8830 resultaten.
Nooit alleen
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.519 Ik weet je ergens ver-weg
en toch zo dichtbij,
verstrengeld in gedachten,
wonend in gevoelens,
voel je adem door mij heen.
Als een ontluikende bloem
laat jij je hart en ziel bij mij.
In ontelbare kleine dingen
kom je onverwachts
telkens weer...
zo 'rakelings' voorbij.…
Inspiratie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 Het huis heeft gekalkte kamers
breekt in splinters altijd
zelfs zomers woont er bij
tijd en wijle een dichter
hij belt nooit en zingt nog
minder in de geheimzinnige
afstand openen zich blauwe
luiken als een muze ontlokt
zij zijn gedachten buiten
ver van waar bestendigheid
de dag kan bevlekken…
Mijn laatste moment
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.638 Mijn herinneringen heb ik,
Ze zijn van heel ver terug.
Ik heb zijn laatste blik gezien,
Al was het maar even vlug.
Geliefden zitten met het gevoel,
Zijn laatste momenten zijn afgezwakt.
Maar ik zal lief afscheid nemen,
Als zijn kist de grond in zakt.…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 je vinger behoedzaam
op de mond maakt
de weg naar stilte vrij
ik lees je gedachten
nog voor het woorden zijn
de kamer om ons heen
vervaagt als het
kloppen van het hart
één ritme vindt
om jou verbrak ik ooit
de moederband en vond
een andere vrijheid
ik kan je voelen lief al
ben je mijlen ver
ik kan je voelen…
Mijn weg
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Moet ik mijn eigen weg gaan
Maar waar moet ik dan heen
Moet ik mijn pad volgen
Maar als ik het verkeerde neem
Sla ik straks mijn vleugels uit
Maar stort ik dan niet neer
Zal er iemand van mij houden
Of doet hij me telkens zeer
Vragen tollen door mijn hoofd
Mijn hart lijkt stil te staan
Alles is opeens zo anders
Ik wil hier ver vandaan.…
Je belt alleen maar tranen
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.480 Bellen dat kan handig zijn
zodra je ver weg bent,
Je praat over gevoelens
de gevoelens die jij kent
Je stem dat kan hij horen
Je tranen ziet hij niet,
Laat hem dan je pijn eens voelen
Zodat hij het herziet
Bellen dat kon handig zijn
zover was je toch niet?
Laat hem dan je pijn eens voelen
Zodat hij ook eens tranen ziet.…
Een groot manoeuvre
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.638 Zo ver men kijken kon
gezegend akkerland
dorpen vredig
met elkaar verwant
kortgestuikte torens
een groot manoeuvre
was gepland
een spel van kleuren
een uniek gebeuren
de herfst in 't land
zo zag ik het
zo liep ik er doorheen
't was geen sneuvelen
maar dwarrelen
gratievol
elk voor zich alleen…
Wie zijn het meer dan moe?
hartenkreet
2.7 met 41 stemmen
4.933 Armoedige dood, ver, doder dan dood, stuk, kapot.
Doder dan dat en rot.
Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties.
Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe?
Mooi, maar nep, mooier dan mooi.
Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
stilte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.222 Ik vind je stoer en sterk
maar ik merk
zwijgen doet geen goed
verlangen woedt
naarmate de stilte duurt
de klok de uren stuurt
mijn hunkering doet groeien
emoties stoeien
stormen woeden binnenin
jij die ik bemin
ver bij mij vandaan
ik moet je laten gaan....…
Passie
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.488 Vergeef me de hobo in mijn ver-
stild en hullend huilen in uw lijnen,
het verhaal in uw koralen. God,
bewaar mij in uw lijden, in het
zijden lentelicht van mijn zware
dralen: ik wil mij aan u wijden
in de nacht, in uw recieten.…
Ik heb een leuk parkietje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.199 Hij strijkt dan eerst zijn veren glad
en zet zijn borsie op
hij kijkt mij dan ontdeugend aan
en schudt wat met zijn kop.
Als je hem zo bezig
met zijn showtje ziet
dan gaat zijn snavel open
en roept hij heel hard “piet.”…
afgrond
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
883 aan de rand van een
afgrond
achter het hekje
kijk je me nog een keer aan
nog maar een stap
vallen
naar het onbekende
heel ver weg
ik hou je vast, heel stevig
je wil het niet
je zegt het is daar mooi
laat me los, ik ga
je trekt steeds harder
ik hou je niet meer
ik kan niet meer
geef me even rust
maar dan val je…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
Waartoe, waartoe
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.443 Ver schrijdend baan ik zelf mijn baan.
Een sterke mens leert eeuwig gaan.
Wanneer, wanneer
zijn de dagen daar dat ik sterven leer?
Sterven kan ik iedere dag.
Dies leef ik wat ik leven mag.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Blue Tuesday
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
752 onmacht en frustratie
cirkelen als gieren
boven de betegelde woestijn
boven die eenzame persoon
het broze geluk
van de vroege ochtend
het gevoel
dat het nog wat gaat worden vandaag
dat alles
in een stap weggevaagd
nu de gieren zich storten
op de nietsvermoedende
het gevoel overvalt hem
van woede
van helaasheid
van natte verse sokken…
ik taalde niet naar talen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 ik taalde niet naar talen
van sprokkelhout of spreeuw
moest het spreken
weer van ver halen
van voor deze eeuw
het lukte na poetsen
groene lagen onzorgvuldigheid
verdwenen het koper kwam
te voorschijn
onder de humus
van het dagelijks gebruik
lagen woorden
van niet ouder dan vier jaarringen
verbaasd te blinken…
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Vlinder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.279 Vlinder
Mooie vlinder,
zo licht als een veer,
kleurrijk als een regenboog,
je was zo klein en teer.
Mooie vlinder,
je vloog mijn leven in,
lichtte mijn bestaan op,
gaf mijn leven zin,
Mooie vlinder,
je was niet sterk genoeg,
ik mocht maar even van je genieten,
je vloog weer weg,veel te vroeg.…
geleide droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Een statig huis,
niet ver van zee,
bladerende verf.
De tuinman
veegt de herfst
van 't erf.
De poort piept mee,
de sleutel past in 't kruis.
Als je binnengaat
staat
bij elkendeel
het moederbeeld.
Ongeloof.
Bij elkendeel?
't Moet zijn
dat wij heel
erg met haar
verbonden zijn.…
Plus est en vous
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 De sibelle fluistert
verse gedachten
in je oor.
Als je luistert,
heb je 't door.
Het spoor
gaat door
moerassig bos.
Tunnels bramen haken.
Dissonante noten kraken.
Vreemde dieren waken.
Het spoor
gaat door.…
opa
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.629 mijn lieve opa,
zo ver van me vandaan.
mijn lieve opa,
kan ik je nog zien.
mijn lieve opa ik hou van jou!…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…