3044 resultaten.
Stevig kabeltje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
873 Het zuchten omgeslagen
in een schuchtere lach,
berichtje wat de dokter gaf,
was een soort van positief!
Niks gevonden was zijn commentaar,
we lieten de lucht ontsnappen naar:
dat was geen echt ongerief!
Niet helemaal verschoond
van een vervolg traject
misschien wel logisch ook,
is dit een last minder,
van beide schouders!
Want…
Grote Onbekende Dienaar 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Grote Onbekende Dienaar.
Dank je wel voor deze nacht.
Mijn onrust heb je meegenomen.
Berusting heb je meegebracht.
Grote Wonderlijke Dienaar,
ik wil je helpen voortbestaan,
door je eenvoudigweg te dienen,
en daarmee dankbaar dóór te gaan.…
Zomaar wat woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 Zomaar wat woorden
om niet geheel te hoeven zwijgen,
maar wat zeggen ze anders dan
dat we je nabij willen zijn?
Een blik, een hand vasthouden,
we zijn zo machteloos,
zien en zien toch niet, horen
en horen toch niets dan stilte.
Wie zegt dat tijd zo snel gaat?
Tijd kruipt als een slak die pas
morgen misschien enkele meters
verder is dan…
Rozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Je gaf me rozen,
voor een goed bericht,
ik zag aan je glunderende gezicht
dat het boeket je meer deed
dan een ander beseffen zou.…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Schijnheiligheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
776 Ik heb het wel gehad met sommige dichters
wie zijn zij wel,om mij te ondermijnen
Een verhuizing van freaks naar hier
Of dit geplaatst wordt het zal me worst zijn
als ik niet meer kan schrijven wat ik wil
Zonder dat er gedichten over mijn gedichten gaan
maar als ik je daar een plezier mee doe
Dan mag je het is alleen zielig…
Stel je eens voor dat je kanker hebt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.022 Je moet een gevecht aangaan met een ziekte die je van binnen opeet
Je weet niet of je kunt winnen, je bent onzeker over je leven, niet iedereen kan kanker overleven,
het kan het einde van je leven betekenen, maar opgeven is geen optie...…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
Stel je eens voor dat je kanker hebt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.001 Je moet een gevecht aangaan met een ziekte die je van binnen opeet
Je weet niet of je kunt winnen, je bent onzeker over je leven, niet iedereen kan kanker overleven,
het kan het einde van je leven betekenen, maar opgeven is geen optie...…
Armer en rijker worden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Kijken met twee ogen.
Afstanden schatten.
Diepte zien.
Maar nu ik één oog mis,
besef ik héél erg goed,
hoe uitzonderlijk zien, en,
hoe ongewoon kijken is.
Van verliezen wordt een mens armer.
Maar vaak, wanneer we iets verliezen,
ontvangen we een geschenk, en,
besef ik dat ik niet armer,
maar wel veel rijker ben.…
dat is andere koek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 dat is andere koek
je wilt er zijn
- altijd en overal -
om en voor de ander
altijd ben je in de weer
voor je idealen
het algemeen belang
steeds weer
- en meer -
probeer je te sturen
- bereikbaar te maken -
het doel van jouw streven
je haast - rent en vliegt
jezelf vooruit
mentaal gaat het
- vaak net -
fysiek zeker
denk je…
Ik mankeer niets
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
711 Ik mankeer niets, maar toch mankeer ik alles.
Ik wil alles, maar toch wil ik niets.
Zoveel ambitie, zo leergierig, zoveel vermoeidheid, zo onplezierig.
Dan weer blij, dan weer boos. Dan weer stevig dan weer broos.
Je hoort bij mij, ook al wil ik niet bij jou horen.
Je hangt aan mij, ook al wil ik je laten vallen.
Je bent niets is wat de…
Fatsoen kost niks, maar is helaas ook niet te koop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
837 Samen met haar zoon zit zij in de trein, als er nog een passagier
instapt, zoekend naar een zitplaats, een klein rukje aan een riem,
aan het einde van de halsband een hond in speciaal tuig.
Zoon vraagt: mamma is die meneer blind kan hij niks zien?
Heeft hij daarom die stok en hond misschien?
Mamma zegt lichtelijk verlegen, ja joh stil nou…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
Weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Op zijn hoofd een hoed
aan zijn hand een stok
alles zoals het moet
hij wandelt zachtjes
hij sloft eerder wat
hij is niet meer bij machte
zijn voeten de een na de ander op te tillen
hij mocht het graag anders zien
maar hij heeft toch niets meer te willen
anderen hebben over hem besloten
hij moet hier weg
naar zijn idee wordt hij levenslang…
contact loos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 die vervaging...
alsof het er niet toe doet
glijdt het voorbij, rent weg
verbergt zich
in de brij van niet meer weten
meten stappen steeds dezelfde pas
het gras is groen, maar
wat nu
als verborgen achter glas
de wijdste blikken er nu ook
niet meer toe doen?…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 Ik denk
maar ik weet niet meer
wat ik denk
denk ik
niet.…
Ik ben gewoon een waardeloos mens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
792 Ik heb slechts friemelvingers, friemelvingers.
Soms net genoeg om bevend een gedichtje mee te schrijven.
Vaak gaat het over niets.
Ik heb slechts friemelvingers, friemelvingers.
Omdat ze zulke friemelvingers zijn glijden ze maar wat doelloos over mijn haar op mijn hoofd.
Dan zijn het strijkvingertjes.
Strijkvingertjes.
Nu ik heb ook friemeltenen…
Hun meewarig kijken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 nog vaak
voel ik de pijn
die nu vergeten heet
schrik als ik
de naam of het gezicht
niet passend weet
de juiste woorden
niet kan vinden in de
zinnen die ik zeggen wil
ze doen alsof zij
mij begrijpen maar ik
zie wel hun meewarig kijken
de onrust is
gebleven en weeft
onzekerheden in mijn leven
in de kamer waar ik woon
komt de…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 Als tranen schoon wassen dan was ik schoon
Als tranen diamanten waren dan was ik rijk
Als pijn succes was dan was ik daar
Als liefde bestond dan was ik klaar
Ik zie de zon schijnen
Ik vermoed de warmte op mijn huid
Ik neem het waar
Ik kijk er naar
Ik voel het niet
Eten hoeft niet meer
Slapen hoeft niet meer
Niets hoeft meer
Voor mijn…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
Uit de roulatie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.013 Je hebt van die dagen, die wil geen mens meemaken,
toch komen ze voor.
Na vier dagen ziekenhuis denkt de een: ze is dood,
na vier dagen afwezig zijn denkt men: ze is gestopt,
na vier dagen denkt men: ze " doet het niet meer" maar:
ik ben er wel, ik WAS er niet en ben er nu voor eventjes.
Dus de beste weg om iedereen even te laten weten…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 Wanneer hij voor me staat te grijnzen
Laat weten het is nu genoeg
Weet ik weer wat mij angst aanjoeg
Zie ik mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Genadeloos slaat hij toe,
het tandeloze monster,
verstikkend met zijn adem
die als een zwarte mist om je heen sluit.
Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.
Tegen de tijd dat je je weer herinnert
hoe je benen werken,
doet je hele lijf zeer…
Knopen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Mijn herinneringen
liggen vast
in knopen,
mocht de houdbaarheid
van geest
wat vroeg verlopen.…
Klanken en letters zoeken naar paren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 Klanken en letters zoeken naar
paren. Hulpeloos handicapt
iedere klank zich naar het
juiste woord. Afasie zal een
spreker niet sparen, wanneer
de combinatie niet koppelt,
maar wordt gestoord.
Met stomheid geslagen
haperen de klanken; afasie
isoleert de gedachte van
het juiste woord. De spreker
niet langer volledig bij machte
zal voor…
Borderline
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Wie was je werkelijk mam
de moeder die me streelde
terwijl je keek
of het je niets scheelde
of die vrouw
die me aankeek als ik
haar wat vroeg
ik zag je denken
ben ik wel goed genoeg
soms in je armen
kreeg ik het gevoel
met vlagen
dat ik jou vast moest houden
en dragen
wie was je werkelijk mam
de vragen van nu
zijn…
Broodje.......
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 De koffie, ja die zit in de kan
oh, maar waar hebben wij die dan
ach laat ook maar
als de koffie op is dan drinken we thee
daar zitten we toch niet mee
wat schud je met je hoofd
je wil geen broodje
dat vroeg ik je toch
nee…
Iemands stem stapt door mijn hoofd
gedicht
3.2 met 26 stemmen
13.007 Iemands stem stapt door mijn hoofd,
begint te vragen uw schoenen uit.
Het is waar dat men hier zo nadert,
de dag sluit, het glas van tafel, mij
mijn kleren af. Wie ruikt hier zo
naar ziekenzalen, bed na bed
het lopen van de koffie, belangrijk
kleiner de resten van een sigaret, krulletjes
ergens afgevallen, o wee, rusten zacht.
Zo de dunst…
Schim
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
695 Je kent je eigen schaduw niet meer
hoe je leunde tegen een boom
keek, naar het neergelegde beeld
mijn droom, mijn mooie droom
je bent een glazen twijgje nu
de zon schijnt bijna door je heen
een schrale schaduw aarzelt
alsof het lichaam reeds verdween.…