7971 resultaten.
Stiekem eenzaam
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.483 Ik zit in mijn eentje op de eerste rij
ik roep grappige dingen naar de mensen achter mij
ze stoten elkaar aan, lachen, herhalen wat ik zei
ze zeggen vaak tegen elkaar, wat een leuke jongen is hij
ze mogen me, waarderen me, ik hoor er nu eenmaal bij
maar een ding gaat aan ieders oog voorbij
ik zit daar in mijn eentje, het plaatsje naast me is nog…
DOOD DOOR SCHULD
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.324 Ze hoort het moedeloze aan
van in het nauw gedreven leed
het ongelooflijk ongeloof
voor alles wat hij deed
Ze schreeuwt het radeloze uit
van in de knel geraakte pijn
het angstaanjagend angstgevoel
voor wat hij niet kon zijn
Ze schopt het machteloze weg
van in de kiem gesmoord verdriet
het onbegrepen onbegrip
voor wat hij achter liet…
avond ...
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.739 Dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
Avond
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
774 dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
Samen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.785 samen staan we stil aan het strand,
de wind grijpt mijn haar,
jij mijn hand,
Mijn haren gaan stil,
achter de wind aan,
toch blijven ze bij me,
net als ik bij jou,
Je drukt me tegen jou aan,
De wind, laat het water bulderen,
over het strand,
nog steeds voel ik jouw warme hand,
Zo zou ik eeuwig kunnen staan,
Altijd, zonder weg te gaan…
verstrikt
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
971 hij wilde
een vriendin
om mee te praten
zij wilde
enkel met hem naar bed
hij had
geen interesse
in haar maten
toen hij haar meenam
naar zijn flat
en als hij
na heel veel wachten
zijn verhaal wel wil vertellen
ligt zij naakt
naar hem te smachten
met de maan
achter lamellen
als hij plotseling
wakker schrikt
met naast hem
een lege…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Maar toen de deur
van het huis der dromen
zich achter ons sloot
en wij naakt en wereldvreemd
in de realiteit belandden
ervoeren wij
dat er niet veel meer was
dat ons nog bond.
Wankelend waren wij geworden.
Twee,
door het leven kromgegroeide bomen.
Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.…
uitgerangeerd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
957 eerst viel hij me niet op
een lange gestalte gebogen
naast de grijze container
toen ik dichterbij kwam
was er een teken van herkenning
even glommen de ogen daarna
kreeg zijn blik iets triests
onbeweeglijk en nietsziend keek
hij in een eindeloze verte
achter op zijn jas een briefje:
van hogerhand bij grof vuil
gezet niet aanraken a.u.b…
Niets gegeven
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.369 Nu heb je je koffers gepakt
om met een ander te leven
mij laat je nu achter, want
je hebt me niks meer te geven…
afgunst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.351 ik zie jouw naam,
in zwier geschreven,
met plezier, gedreven
lig jij hier gebeiteld
jij zint op faam,
ziet dat graag ingewreven,
maar ik wend mijn steven,
ik laat jouw indruk achter
ik neem mijzelf in
voordat jij dat doet
jij bent mij te min
ik laat je zelfs geen groet.…
stiekem uit het zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 lees het verhaal
achter schoonheid
geniet pracht en praal
in paleizen en kerken
vind je de werken
van de gewone man
een leven in dienst
van anderen om tijdelijk
in eeuwig te veranderen
in ornamenten
vind je hun gezicht
stiekem uit het zicht
de beelden zijn heren
hun schaduwen lijken
de eeuwen te regeren
dat is er niet meer…
sint , de herinnering (1983)
hartenkreet
2.1 met 65 stemmen
4.012 angst
in de vorm
van ronde lampen
ontwakend uit het ijzer
zich voortbewegend over het asfalt
maakt zich over mij meester
dreiging
verkleed en verscholen
achter donkere wolken
deed mijn angst
nog lichter worden
dan
boven mij
hangen andere lampen
ook rond
ik denk terug
klein kind
verkleden verschuilen
naar Spanje
wat gaat de tijd…
teuzelkneukels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
922 Die ouwehoer
van driehoog achter met
zijn leuter op de loer. Hoerendol
wordt je van zijn keutels
op de vloer. Stuur ze toch naar
zijn keuterbroer.…
De schoot van de dageraad
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
640 drauw flieren druppels
gestaag langs hemelstee
tranen troebelen ‘t zicht
wijl de blaren breidelen
zacht zingt een zwaluw
door de draaldauw heen
versluiert zich zoekmistig
achter zil’vren zonnezoden
vroege vuurvliegjes vrijen
in de schoot van de dageraad
totdat hun vreugdevonken
voldaan vervagen in de nevel…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…
terug in de tijd
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.077 het huis van mijn oorsprong
is als nieuw bepleisterd
met de rij populieren
de seringen de rabarber
nog steeds zichtbaar achter
ze zijn niet meer
van ons
ik kwam er zondag langs
de leeuwerik zong
kinderen speelden
de pioenrozen op het erf
de dag dat mijn vader stierf
het ongeloof van mijn moeder
de egel die 's nachts hoorbaar
schuifelde…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
Niet tegendraads, wel buiten mijn wil
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.422 Of ben ik mij
kwijt geraakt aan de landtong
waar ik me in stilte bekwaamde
en wolken telde van achter naar voor
Een helse vuistenregen
maakte me murw en legde
hete stenen in mijn gelaat
toch regent het zijdeglans
en ken ik geen haat
Mijn kleding draagt
geen namen meer
zoals het geschrift mij
eens beval om de letter van de tijd
te gaan…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
Poezelig
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.509 Je vingertje aait
voorzichtig
het kleine poesje
dat zwartglanzend
langs de bladzijden
schurkt en sluipt
zich verbergt
bovenaan een trap
achter een bloembak
bij een stalletje met fruit
je kleine handje
dwingt de mijne
in je poezelige nekje
je kleine bolletje
vleit mijn hart
onophoudelijk
aaien we
alle zwarte poesjes…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Begin
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.541 Dat alles achter mij gelaten
Hoe groot was die stap
Opnieuw beginnen aan mijn leven
Een hele zure hap.....
Wat een bevrijd gevoel achteraf
Want na het zuur komt het zoet
Mijzelf opnieuw ontdekt
Vervolgens jou ontmoet....…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
Weggewaaid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
857 Als een dor blad
Dat overbodig is
Aan je sterke takken
Dwarrelde ik omlaag
Mijn enige hoop
Was dicht te belanden
Aan je krachtige stam
Totdat ik werd meegevoerd
Door een harteloze
Windvlaag
Over mijn schouder
Wierp ik een laatste blik
Want het hart bleef achter bij jou
Maar jij…jij had je al omgedraaid
Meegevoerd door een harteloze…
Onderwijzer
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
922 Waarin mijn tijd zich verloren weet
blijft het geheugen steken uit dagen
staren onder wijzers die uren vragen
stellen omdat zich het luiden van meet
af, aan, uit, in, over, achter, langs, op
gelegde aanwijzing die mij`t er in luist
eren niet dragelijker op maakt, juist
waar dat beter zou zijn voor mijn kop
Want de aanhef draagt het…
glijdt slechts naar lege huizen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.068 mijn voeten zijn
aan het ontsporen
het rechte pad
is te gebaand
ze doen alsof ze
niet meer bij me horen
hun stappen zijn
niet meer meegaand
ze aarden in
verschillende tijden
één loopt achter
de ander voor
heden wringt
zich tussen beiden
maar dan gaat de
snelheid weer teloor
ik wil vooruit
laat ze niet schuiven
hun scheve…
Berusten
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
1.491 Ik bleef achter met zoveel vragen
want weg was opeens alle vreugd.
Ik heb nooit je haartjes geroken
of je handjes gevoeld,
mijn hart was gebroken.
Maar ik weet; God had het zo bedoeld.…
Nooit
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
936 Ze sluiten geen deuren achter zich
de jongens
al roepen ze honderd keer
kan die deur niet dicht
als de wereld roept
vergeten ze licht
wat ze aan anderen ergert
en ik zeg u
het wordt nooit wat
tussen mannen en vrouwen
zowaar als ik besta
zeg het me maar na
een vrouw komt van Venus
een man komt van Mars
en wie anders beweert
is dubbel…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…