eerste mislukte begin

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.913
Ze hebben de muur bezet, de zolder gegijzeld, het dak vermoord en het raam dichtgetimmerd. Ze dwongen het balkon zijn planten op de stoep te gooien en zelfmoord te plegen. Ze begroeven de kelder, ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten en te verdwijnen en ik leef nog. Ik kook voor mijn vrienden, koop beltegoed voor mijn woorden…

Ze komt niet, ze gaat niet

gedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.320
Ze komt niet, ze gaat niet. Overal en nergens. De vrouw waar ik van hou. Ze geeft mij haar lichaam als ik haar hart wil. Ze geeft mij haar hart als ik haar lichaam begeer. Ze wil wat ze niet kan krijgen en schenkt wat niet van haar verwacht wordt. Ze is simpel als de vrede als ze met mij is. Als ze vertrekt wordt ze moeilijk als de…

Mijn mooie vergezichten

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is Er valt niet meer uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten verzonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonnenschijn Of de stad vol…
Maartje7 september 2001Lees meer >