712 resultaten.
De tijd
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
285 De tijd gaat te snel
Er is teveel te doen
De tijd rent vooruit
Ik probeer bij te blijven
Maar raak achterop
De tijd van vooraan lopen is voorbij
De processie trekt verder
De fietser demarreert
En ik kijk toe
Hoe het leven voorbij stroomt
En ik roei zo hard ik kan
Want aan de overkant wordt op mij gewacht
In een nieuw leven…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.
Misschien ben ik een Vlindervis die onpeilbaar
diepe gronden bezwemt
of
Notabene van Zeeuwse komaf, Luctor et Emergo,
You never know...…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…
Suites voor Annemieke XXI
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 het is acht uur acht
door de stormachtige nacht
roept de slavink vijf keer
van de overkant
rimpelt het maanlicht
aldoor naar je toe
overvol weekend
en venusschelpen redden
de volgende week
in hoek van holland
liggen in de torpedoloods
twee broodjes haring
wolken voor de maan
bij een gedoofde lantaarn
wachten op wind -…
Onveiligheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 Een autobusje dat aan de overkant staat,
het is iets dat een overweldigende angst nalaat.
De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal,
iets wat mij altijd achtervolgen zal.
Kon ik maar iets doen aan die angst,
want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 Passief te worden meegevoerd
tussen huizen die nooit zullen buigen
Flats die slechts het licht weerkaatsen van
een flits aan de overkant.…
reisvoorwaarde
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.023 Ik wil best wel mee naar de overkant
voor de rust die wordt beloofd , en het licht ,
ja, vooral dat licht
het heeft me altijd erg aangetrokken, en zeker nu,
mijn winter duurt al zo lang.…
gekozen einde
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.706 vandaag is de laatste keuze
de natuur had hun dagen nog niet geteld
toch werd het lichaam onbewoonbaar verklaard
gisteren was het Bevrijdingsdag
beslissing genomen naar de overkant te gaan
strijden had geen zin meer
morgen is er even aandacht voor hen
de onbekende krabt ongelovig in zijn haren
naaste familieleden kampen met een schuldgevoel…
Zou kunnen...
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
838 dan valt uiteindelijk het laatste woord
en meteen stopt de tijd
mag ik nog wel ademen
want zover wil jij niet
en tenslotte gaat het nergens over
of toch, nee laat maar
we zwijgen in elkanders naam
en ik kijk door het venster
naar het huis aan de overkant
nergens licht te zien,
de buren schuilen of liggen dood
in hun zetel……
Twijfellicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
498 Ik zocht je
aan de overkant
zag ik je niet staan
blind door liefde
ben ik gezwicht
heb ik een
brug geslagen
gedreven door
gevoelsvragen
die draagbrug
houdt me voortaan
in nieuwe balans
dit evenwicht
is mijn geloof
door de glans
van gloeiende
tranen in
twijfellicht
zocht ik verkeerd
nu zie ik helder
waar ze wel
vallen…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
tien in de hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 er stond een vogel op een paal
één vogel maar
en verder was er niets; ik telde
overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde
slechts het zijn der bloemen
kleurde vaag
mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van
een lome dag: haar buitenkant verstoft
van binnen lag een oud gebaar
zwaar ademend benam ik haar
gewichtig wat er lag…
Leven loslaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 Leven
dat onverdiende geschenk
waar je voor knokken moet
soms zo moeizaam investeren
zonder voelbare opbrengst
maar gedreven door
verlangende kracht
ben je bereid een kloof
te overbruggen groter dan jezelf
daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen die je lief zijn…
wisselkind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 zoals het wit steeds feller wordt
als zonlicht ongehinderd straalt
kleine vogels overvliegen, tot hun vlucht
de tijd inhaalt
en onderin het gras
bloeit mei al in de kleinste bloemen,
wit- dat goud en geel omrandt
haar kleine hand
plukt immer weer
het beste van de overkant
zo doet het
minder zeer…
Hand in hand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.053 Op de straat aan de overkant
Lopen twee mensen, hand in hand.
Het vertedert mij als ik er naar kijk;
Ik denk wat zijn die twee toch rijk!
Ze zijn al oud en schuifelen voorbij,
Nog samen, zij aan zij.
Wie weet al jaren bij elkaar.
Ook al was het soms wel zwaar.
Maar geluk had de overhand,
Daarom lopen zij nog steeds hand in hand.…
Nooit vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 In nevelen gehuld zie ik je dagelijks nog lopen,
wenkend van die verre overkant.
's Nachts zit je tussen de sterren weggekropen,
en bestrooi jij mij met betoverend zilverzand.
Ik reik dan vanuit mijn dromen naar boven,
vang het op met slechts één hand.…
Mijmering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
787 alle mensen hebben dromen
de een van geld
of een ander van een stukje brood
van succes
een beetje vriendschap
van de zon
of een kopje rijst
want de wereld is nog lang geen paradijs
voor alle mensen
aan de overkant
mensen sterven alle dagen
met nog duizend vragen
diep in hun gemoed
want een rechteloze heeft ook mensenbloed…
Met het licht op de wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 De kaars is bijna opgebrand
Het lijkt al aardedonker
Geen weg te zien, geen overkant
Waar bleef al het geflonker?
Waar is de brug, waar is de dam
De kaars dreigt uit te waaien
Wat rest is nog een vage vlam
Weet hij nog op te laaien?…
Corona in de Passietijd 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Dan gaat voor mij dit tijdelijke
Lijden op in het grote lijden
Dan is mijn lijden slechts
Een schriel aftreksel
En heb ik het moeilijk
Dan denk ik aan Anne
Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis
een paar straten verder dan die van mij
'Blijf thuis is de slogan'
Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis
Anne moest wel thuis blijven…
alleen II
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.156 terug van de therapeut
stap ik in mijn auto
aan de overkant van het
water het smalle gazon
naast de muur van
de torenhoge flat
daar zie ik je lachend
wat drentelen
wachtend op mij
terwijl je speelt
met je kleine hond die
zo op mij is gesteld...…
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
cover met belofte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.068 de stad
legt op het plein
haar arm in een gebaar
van verpozen
de banken hangen leeg
er blaast een regenwind
door de kastanjes
de boekhandel wenkt mij
aan de overkant
met versierde ramen
het aanbod nieuw
kleurrijk de uitdaging
vele letters ogen groot
ik koop een boekrug
om te stelen
een cover met belofte
mij op mijn bestemming
nu ik…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
wij twee
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
671 een opgestoken hand
van de overkant van
een opgebroken straat
zomaar onverwacht staat
de buurman te zwaaien
voor het eerst na maanden
laat de wereld maar groter
hier verkleint ze elke dag
hand over hand
per knipoog ook
of even de deur tegen
en mag er suiker bij?…
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
Azuur beklimt ligusterhagen
gedicht
2.7 met 34 stemmen
16.056 Azuur beklimt ligusterhagen
en naast de bessenstruik
het luie land ontplofbaar
haast van hitte
de zon hangt in
het kraaiennest
het asfalt dampt als
paardenlucht
een rookpluim naar
de overkant
concerto voor de gulle rozen
honingbrood voor bedelaars
het staat met vuurpijlen
op wolken geschreven:
hoe glansrijk de aarde
hoe moe de…
mijn zwijgzaamheid (vervolg)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
773 naarmate de jaren korten
en seizoenen vervlakken
groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte…
Loslaten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen anderen die je lief zijn
de kracht om jou
vast te houden.…
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…