6722 resultaten.
Blijvend zoeken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
171 water
langs de ruiten
gezichten
achter stromend glas
wroetend
in de aarde
naar goud
naarstig,
als een dier
dat de geur volgt
van wat verloren ging
zich onthoudend
van wat zich
opdringt
Lekkende gieters
vol van bewaren
steeds minder
om te bevatten
blijvend zoeken
waar de tijd
zich heeft begraven
waar het verlorene…
vorstin
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.099 de maan zilvert
in nachtelijke majesteit
door het zwarte kant
van berkentwijgen
onze ontmoeting is
in een zachte koele nevel
het maanlicht schittert in je ogen
jij maakt de sterren de orion
de verre nevels en kleuren
tot je vrienden
jouw gezicht is de sterrenhemel
mijn eeuwige ster
ik mag bij jou stralen
warm en veilig
in donzige…
Tijd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.831 Zo ongemerkt of oneindig lang
tergend langzaam als je wacht
maar kijk je even achterom
toch veel sneller dan je dacht
Geduldig, maar ook genadeloos
zeker, stellig, gewis
steeds sneller, voelend als een flits
als het je laatste seconde is
Het volgend moment, haast schreeuwend stil
volslagen rust op je gezicht
naar waar je was, voor je ontstaan…
onverklaarbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Het is zoals de wind
De zon, maan en sterren
Verloop van dag naar nacht
En daarna wakker te worden
Met naast mij jouw gezicht.
Het is nooit vanzelfsprekend
Of voorspelbaar, verwachtte
Niet dat jouw ogen naar mij
Kijken zoals ik naar jou.…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
maatschappij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
979 Kijk eens naar je buurvrouw,
die je eigenlijk niet kent
de ogen achter haar sluier
stralen permanent
Kijk eens naar je buurman
bekijk hem nou eens goed
dat hoofd onder die keppel
is heus een aardige snoet
Kijk eens in de spiegel
naar een voor jezelf bekend gezicht
door de ogen van een ander
soms is dat je plicht
Kijk eens naar de mensen…
als iedereen zijn cirkel sluit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.027 ik pak een hand
de jouwe ook
we dansen, springen
ons plezier nog
hoger dan je denkt
we landen in het
zachte van muziek
kijken woorden uit elkaar
verlegen onze handen vegend
in een misplaatst gebaar
de kring gaat open
met een stil gezicht
vertrouwen wordt gemist
we stappen achteruit als
iedereen zijn cirkel sluit…
Winter Koning
netgedicht
2.8 met 57 stemmen
13.939 een viool kerft in de winterstilte
de woestenij door vogelvorkjes geprakt
een glazen rag van bevroren dromen
in de zucht van duizend naalden
je kinderhand die met brutale warmte
het ijs van mijn herinnering likt
een bedwongen traan tot dooien brengt
mijn gekloven lippen danken voor je kracht
twee kriekjes op je porseleinen gezicht…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
3.470 Als ik je zie voel ik me blij
Zo vrolijk, gans en vrij
Als ik je zie ga ik weer leven
Zou ze het me ooit vergeven
Als ik je zie word ik wakker
Echter van binnen word ik zwakker
Als ik je zie komt er een lach op mijn gezicht
En is al mijn aandacht op jou gericht
Als ik je zie denk ik niet aan haar
Waarom is dit toch zo zwaar
Ik weet niet…
5 mei
netgedicht
2.9 met 97 stemmen
33.329 Gedachtegoed
Geordend
Muzikanten in een rij
de vlaggen waaien uit
Bevrijdingsdag
5 mei
2003
naar toen
een dag uit het verleden
Zo oud, zo pril
Gezicht met vele kanten
Voorbij gegleden
In de geest
Naar buiten toe
Zo stil
Zo veel verdriet
Voor hen die bleven
Bevrijdingsdag
Dag van het licht
Al weer zo lang geleden
Herdenking…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.132 handen groot en sterk,
ruw van het zware werk
steunen zijn vermoeid gezicht
zijn kamer is maar weinig verlicht
ver zijn z`n gedachten
alsof hij ergens op zit te wachten
z`n dierbaarste persoon is hem ontnomen
en zal niet meer wederkomen
in zijn hart een leeg gevoel
wat heeft het leven nog voor een doel
niets kan zijn…
Haar eenzaamheid...
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.200 Haar leven is gevuld met mensen
Met feestjes, parties enzovoort
Maar eenmaal thuis na afloop van
Is er niemand die haar hoort
Ze wast de lach van haar gezicht
En laat haar schouders hangen
Duikt dan alleen in 't kille bed
Met haar onvervuld verlangen
De onrust in haar slaat dan toe
De nacht lijkt op een eeuwigheid
De mensen zien haar…
Bedrogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.130 Met het mes van verraad
diep in mijn ziel gesneden
gevoelens weten zich geen raad
mijn hart is moegestreden
Mijn gezicht is een schaduw
van bedroefde tranen zo intens
mijn hart voelt verschrikkelijk ruw
ogen kijken door een vochtige lens
In een tranendal vastgebonden
zit ik met mijn hoofd gebogen
mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.172 Haar handen omhoog naar de regen,
de zon streelt haar in het gezicht,
door alle regenwolken heen,
ziet ze eindelijk weer het licht...…
Mijn mooie vergezichten
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
3.898 eenzaamheid voor wat hij is
Er valt niet meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten verzonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonnenschijn
Of de stad vol lege gezichten…
verboden vijg
netgedicht
2.4 met 226 stemmen
50.347 je rijpt tussen bladeren van leer
de witte nerven die ik streel
je schuilt achter wijde lobben
de schort van jouw schaamte
aan knoestige takken hang je
als een peer van violet
die nog drogen moeten
barsten tussen de tanden
als ik jou pluk
klapt de zondeval dicht
recht in mijn verhit gezicht
zoiets noem ik geluk…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
Gezwicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.582 origineel
is een feest een beetje veel
is een lamp het helder licht
in jouw glimlach
waarvoor ik zwicht
Is de zon, waar warmte komt
is het water waar je verdronk
in het donkere gebeuren
waar je de laatste adem blies
de tank die je moest voorzien
was leeg
je verdwaalde bovendien en toen
men je bovenkreeg
had je een glimlach op je gezicht…
maanangst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
682 het wordt donker
elke dag
ontkleed ik de poppen
en hun gezichten, ook het mijne
uit hen ben ik geboren
zo wens ik me
en uit de nacht van gerechtvaardigde
schaduwen
weinig woorden zijn nodig
wanneer ik terugga naar
het lichaam
en wat mij ziek maakte, kinderlijk
verdoofd door de gevraagde
glimlach
ik leg de jurkjes onder…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en de lach in jouw gezicht…
ik zie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.370 ik zie
je zwarte ogen,
je schouders hangend gebogen,
ik zie,
terwijl je tot het uitersten bent gedreven,
voor even,
ben je in jezelf verborgen,
verbergend voor je vele zorgen,
ik zie,
je verloren gezicht,
je houding totaal uit balans,
ik zie,
hoe je stribbelt om evenwicht
en mijn verschoten kans
ik zie
wat ik had moeten voorkomen…
Suites voor Annemieke XXXXIII -goud-
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 een hartje van goud
ze wist het niet van zichzelf
het goud houdt afstand
twaalf en een half jaar
herinnering in het brons
kleurig eikenhout
onder eigen helm
grote ogen gesloten
wanneer vlieg je weer
het rode gezicht
paars van ingehouden kracht
op gouden tors -
de paarse vogel
in de ondergaande zon
kan elke wolk zijn…
heeft u mijn vriend gezien?
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.482 hij heeft een dikke witte buik
een grijns op zijn ronde gezicht
koolzwarte ogen daarboven
waarvan er hier nog eentje ligt
hij droeg een malle hoed
en hield een bezem in zijn hand
zijn neus oranje als een peen
een kiezelsteen als tand
ik begrijp het niet
hij had geen benen
maar de zon ging schijnen
en plots is hij verdwenen
heeft…
moeder
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
2.163 wanneer ik zoek met een licht
waar zij het laatste gewandeld heeft
komt altijd weer haar gezicht
naar mijn lantaarn toegewend
zacht gebogen, haar ogen dicht
en bloed op de mond gekleefd
gaat het mee tot het zwicht achter het hek
langs de berm die de vijver omgeeft
waar nieuw onkruid groeit op de plek
van het vergrijp, door sterren omringd…
vlinderpracht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
869 Jij schitterende vlinder
je streek neer op de rand
van m'n balkon
Met trillend gespreide
vleugels
je heel even
koesterend
aan de stralen
van de zon
je ragfijne vleugels
gingen langzaam dicht
toen vloog je weg
de vrijheid
tegemoet
en liet je een
glimlach achter
op m'n gezicht
mooie vlinder
je te aanschouwen
deed me goed…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
primeur met voyeur
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.044 het eerst met Nieuwjaar
kwam van Vroege Vogels
een foto bericht
van twee minnende kikkers
die het gewoon met elkaar deden
zonder duidelijke reden
zowat in mijn gezicht
later in de week
benauwde mij het gevoel
dat iemand met zeker doel
schaamteloos meekeek
en ja hoor
na veel turen
op de rug
van het mannetje
zag ik me daar een mug…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
Leyl
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.592 Gehuld in Egyptisch kostuum
Cleopatra is haar naam
deze avond, deze nacht
laat zij zich helemaal gaan
zwarte lijnen
in een donker gezicht
gouden ogen
op de mensen gericht
muziek en menig drankje
laten stemming komen
dansen, swingen, heupen los
niets is haar te dol
haar hoofd slaat op hol
vervoert haar naar oosterse dromen…