3044 resultaten.
Toen ik haar kende:
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Ze was dik, moddervet echt een Bessie Turf,
als je haar zag lopen
dacht men: dat die benen dat houden kunnen!
Ze ging kwakkelen, kon zo goed als niks meer
en verdween uit
beeld door verhuizing, noodgedwongen.
Nog steeds was ze tonnetje rond, of dit nou door
overmatig eten kwam, geen idee, want echt contact
behalve gedag zeggen, had men…
Kortom...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
888 Mijn hoofd is te vol
Ik kan niet meer denken
Mijn handen bibberen te erg
Ik kan niets meer vasthouden
Mijn benen zijn te zwak
Ik kan ze niet meer laten staan
Mijn voeten zijn te moe
Ik kan niet meer blijven staan
Kortom……
Wens
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 ik hoop dat zonnestralen
haar snel zullen komen halen
naar daar waar liefde
de leidraad is
haar ziel thuis mag komen
zullen wij haar treffen in onze dromen
om te laten weten dat het goed is zo
ondanks het gemis…
Ons zieke kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Elk ziekenhuis is een kinderziekenhuis,
want wanneer een groot mens ziek wordt,
lijdt ook het kleine kind dat in hem woont.
Dat voelt zich eenzaam en angstig,
en verlangt naar moeder,
maar houdt zich groot.
Morgen wacht de operatiekamer.
Het huivert, want in ziekenhuizen,
wachten ook pijn en soms de dood.
Wanneer een klein mens zwak wordt…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 Blijf maar binnen, zeg ik,
blijf maar in jezelf, dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op…
Overvallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 een laffe aanval
in de rug
welke ik nooit
heb zien aankomen
overvalt mij
ten zeerste
wanneer je me
met de handschoen
in het gezicht had geslagen
had ik de degens gekruist
dan was er sprake geweest
van een eerlijk gevecht
maar nu…
Hoe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
624 kan ik ooit nog rusten
nu wij door de tijd
worden ingehaald
mijn tranen veiligstellen
lijkt een onmogelijke
opgave
die bewaar ik liever voor later
nu vang ik je
zolang ik kan
bevecht ik draken
met lange zwaarden
verdelg demonen
die je dreigen te ontvreemden
te vervreemden van mij
die je lief heeft
gelijk het mooiste ochtendgloren…
Gemengde tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 Hij fluisterde
met gemengde tranen
van geluk en pijn
ik ga nu slapen maar
als ik morgen wakker wordt
hoop ik dat ik dood zal zijn…
tussen Wernicke en Broca
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 tussen Wernicke en Broca
ligt de wankele brug
de haperende verbinding tussen
het horen- en pratenland
de stem roept: spring!
spring nu van de brug
de handen vergeefs
tegen de oren gedrukt
de stem beveelt:
je moet springen nu!
het verscheurde hoofd
schudt verbijsterd nee
spring! spring! spring!
een snijdende schreeuw
doorklieft…
afstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 in haar hoofd
woedt het
strijdtoneel
in de
gevechtsopstelling
langs de frontlijn
zoekt ze
dekking in het
zelfgegraven
loopgraaf dat
met de tijd dieper
en langer wordt
boven het
oorlogsvuur in
de zuigende
modder hoort ze
alleen zichzelf
huilen ze
slaat niet door
ze observeert
signaleert
de heroïsche
meesteres…
Stuurloos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 sturen in een stroming
die sterker is dan jij
of afdalen in een waterval,
meegenomen worden op een reis
waar je peddels plots breken
met een daverende knal,
maakt angstig,
je raakt van de wijs
de horizon lijkt versmald
gedachten raken vaak
het spoor bijster
het is alsof je enkel valt,
je hoort niet meer
het gezang van een lijster…
ontknoping
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 de woorden vonken
uit je mond
de geest kan amper
ademen
mokerslagen zet je
niet om in honing
de chemo druppelt
onverstoorbaar door
een trage rit
naar de dood
laat het licht maar
branden
een engel beweegt
hemel noch aarde…
geleende tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 een zee van lentelucht
voert haar naar een
oud verlangen de
geleende tijd te
leren omarmen
de smalle richel
tussen het rekenen
in dagen en het
vergeefs vertragen van
de woekerende groei
ze opent het venster
nieuw licht valt binnen
in het betraande weten
van haar getelde dagen
in geleende tijd…
leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 een gestolde
ziel roept niet
om hulp ze
neemt de benen
als de dag haar
van donker naar
licht verschuift
ze hoort slechts
kapotte
valse klanken
als losse
pianotoetsen
achtergelaten
in het gras
een mannetje
wijzend en
roepend voor
op de fiets
laat haar
gestolde ziel
stromen
hij wint haar
voor het leven…
de omhelzing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 alles van
waarde draag
ik met me mee
ik leer het
onthechten
ik oefen om
het licht op tijd
uit te doen in
een onbekende
ruimte op een
ongekend uur
niet langer vermalen
in de machinaties
van een bovenaards
medisch mirakel
in een Lourdesgrot
of in de aardse
wonderen van
de techniek
mijn waarheid is
draaglijk als…
Bloemen en ballonnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De manco's zelf zijn niet zo erg
als de herinneringen aan de tijd
dat ik ze niet had, maar
ach, als dat alles is
(wat het keer op keer niet is)
Toch vraag ik me af of
en waar er een grens is
waar ik niet verder wil
zó veel wil ik nog:
bloemen zien en ballonnen
oplaten die de wereld over
mensen strelend raken
met zachte gedachten…
Bloesems in Watermaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Deze straat in wonderland
een laan van roze wolken
moet wel het einde zijn
van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn
maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken
Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid
van mijn gedachten…
!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat gevoel van vergelen en vallen
tot een tooi om mijn voeten
de rijkdom van wat was, wat niet
ontbrak, dat ken ik goed
maar ik kijk er niet naar
zoals mijn vrienden doen
Zij zakken maar even mee
in mijn schoonheid en dankbaarheid
en gaan dan gauw weer
aan de kant staan
kijken in de put
waarin ik knoppen bot
Dat gevoel van hard werken…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 ik haal mijn
kamer leeg
sprokkel veel en
nog meer bij elkaar
ik voel me ouder
dan stokoud
ik fiets hard
tegen stormen en
demonen in
hard nog harder
om ze meer dan
vóór te zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden…
[ Sluimerend is kwart ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Sluimerend is kwart
over twee zowat half drie --
Afgerond: drie uur.…
bloed jaagt op rebellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.182 er woedt oorlog
in mijn zieke lijf
bloed jaagt op rebellen
die mijn cellen aan
het koppensnellen zijn
de strijd is heftig
en de hitte jaagt naar
negenendertig-vier
lymfocyten openen de
aanval uit hun hoofdkwartier
de schepper kijkt
en grijpt niet in, mijn
lichaam doet haar eigen zin
de antibiotica is niet van boven
waarmee ik nu…
Mijn tijger blijft liggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Ik huil van ellende, van binnen
zak ik in elkaar, weer, weer
moet ik mezelf aanvuren
om door te zetten
De tijd is kort en gaat zo snel
maar ik moet naar bed
bij mijn tijger gaan liggen
en ermee opstaan
Huiselijk gebabbel in de keuken
de soep begint al te geuren en
ik weet dat er kaarsen branden
Kon ik maar slapen
Ik ril bij het terugslaan…
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Alsof ik oud ben, begraaf ik
vrienden uit het ziekenhuis
Wie er nog over is, vergelijkt
het ritueel met beelden van bovenaf
(en jezelf als toeschouwer)
van het afscheid waar je zelf niet bij bent
na de anticlimax die eraan voorafgaat
J e w i l t h e t n i e t w e t e n
Nee, niemand wil het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander…
[ Het is niet ernstig ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Het is niet ernstig
om ziek te zijn, nee, ernstig --
dat is het leven.…
[ Ziek op bed liggen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ziek op bed liggen,
wazig en tot niets in staat --
slokjes soep slurpen.…
geluiden praten ongewoon
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.870 adem hijgt
in droge dorst
verslikken giert
in boventoon
koorts spookt
in gedachten
geluiden
praten ongewoon
lippen breken
fluisteren woorden
die verijlen
in de nacht
ogen dwalen
zoeken liefde
voelen dat de
handen zijn gevat
rood gloeit nu nog
ongebroken, maar
stilte heeft in rust
de genezing al besproken…
de treden van de trap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 met palmbladeren bedek ik je bed
ik tooi je met veren van de krachtige arend
omring je met hemels geurige kruiden
zuchtend blaast de machine lucht in je longen
het infuus dient tikkend zout en glucose toe
helend verbinden we de treden van de trap…
Vóór de sprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Sinds die dag sta ik
oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam
in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk
de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt
mijn ogen open kust
voor de schoonheid
van de afgrond
en met zachte hand
mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond…
Doekje voor het bloeden
snelsonnet
3.5 met 29 stemmen
2.265 De enge ziekte SARS waart immers rond
Zodat zij ernstig voor besmetting vrezen.
Dus straks wordt ook in Nederlands wellicht
Het dragen van een chador nog verplicht.…
Grauwe druppels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.919 Een ziekte die je niet begrijpen kunt,
Die je echt geen enkel gunt.
Na maanden in het verpleegtehuis,
Voelde hij zich er nog niet thuis.
Maar na een val en heel veel pijn,
Kan hij eindelijk bij oma zijn.…