8894 resultaten.
vanavond bezoek ik je ogen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
957 de wereld plat en vasthoudend
een straktrekkende horizon
veranderlijk het verticale
liggend in het gras want
vers breekt niet maar buigt
onder zijn schouderbladen
streelt een voorbijtrekkend
wolk wederom verleden tijd
ontglipte kinderjaren als
in de binnenzijde bevoelt
een rilling een bijzonder zijn
vanavond bezoek ik je ogen…
Maandag vier november
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
989 De winter is nog zo ver weg
Alsof hij nooit zal komen.
En ik,
Ik zit hier in de zon
En wellicht voor het laatst dit jaar
Op maandag vier november.…
SNELSONNET
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 Vier regels om zo’n vers mee aan te vangen.
Omarmend rijm, de tweede regel hier
rijmt op de derde, één op regel vier,
elk - metrisch - aan vijf jamben opgehangen.
Twee regels nog, een laatste rijmduet
en zie, daar staat een puntgaaf snelsonnet.…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
Een fragment
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.305 Zon in het begin,
regen aan het eind,
er is geen gewin, dat elkander verblijdt,
een veer waait met de wind,
herkenbare wispelturigheid waar zij wil landen,
elk woord in dit gedachtenlabyrint laat gedachten in een andere wereld ontbranden,
is het voor lange tijd of een fragment?
of echt voorbij als blijheid wordt erkend?……
funest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 uit water voortgekomen
vocht zij zich eeuwen vrij
bedacht het vaartuig
dreef af op golven
spelend kind
zich ver gewaagd
in onderstroom
't laatste ademhalen
het kraambed
werd tot deinend graf
gegeven heeft de zee
en ook genomen
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
Je weet niet wat je zegt
gedicht
2.7 met 13 stemmen
12.026 Je weet niet wat je zegt
in welke grond het valt
of het in lentes opschiet
als een distel
klaproos
tulp
verdooft of wekt
wanneer je
in je stenen klokhuis zit
en het geschrevene
nog leeft
of niet
en vreemde grond en verse regen
voor je spreken gaan
of niet.…
ik, de mens
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.159 ik ben geen engel des heren
doch mens, kwetsbaar en klein
geen adelaar met omvangrijke veren
maar aan aard en aarde gebonden
kan onmogelijk alleen het ontij keren
kan mijzelf niet eens bezitten
laat staan een mens, de ander
ik tracht mijzelf wel te delen
in wezen een binding aan elkander…
Nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
764 Een duik in het duistere niets
geen verantwoording noch schaamte
voor mijn vlucht uit het geraamte
van orde, schijn, het "menselijk" zijn
ben oneindig klein
een waarnemer van reacties
en chemische interacties
in het lichaam dat mij vervoert
sta even stil, ontroerd
leef in een wonder
weg het gedonder
van een ver verblindend iets.…
Going Loco
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.217 In een stad ver van hier
heft Chihuahua
zijn bek naar de rijzende maan,
ik huiver,
want zijn etherisch gehuil
klinkt als muziek uit mijn radio.…
De opwindvogel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
753 Vreemd gekras klinkt uit de hoogte
Tussen bladeren bruin en groen
Maakt hij steeds weer dat geluid
Een geluid van nu en toen
Sinds de wereld is ontstaan
Heeft hij deze grote taak
Om het weer in gang te zetten
Daarom krast hij ook zo vaak
De opwindvogel
Windt de veren van de wereld op…
liefde in februari
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.884 licht
met de kleur van metaal
gevangen in jouw ogen
vonken spatten over
hoog
in de kale toppen
van de bomen
fluistert jouw stem
ik waai mee met de woorden
vurige handen ontdekken
verse sneeuw zacht en zoet
het proeft naar bijna
voorgoed…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.677 als een dichter sterft bij leven
heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet
en verschraalt het kunstig zinnenweven
tot knopen van een versleten letternet
hij teert slechts op zijn scheppend verleden
dat stilaan zo zijn glans verliest
een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden:
een onvoltooid vers is waar hij voor kiest…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
staren naar de einder
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.104 staren naar de einder
is verder willen zien
dan ik nu al ben
het is ook kijken
naar al wat was
en ik nog steeds
achterna ren
op deze plek
van dualeren of
ver-springende
gedachten
hoor ik de zee ruisen
in zandbanken van rust
zo vergaat het vaak
dat dan mildheid komt
wanneer de wind
mij meeneemt
en mijn gemoed…
Vogel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.960 Zonder een woord
Zonder een zucht
Vliegt de vogel voorbij
In zijn vlucht
En als je goed luistert
Dan hoor je hem gaan
Boven de bomen
Onder de maan
Zonder een woord
Zonder een zucht
Vliegt de vogel voorbij
In zijn vlucht
En als je goed luistert
Even blijft staan
Dan vliegt daar de vogel
Naar ver hier vandaan…
Elegie
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.082 Op bizarre wijze
verstrikt en droog gebloed,
lijkt hij nog het meest
op een verfrommelde landkaart:
geronnen rivieren volgen
het besmeurde relief van zijn veren.
Uit een donkere plek
onder zijn verwrongen nek
groeien rode bloemen.…
Geloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.001 een priester in purperen habijt
reciteert bij het ontbijt
tweedehands strofen
waarin hij me gepassioneerd
in God laat geloven
ik luister aandachtig
naar zijn hele verhaal
totdat ik Godallemachtig
in zijn verzen verdwaal
ik laat me ontvoeren
naar een plek ver van hier
waar Psalmen ontroeren
op kringlooppapier…
Winterslaap
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.426 In den einders ligt mijn blik verloren,
alleen mijn schreden worden nog bewogen;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
duizend voeten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
622 duizend voeten
marcheren achter mij
beweegt een veld
chrysanten
gele bloemen
dansen op de wind
in een bad
vol lotusbloemen
overweeg jij 't
wijl de grond ver weg
langzaam rood kleurt
© Lucky mei 2008…
Zorgplicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
951 Ik las vandaag een onaangenaam bericht,
in Brussel was er een mevrouw wat dom,
die ‘t snurken van haar man niet hebben kon,
helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht.
Hij snurkte keer op keer,
zij heeft hem de keel wat dicht gehouden,
het snurken is toen opgehouden.
nu snurkt hij nimmer meer.…
Zorgplicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 Ik las vandaag een onaangenaam bericht,
in Brussel was er een mevrouw wat dom,
die ‘t snurken van haar man niet hebben kon,
helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht.
Hij snurkten keer op keer,
zij heeft hem de keel wat dicht gehouden,
het snurken is toen opgehouden.
nu snurkt hij nimmer meer.…
gewoon voor willem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
501 in mijn spiegel kom ik je tegen
in vlijmscherp schorpioenen vuur
herken ik mijzelf
en ik besef
zo ver en zo nabij
was jij al meer dan honderd jaar
mijn alter ego
en ik denk jouw gedachten
terwijl in schaduwspel
ieder zich in eigen dans
synchroon en vloeiend
voortbeweegt
zijn vragen overbodig…
iglo
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
711 na jaren van vergeefs verlangen
heb ik tederheid verbannen
in koele zinnen
ver het zoete minnen
bevroren dromen
nooit uitgekomen
verpakt in geur en kleur
veilig achter de gesloten deur
met staal en ijs
bouw ik een paradijs
verberg mijn spijt
in ontoegankelijkheid…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest. Hij wou het
leven ontraadselen, benoembaar
maken, wat onbenoembaar was,
zonder de dans te ontspringen.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.221 Ik wil weg, ver hier vandaan,
Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan.
Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet,
Even geen problemen of ellende in het verschiet.
Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar,
Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
Ik mis je!
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
1.612 Ik lig hier ver bij jou vandaan
Het regent
Er is niks te doen
En ik kan alleen maar denken aan jou
Ik mis je
Aan het zwembad lekker in de zon
Iedereen geniet
Maar ik niet
Want jij bent niet hier
Ik mis je
In de bar iedereen aan het bier
Iedereen is vrolijk
Alleen ik niet
Want jij drinkt altijd bier
Ik mis je…
DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
491 Mensen veren zichtbaar op, hun ogen
Vergroten
Er danst pretlicht in haar kijk
Haar huis spiegelt tevredenheid
Ze heeft haar geest verkend met woorden
Naar buiten kijkend, is ze binnen…