Netgedichten over natuur

mag ik in je landschap dwalen waar langs zachte heuvels holle wegen dalen beukenhagen om rechtschapenheid vragen het grint geharkt wordt voor het zondagskind waar wind het klokgelui langs wei en gaarden draagt de boer tot rust en eten maant mag ik bij je zijn mijn monument van stilte en natuurlijke geluiden weg van alle stress…

een Vlaamse Gaai is ons geboren hij peuterkleutert in de tuin er zitten donsjes rond zijn oren waardoor zijn toekomstkleuren gloren van hemelsblauw tot donkerbruin…

Terwijl ik door een golf van hitte fiets verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets, komen wolken die donker samentrekken en zwaar regenwater beginnen te lekken Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren, dat ik druipend nat word kan me niet deren, luister naar 't zware rollen der donder, aanschouw de flitsen die ik zo bewonder, slaak van een…

er brak een tak terwijl het windstil was een groene ruis de klap die duizend stukken zag de boom kijkt kaler wat beschroomd lijkt verder nog intact bij nader onderzoek zijn veel gebreken aan het licht gekomen door ouderdom blijkt hij van binnenuit gespleten zijn zomer kent geen dromen…

geuren zo fijn en zo zacht als een kussen kleuren vol pracht en verschil vele momenten met stilte en genot ze zitten helemaal vol uren en uren uit zo'n kleine bol…

het pad bevat, links en rechts, opgeschoten fluitekruid overwoekerend hebben beschutte plekken het zicht onttrokken, geen prachtschubwortel meer te zien een verloren ooghoek schittert takkenstralend nerveus een bosblauwtje ja, kleine vlinder ik heb je gezien de zon doorbrak het bos, bekende kleur en ik vervolg mijn pad…

de atmosfeer bolt zwanger van de hitte puffend en zwetend wachten we af of het weer zo’n zware bevalling zal worden…

zachte prachtige onrust het leven is groot afgebakend in onbegrijpelijke grenzen en vreemde wezens banjert het te ijsberen…

weer gaan de mussen dood sterft landschappelijk schoon in de klauwen van de stad beschermd natuurgezicht werpt nog een laatste blik voordat de ogen worden uitgestoken eeuwenoude kavels zijn door bulldozers ontrafeld opnieuw gebreid tot vinexwijk van wol en losse draadjes maar geen gaatjes voor een nest weer zijn de mussen weggepest…

Ik zie je stralen Mijn blikt ankert buigt zwenkt Jij fier groen Vijf kanten steel draagt je scherm geel open tuurt de hemel…

Vlinders hebben mooie kleuren, En bloemen lekkere geuren. En doordat je de bloemen en planten gaat sproeien, Gaan ze beter groeien. De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden…

Om zeven uur stonden we op, de zon scheen prachtig aan de blauwe hemel, dit wordt een mooie dag zeiden we tegen elkaar. Dus snel naar buiten, in de tuin was het heerlijk, het was windstil, de bladeren aan de bomen bewogen nauwelijks. De vogels hadden het ook naar hun zin, ze floten en zongen, het was een lust om naar te luisteren.…

langs het grijs blauwe water van het uiterwaarden land spoelt de dag de hitte naar de overkant, de rand van de rivier gehuld in haar zilveren papier er zijn geen levenden en geen doden meer zij zijn voorbij de horizon op veermans boot gekeerd de kribben in de levensloop meanderen langszij het visserslatijn voorbij overdrijven in…

daar vliegt een bij van bloem tot bloem zij is blij bestijgt de meeldraad gaat tot op de stamper alles voor de honingraat weerstand kent ze amper nectar moet naar de koningin dat monstrueuze lijf dat leven uitpoept alsof haar leven ervan afhangt werkers, soldaten en darren vadsig beetgenomen zouden eigenlijk moeten reageren als door…

Avondkoelte glijdt over hellingen van 't Geuldal tussen hoog gras en laag lover waait langzaam je huid binnen geurt als een rol verse geharde room waarin halfzure weke kaas versnipperd is een frisse kaarsvlam flauw schijnt strooit ruime lucht uit verre bergen door deze knusse heuvelplooi loom bezadigd ogenblik na een pijnlijk moeizaam…

ik heb geduld want straks zal de zon weer schijnen door jou voel ik me vogelvrij wanneer voldoende licht mijn woonplaats gratis bestrijkt aan de thuisbasis eenvoudig vrouwelijk verstand zucht niet meer in een ander muzeverhaal wanneer de oogsttijd komt ploegen als het tijd is om te maaien neem ik rust tot mij hart denk aan het land…

het gezang van een merel in de ontwakende tuin opent het kwettergevecht onder de musjes alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder alsof er geen stortvloed van water was geweest Verderop bij de lichtekooien van de buurman kukelt de haan zijn suprematie over de hennen mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen mijn neus de geuren van…

Weetje waar wij altijd over dromen? Om lekker in de natuur te zijn, Tussen de mooie kleurrijke bomen. Op een mooie zomerse dag, Met onze voeten op de zanderige grond, Met op ons gezicht een brede lach. Tussen de lekkere geuren van bloemen, Met de lieve kleine lammetjes in de wei, De bijtjes zoemen, En iedereen is vrolijk en blij.…

de wolkjes zijn mak schapen langs het blauw in kuddes zonder herder ze grazen licht lossen langzaam op in zomers zonnewind maar als wit stokt en zwart gaat bokken in thermiek dan pakt de kudde samen ontrolt groengrijs en onweert tot de luchten zijn geschoond en de herder verder zomer droomt…

Het zich terugtrekkend licht duisternis die plots om de hoek komt dalende wind het geluid van zwijgende vogels nog één keer intens de geur van het veld gevolgd door de beklemmende kilte van een dag die toch nog onverwacht sterft.…

zwaluwen vergezellen wijzen hooglijk de weg 't vroege ochtendblauw hun theater reikt tot in het oneindige waar de nacht stilletjes de morgen kust…

Open brief aan de directie van BP, Halliburton, Monsanto, Goldman Sachs en al die andere bedrijven die de wereld als markt en de aarde als wegwerpartikel zien en die, in hun eigen beleving, ‘’het werk van God doen’’, zoals Lloyd Blankfein zei. Weet u nog hoe het is de zon op je huid voelen een spa in de grond steken kluiten aarde die langzaam…

Moeizaam ademt moeder aarde haar korst kreunend, verzuchtend gebarsten als verdroogde lippen. Prevelend en fluisterend een zuchtje warme wind verdord blad dat troosteloos dwarrelend de ronding van de aarde vindt. De grond is verhit de zon verzengend heet druppels op gloeiend heet getinte huid geen water maar zoutig zweet. Loom wordt…

Zacht kamt de kersenrode sikkelmaan de rijpendgrane horizon en streelt de rode blos kerselaars. Terwijl de rozelaar zijn witte geur verspreidt en een lichte bries door mijn haren strijkt verstilt aan de kim het rijpend graan tot een lichtgouden deinend meer: het doek van de nacht valt neer.…

de duinen liggen in warme plooien zand brandt onder onze voeten wind brengt als warme adem goven van zout vanuit een hijgende zee lichamen geven zich gewillig bloot verhitte zinnen vloeien druppelend openen een bezweet verstand maar vinden enkel zomerhitte…

warm zeer heet loom en sloom slapen valt niet mee hittegolf…

Vergeten schoonheid van het weiland, miskende pracht van het gazon, liefste, lieve madeliefje, witgekroonde hartediefje, gouden hartje in de zon. Je lijkt nietig, onbeduidend naast de grote kerselaar maar ik geef je op een briefje, liefste, lieve madeliefje, jij bent net zo wonderbaar.…

de nacht stort koude eenzaamheid over slapende velden en heuvels, donkerte verglijdt langzaam omhoog zilverkleurige sterren vervagen als dromen in grijze sluiers schaduw omgeeft de mistige nevels als een achter gebleven herinnering, schemering in de tijd van stille rust omgeeft de lucht van heden verlangend naar het licht.…

In een verholen knop dommelt een bloem met vage kleuren. Een schilder pakt zijn penseel,verf en doek, geeft hem zo weer de allermooiste kleuren. Hij doet de bloem weer laten leven.…

In een zwarte woeste wereld waar wolken blijvend samenwoekeren de bodem zompig kluiten blubbert wacht ik op dat herlicht moment waar tussen duistere dagen een spleet van zon zal vallen zo schrijden doet de wereld tot glimp van nieuw begin. De regen blijft wel glanzen maar licht laat alles schijnen verlicht met warme blikken de leegte…