9575 resultaten.
Amsterdamse grachten en het milieu!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
628 De Amsterdamse grachten
worden zo groen als gras maar kan zijn
weg met de autogebruikers, parkeerders
weg met de alcoholisten, de ‘blowisten’
weg met de seks-werkers en gebruikers
de Amsterdamse grachten
worden zo schoon als schoon maar kan zijn
flanerend met je liefje, je moeder of kind
fantaserend over nu, vroeger of later
feestend…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 elke avond weer opnieuw
als ze eindelijk in bed liggen
moet ik naar boven komen
om mijn verhalen te vertellen
van zigeuners en vogelverschrikkers
adelaars ook of nachtuiltjes met klauwen
over een aap met een zoekgeraakte baby
of de sterrennacht vol feeën en elfjes
natuurlijk maak ik er tekeningen bij
met zwaaiende armen getekend
of met…
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Films die draaien in ons hoofd
beginnen niet en eindigen nooit.
Ze doldraaien al maar door.
Films die in bioscopen draaien
beginnen en eindigen.
Voor aanvang zien we een wit doek.
In de pauze en na afloop ook.
Ook illusies worden geprojecteerd.
Mensen zijn als witte doeken.
Zijn gewaarwordingen.
Bewustwordingen.
Van rust.…
vleugels van satijn
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
784 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele…
Lak aan corona
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
786 Soms leeft een mens alleen voor eigen lol.
Als dit soort volk met honderd in een zaal is,
dan denkt men ook nog dat men heel sociaal is.
De hoofden stromen leeg, de glazen vol.
Natuurlijk wordt hier straks iets aan gedaan.
Het wordt gezellig druk bij Pieter Baan.…
Liggen in jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Liggen in jou
laat me liggen in jou
in jouw lichaam liggen
zo lang we willen, zo lang
we dat willen
Niet los, niet uit elkaar
als ik daaraan denk
val ik
in mijn eigen armen
in stukken, bang
halverwege de nacht in bed
mijn hand uit te strekken
en voor altijd wakker te worden
zonder jou, zonder jouw
ogen en mond…
Monopoly
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
740 Ze zitten nieuwe teksten te verzinnen
Bij Hasbro, de Monopolyfabriek.
De oude zijn oubollig en antiek,
Nooit zal ik meer een schoonheidswedstrijd winnen.
Straks zijn de Lange Poten ook verdwenen,
Hypercorrect wordt dat dan Lange Benen.…
Who's afraid of red and green
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Zwaaiend met een vleermuisvleugelkwast
In tweedekker die kerosine slurpt
Zet hij miss Amy Whitehouse op en dan
Na vierentwintig uren in haar graf
Van groen en stikkedonker ziet hij vaal
Een slaapverwekkend maneschijnsel gloren
Vastgebonden, los en vrijgezonden
Broeierig in schommelende schuiten
De kapucijner mantels en kazuifels
Volumineuze…
Topklimaat
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
609 We moeten minder energie verspillen
Dus deze winter er flink tegenaan
Een standje lager en een truitje aan
Het kan: alleen we moeten het wel willen
Als buiten het een graad of twee gaat stijgen
Gaan we het straks vanzelf weer warmer krijgen…
populisme $$
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
628 hun leegheid zit verborgen in hun shit
met chocoladeletters in hun krant
naar alle hoeken van het ‘vaderland’
en leugens met soms klappen zijn hun hit
de touwtjestrekkers zwijgen over geld
ze hebben dat genoeg - en soms geweld…
Verdacht
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
611 Baudet studeerde ooit in Amsterdam,
verdiende toen wat bij met vakken vullen.
Waar? Bij de Jumbo, moet ik hier onthullen,
waarvan de directeur in opspraak kwam:
gearresteerd, verleden week, voor fraude.
Geen wonder dat u nooit Thierry vertrouwde.…
HERDENKING HOMOMONUMENT 4 MEI 2023
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
464 Het is stil
Het is muisstil
We staan stil bij de doden en slachtoffers
Van de oorlogen toen en nu
We staan ook stil bij vrede, vrijheid, gelijkheid
Met name voor onze LHTNIQA+ gemeenschap
Ik hoop en bidt voor een blijvende
Door de lucht
Met lieve blauwe wolkjes
Vliegt een meeuw
Een schreeuwende, een krijsende
In mijn binnenste stilte…
Het meisje dat verdween
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 Ik hoef niet te eten,
Zei ze, ik leef van het licht -
Een glaasje water
Is voor mij genoeg.
En ze at niet,
Dronk alleen water
En bleef leven.
Dunner en dunner werd ze,
Tot ze op een dag in de klas
Hier bij mij vooraan
In de mouwen van
Haar trui verdween.…
OF RIJKDOM ERTOE DOET!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.234 Nu min of meer op 'n leeftijd
durf ik mij te wagen
aan het begrip
'Of rijkdom ertoe doet'
Ik heb veel gehad in materie
15 jaar mede-eigenaar
van de Hoge Erasmus
de duurste woontoren in Rotterdam
Mijn vorige appartement
verkocht ik aan wijlen Bram Peper
een prachtig appartement
maar ik wilde meer
Bram betaalde 290.000 euro
in 2004…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
606 Na zestien jaren
Ging je daarheen waar hij was
Voor eeuwig samen…
Een redelijke eis
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
500 De snelsonnettendichters hier zijn heren
Al is qua gender poëzie neutraal
Ik mis hier nog het prangende verhaal
Dat Dolle Mina’s nu doet demonstreren.
Een redelijke eis: de nacht terug
Maar normbesef verandert niet zo vlug…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
377 …één levenslange ontsnapping
één wervelwind zonder return
één organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op.
Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel,
een fluistering van binnen zonder helder doel.
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en…
DE MOEDERS EN DE MAMA'S
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
836 Moederszijn sterke mensen
oersterk doch
de MAMA'S van de
MARIUS MEIJBOOM
woon- en logeerhuis op Amsterdam-IJburg
voor meervoudig beperkten
dat zijn pas
STERKE VROUWEN
naar lichaam en geest
meer dan oersterk!…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar…
Licht
gedicht
3.0 met 1 stemmen
804 Vanavond zou ik dingen willen zeggen
terwijl er eigenlijk geen dingen voor zijn
zoiets als licht - willen uitleggen
wat licht is voor de dood
ons meeneemt in de nacht
de nacht in terwijl ik ons
probeer terug te denken
naar elkaar vanavond -
maar zie de glazen in onze handen
tot de randen gevuld met licht
---------------------------…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 van Buenos Aires tot het Sint-Pietersplein
klonk herderlijk sereen jouw stem
“Een arme kerk voor de armen,” sprak je zacht
bracht zo het Evangelie met volle kracht
je kwam van het einde van de wereld hier
het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon
je woorden eenvoudig, maar diep van zin
brachten waar duisternis was wereldwijd hoop…
een leven lang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.182 de donkere kamer
is een bekende
zelfs het nachtlampje
mag niet branden
dat anders
de nodige veiligheid biedt
voor het slapen gaan
niet als het hoofdje
barst van de pijn
het lijfje
geen kant op kan
alleen liggen
een optie is
ieder streepje licht
als een zonnesteek voelt
ieder geluidje
een hamerslag
misselijk…
De beste dierengedichtjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.124 Op een Bever
Zijn jarenlang cafébezoek,
Genietend van een spannend boek
En een volle fles jenever,
Maakte dat een oude bever,
Woonachtig vlakbij Muggenbeet,
Zijn naam volledig eer aandeed
Op een Bidsprinkhaan
Een roerende naïviteit
Wordt momenteel tentoongespreid
Door een bidsprinkhaan uit Ede,
Die de wereld…
Amalia: majesteit of anonimiteit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
547 Dinsdag, 7 december 2021
Zo vanuit de moederschoot
zo in haar schoot geworpen
het Koningschap der Nederlanden
zo buitengewoon verwoord
door wijlen H.M. Koningin Juliana
bij haar aanvaarding van de troon
“Wie ben ik dat ik dit doen mag!”
Of haar achterkleindochter Amalia
daar ook zo over denkt blijft afwachten
want, wat hebben wij gehoord…
Eenzame kerst
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
631 Frans Timmermans laat weer eens van zich horen.
Hij schreef zijn grote vriend een afscheidsbrief.
Je bent altijd weer welkom hartendief.
Ik voel me hier zo eenzaam en verloren.
Maar Boris denkt: de man is zwaar gestoord
die moralist wil weer het laatste woord.…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…