16606 resultaten.
Oud zeer
snelsonnet
3.7 met 71 stemmen
7.849 Al raken onze stoere veteranen
Als oude ijzervreters nooit van slag,
Ze waren op een droeve najaarsdag
Vanwege hun Prins Bernhard toch in tranen.
Want die had tot verdriet van zijn soldaten
Hotel de Wereld voor altijd verlaten.…
Bij de dood van Joris de Heus
gedicht
3.9 met 367 stemmen
27.078 Hij was een Nederlander
en hielp een Engels piloot
de Gestapo nam hem gevangen
en veroordeelde hem ter dood.…
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 De Tweede Wereldoorlog
och zolang geleden al
niet nodig om dat oude zeer
opnieuw met tranen te begieten
zei hij
en opa zweeg
over het kermen
van de zwaargewonden
gestapeld in een vuile truck
over het bevel, hem toegebeten
Spiel lauter Mensch
verdammt noch mal
wir wollen das Geschrei nicht horen
en hoe huilend zijn viool toen smeekte…
ik was 44 in '44!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.083 via haar heup naar mijn sterk hart
friendly fire is niet wenselijk
het is gepasseerd, alles lijkt verward
oorlog is echt onmenselijk.
dochtertjelief, je hebt nu een gezin
het gaat je ontzettend goed
achterkleinkinderen, mooi begin
ik denk aan jou, heb volle moed.…
Stille Traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.322 Verontrustend
De nieuwsberichten
Over de dood en het verderf
Autoriteiten die zich enkel bezinnen
Op machtswellust, gewin
Rijkdom op 't eigen erf
Ongelofelijk doch waar
Geen reële kansen geboden
Een existentie onmogelijk zwaar
Bitter mensonterend bestaan
Hartverscheurend
De reflecties gevangen
In de zwellende spanwijdte
Van mijn stille…
Een fluister in de wind
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.745 Voor jou die stierf
omdat je vrede wilde brengen
je tekende er voor
en men zond je uit
het land , waarheen je ging
gaf jou geen warm welkom
in plaats van vredebrenger
moest je vechten
tegen de taliban
arme jongen, arme vredessoldaat
je ging om op te bouwen
maar je verloor jouw leven
een bermbom werd je fataal
voor jou niets meer om…
Negentienhonderdveertig - vijfenveertig
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.317 Wanneer men een hele wereld ten grave draagt
weerklinkt ook niet meer het roepen van de doden.
Het kerkhof, door distel en brandnetel belaagd,
weerspreekt snel de term 'onder de groene zoden'.
Hier heeft de stilte zò de overhand, lieve Heer,
dat men zelfs niet Uw taaie tijd voortschrijden hoort.…
oorlogskruizen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.610 ik geef het geen naam
het is meer een verstaan
van houtige zuilen
die zijgen in arme grond
ze zouden niet huilen
al welde het traanwater
uit kinderfonteinen
die ouders verstomden
zo volgen mijn ogen
toegeknepen door lijden
herinneringskruizen
rij aan rij
en vrij wilden zij zijn
leven om te leven
maar zij strandden hier
zij aan zij…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
Anne Frank
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
2.506 schrijven is vrij
en vult vele eenzame uren
onder een dodelijke stilte
is het slechts wachten op
de klok slaat
de ramen onverlicht
het dagboek en de ogen
dicht…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen
verliefd van je gezicht
jij laat je handen koesterend dwalen
we vrijen teder in het nieuwe licht
zo open voor elkaar
oorlog…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 mensenmassa's zijn vervoerd
door treinen die de dood voor ogen hadden.
niemand wist waar ze het lot zouden vinden
niemand wist of ze de vlaggen
van de vrijheid nog zouden zien.
achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…
De Greppel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
760 Al zijn kameraden zijn dood, gewond of slecht ter been.
De eenzaamheid in gedachten treedt in.
In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan.
Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin.
Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?…
Patatje oorlog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
655 Elke dag anders
daar en straks misschien hier
onder de schijnheiligen
er liggen veel burgers
in de massale doodvitrine
het is huilen
tranen zijn er niet voor niets
voeren emoties af
in ons paradijs der ontevredenen
zelfs onder het voedsel door.…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 En op ‘n dag droegen er vogels
duizenden rozen overzee
die in de stilte teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij…
Geënsceneerd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
641 mensonterend dronk de één
uit de fles vol propaganda
terwijl men buiten
over de lijken struikelden
tekende verhongering
gezichten, en werd nieuw
leven eerder een
doodvonnis
toneelstukken vol pracht
en praal werden opgevoerd
een besnijdenis, een oproer
take na take
doofstomme beelden
werden getuigen van
mensen die wachten
wachten op de dood…
de naamloze doden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
704 Ze leven in het hart
van de moeders
Ze leven in het hart
van de vrouwen
Ze leven in hun
getekende gezichten
De naamloze doden
Ze leven in het
verlangen van een kind
naar een vader
Hun naam zo vaak gedacht
Hun naam zo vaak gedroomd
Ze dragen namen voor wie
hen hebben liefgehad
Ze waren slechts naamloos
in oorlogsberichten…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
nooit meer bang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 en nu is ze
dood
bevrijd uit de
klauwen van
angst en kamp
niemand weet
hoe vaak ze
is gestorven
nooit meer bang…
Zij die de oorlog willen
poëzie
5.0 met 5 stemmen
1.493 Zij zien het aan, zij wachten zege
die groeit zo rood
uit vrucht die rijpt en bloesemregen,
onverschillig voor leven of dood.…
Niet te vatten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 al lijkt de aarde
nog zo hetzelfde
toch is dat het niet
ondenkbaar is het bloed
dat sinds jaar en dag
vergoten wordt
om dat ene stukje
dat noch aan hem
noch aan haar toebehoort
maar aan ons allemaal…
Voor Aylan Kurdi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 daar lig je roerloos
al jouw dromen bruut ontnomen
te wachten in het natte zand
op hen die met jou zouden komen
in paniek is jouw kleine hand
uit die van hen gegleden
toen golven jullie overspoelden
zonk jij al snel naar beneden
zo werd jullie zoektocht naar vrede
er eentje geplaveid vol verdriet
wat rest is de vraag of de wereld
hier…
Zelfs in Turkije
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 wanneer zij hun doden willen begraven
lopen zij gewapend met witte vlaggenstokken
vooraan de stoet
nietsontziend klinken salvo's van tanks
om zoveel mogelijk te verwonden
te vermoorden wellicht
het bloed kruipt waar de weg vrij is
men kreunt en blaast de laatste adem uit
aangesnelde ambulances worden beschoten
toch wagen zij hun leven om te…
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ergens op de wereld
is een korenakker
alleen nog dodenland
rijst een aanklacht
naar omhoog
vanuit een lege hand
en ergens huilt een moeder
of treurt een jonge vrouw
wacht een vader op bericht
of hangt een vlag in rouw
ergens op de wereld
vliegt een jonge zwaluw
langzaam naar de dood
klapt wanhopig met de vleugels
in zijn stervensnood…
21 jaar geleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 ze dekt hem toe
en kust het voorhoofd
van haar geliefde zoon
voor de laatste keer
voordat hij rusten zal
in de schoot
van Moeder-aarde
onschuldig
net als al die anderen
die bij Srebrenica
het leven lieten
in gedachten kust ze hem
nog één allerlaatste keer…
Voor even
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
604 in een wereld waarin
men gek geworden is
telt het leven van
allang niet meer mee
zij die de wapens dragen
hebben de macht
ongeacht van welke
kant ze komen
in de operatiekamer
vechten ze voor haar leven
dubbelleven, dat van haar
en het nog ongeboren kind
met dood als dagelijkse kost
laat het geluid van een pasgeboren
baby die huilt…
Zij wachten nog altijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 tikt
sirenes huilen allang niet meer
de mensheid nog wel
verwikkeld in een smerige oorlog
wachten zij allen op een wonder…
Trauma
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
561 Een jongen met een trauma voor zijn leven,
Een jongen die hysterisch is van angst,
Panisch en radeloos, bang - banger – bangst,
Het beeld van deze jongen blijft maar kleven.
Een weerloos kind is hier zijn moeder kwijt,
Ik denk niet dat dat beeld voorlopig slijt.…
buiten spelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 buiten spelen
tussen de tanks
spelen kinderen
met de kogels
hun kleine kijkertjes
richten zich op
het niet te begrijpen
grotemensenspel
zien geen gevaar
horen zware knallen
zij zwaaien vrede
naar de vijand
hun V- vingertjes
denken niet aan
het overhalen van
de kromme trekker
van de mitrailleur
zij gaan volledig op
in het daverend…