650 resultaten.
Arrogant aardse droom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ook lawines
worden steeds
groter naarmate
erosie meer
vat krijgt op
het gesteente
de oppermachtige
rots heet graag
massief maar als
de verbondenheid
verdwijnt kiezelt
alles bergafwaarts
kwadratisch neemt
de snelheid van
dit proces toe met
vocht en vorst
als actieve daders in
vriezende nachten
met slang en
appel legitimeert…
Koning winter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Ik heb zo'n zin in speenkruid
Maar dat duurt nog een eeuw:
De grond is een bevroren kluit
En daar bovenop ligt sneeuw
Ik heb zo'n zin in speenkruid
In de buurt van anemoon
Ik opper dat... dag in dag uit
Maar de vorst blijft op zijn troon
Ik…
Veldslag
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.554 Twee vorsten zijn in vete en des
twee legers aan het kampen,
twee volkeren aan het lijden van
des oorlogs bloedige rampen.
Maar 't schijnt vorst A is zekere dag
blijmoedig opgestaan:
het zal een staatsman loos en boos
van vrede spreken gaan.…
Kunst- en letterwinkel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
7.666 Verdwaald in je taal
heb je een doel
dat woorden heeft
buiten zinnen
terwijl de vorst zich invriest
het zonlicht blaren brandt
vloeien tranen zouter
het verschil met verdriet
is het spoor van de vore
dat je dansend niet trekt
emoties kleuren
in het zichtbare licht
als jij kunst- en letterwinkelt
als
wanneer je durft
in flarden…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.
De beste tijd
tussen de lakens
is een wandeling zonder einde.…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Winter(4)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 de aarde dampt en doomt
weer heeft vorst het gras
met rijm en wit getooid
de nevelkou blijft hangen
de lucht miezert grauw
de zon valt niet te zien
de hard gevuiste winterman
liet zich deze maand al vaker zien
met koude lucht die bijt en straalt
maar ik sta vandaag
onkwetsbaar achter glas
en denk dat ik maar binnen blijf…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
DAT WIL IK GRAAG (Smeekbeden)
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
607 Alleen te kijken
met ogen vol begrip
het goede te zeggen
het slechte te verzwijgen
te begrijpen
ieder misverstand
nooit te zwemmen
in andermans ellende
gebrek te herkennen
en op te heffen
te huilen
ook al ben ik een man
te erkennen,
dat ik falen kan
armoede te dragen
als een vorst
kind te zijn
met de kinderen
leer…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
decembergedachte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 nu december zacht zijn
witte kringen vorst verbindt, begint
de advent van mijn laatste jaar
als lang verguisde vrouw, die meerdaags
zeven vloeken kent
getekend door de lengte van
erdoor gedrukte rouw
mijn start zal anders zijn, gelouterd
door slechts wie ik ben
ik lief, verbeter en verblijd
scheld alle grieven van dit leven kwijt
en blijf…
De Dichteres
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ze trouwt niet meer in ´t wit
ervaart veel meer dan één seizoen
Met dit veld voor ogen als het levenspad
geen spruiten, boerenkool met vorst
Haar akker ligt er onbebouwd
het weer masseert haar huid
De wind kan er alleen naar fluiten
al omarmt hij haar natuurlijke schoonheid
Bij haar groeit er iets van binnen
nog veel mooier dan fysiek…
HYMNE....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
665 Elfstedenzucht of koorts
geen vorst
meer
aan de grond
Laat lente
schuchter noch
verlegen zijn
geen toontje
lager zingen
hoogste tijd
voor het koor
van vroege vogels
Boom en twijg
heg en bos
behuisd
bewoond.…
Winterviooltjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin
bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien
winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien
wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin
staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…
Napoleon.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.768 -
De afgrijsselijkste moord met Vorst- en Volkenschending,
De Hel ontzet ervan, en kent hem voor haar zoon:
‘Dit schelmstuk, na zoveel, is 't toppunt van volending;
Wees Keizer (zegt zij), heers!’ en de onmens klimt ten troon.…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
Oktober
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.165 waar mijn muts gedaan
met warme hand gebreeën
voor vorst en winterkou
ik wil sneeuw begaan
waar dagen zijn gevreeën
eeuwen ken ik nu de rouw
zie achter muts vandaan
een kind op blaren sleeën
wel vreemd, hoe kan dat nou
ik kleef aan
en volg je op je treeën
ben ons eeuwig trouw
zal naar huis nu gaan
we gaan getweeën…
zijn pegel winterkolder
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
1.884 ik wil schaatsen
gedachteloos lang glijden
wakken mijden en langs takken
rijden van de waterplaats
voor vogels van de vaart
het is het waard
de vorst te voelen bijten
in je wang of bang te zijn
als je het ijs hoort kraken
de scheuren zelf nog kan maken
ruggen diep gebogen
ogen tranen ijsplezier
niet bevriezen is het motto hier
gure…
Fait d'hiver
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
11.087 Onze adem
dwarrelde eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig…
Dun tochtte in uithoeken
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
794 ineens
was er de
koude wind
die scherpe
woorden sprak dun
tochtte in uithoeken
warmte uit de ronde
zinnen vrat de kleur
vervaalde van mijn doeken
waarop ik beelden
schreef en strofen hakte
hij pakte mijn gedicht
blies de sneeuw
en vorst rechtstreeks
in mijn gezicht en lachte
maar ik ontdooide in
jouw lezen jij hebt mijn…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ze staan me glashelder voor ogen
de fluwelen nachten
vorst, hagel, sneeuw of storm
ze kunnen ons niet deren
we vinden bij elkaar meer bescherming
dan in ons huis van beton
onze jeugd ligt al achter ons
maar ons bloed verhit nog steeds
's nachts komen dromen
op raspaarden binnen
laten schatten achter op ons bed
die we innig minnekozen…
Voetpad naar de voordeur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
752 De winter heeft voor vannacht
Flink wat vorst begroot
Het maanlicht weerspiegelt in de ijspegels
hangend aan de getarte dakgoot
De wind deelt sneeuwvlokken
Op tot grote scholen
Met elke voetstap kermt het ijs
Onder mijn schoenzolen
Maar…
Op het voetpad naar de voordeur
Krijg ik een vrolijk humeur
Binnen wacht mijn vrouw op mij
Met…
Laatbloeier ( 40 jaren )
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Ik bloeide
maar de vorst
kwam over me.
Ik groeide
met honger
met veel dorst.
Ik bloedde
met haat
mensen vol woede.
Ik verlang ernaar
om in zonlicht, de stralen
van mijn bloem te laten dalen
over al wat leeft.…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open veld
de eerste vorst…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende vorst…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…