Alle inzendingen over veer

8830 resultaten.

Sorteren op:

Nooit alleen

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.519
Ik weet je ergens ver-weg en toch zo dichtbij, verstrengeld in gedachten, wonend in gevoelens, voel je adem door mij heen. Als een ontluikende bloem laat jij je hart en ziel bij mij. In ontelbare kleine dingen kom je onverwachts telkens weer... zo 'rakelings' voorbij.…
Carry16 juli 2007Lees meer >

Inspiratie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Het huis heeft gekalkte kamers breekt in splinters altijd zelfs zomers woont er bij tijd en wijle een dichter hij belt nooit en zingt nog minder in de geheimzinnige afstand openen zich blauwe luiken als een muze ontlokt zij zijn gedachten buiten ver van waar bestendigheid de dag kan bevlekken…
Irmgard21 oktober 2005Lees meer >

Mijn laatste moment

hartenkreet
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.638
Mijn herinneringen heb ik, Ze zijn van heel ver terug. Ik heb zijn laatste blik gezien, Al was het maar even vlug. Geliefden zitten met het gevoel, Zijn laatste momenten zijn afgezwakt. Maar ik zal lief afscheid nemen, Als zijn kist de grond in zakt.…

de schimmige ontlading

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.140
met afkeurende blik keek ze op hem neer vers gebroken scherven stonden rechtop in het tapijt hoorbaar was het bonken van een hart, terwijl koud zweet langs zijn rug naar beneden gleed schichtig flikkerende kaarsen waren stille getuigen hij slikte toen het klikken van haar hakken wegstierf…

lief

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
je vinger behoedzaam op de mond maakt de weg naar stilte vrij ik lees je gedachten nog voor het woorden zijn de kamer om ons heen vervaagt als het kloppen van het hart één ritme vindt om jou verbrak ik ooit de moederband en vond een andere vrijheid ik kan je voelen lief al ben je mijlen ver ik kan je voelen…

Mijn weg

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Moet ik mijn eigen weg gaan Maar waar moet ik dan heen Moet ik mijn pad volgen Maar als ik het verkeerde neem Sla ik straks mijn vleugels uit Maar stort ik dan niet neer Zal er iemand van mij houden Of doet hij me telkens zeer Vragen tollen door mijn hoofd Mijn hart lijkt stil te staan Alles is opeens zo anders Ik wil hier ver vandaan.…
Noëlle19 maart 2008Lees meer >

Je belt alleen maar tranen

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.480
Bellen dat kan handig zijn zodra je ver weg bent, Je praat over gevoelens de gevoelens die jij kent Je stem dat kan hij horen Je tranen ziet hij niet, Laat hem dan je pijn eens voelen Zodat hij het herziet Bellen dat kon handig zijn zover was je toch niet? Laat hem dan je pijn eens voelen Zodat hij ook eens tranen ziet.…

Een groot manoeuvre

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Zo ver men kijken kon gezegend akkerland dorpen vredig met elkaar verwant kortgestuikte torens een groot manoeuvre was gepland een spel van kleuren een uniek gebeuren de herfst in 't land zo zag ik het zo liep ik er doorheen 't was geen sneuvelen maar dwarrelen gratievol elk voor zich alleen…
delius9 november 2007Lees meer >

Wie zijn het meer dan moe?

hartenkreet
2.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.933
Armoedige dood, ver, doder dan dood, stuk, kapot. Doder dan dat en rot. Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties. Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe? Mooi, maar nep, mooier dan mooi. Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
Jan15 november 2007Lees meer >

stilte

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Ik vind je stoer en sterk maar ik merk zwijgen doet geen goed verlangen woedt naarmate de stilte duurt de klok de uren stuurt mijn hunkering doet groeien emoties stoeien stormen woeden binnenin jij die ik bemin ver bij mij vandaan ik moet je laten gaan....…
prinses28 november 2007Lees meer >

Passie

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Vergeef me de hobo in mijn ver- stild en hullend huilen in uw lijnen, het verhaal in uw koralen. God, bewaar mij in uw lijden, in het zijden lentelicht van mijn zware dralen: ik wil mij aan u wijden in de nacht, in uw recieten.…

Ik heb een leuk parkietje

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Hij strijkt dan eerst zijn veren glad en zet zijn borsie op hij kijkt mij dan ontdeugend aan en schudt wat met zijn kop. Als je hem zo bezig met zijn showtje ziet dan gaat zijn snavel open en roept hij heel hard “piet.”…
Seipie21 juli 2004Lees meer >

afgrond

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 883
aan de rand van een afgrond achter het hekje kijk je me nog een keer aan nog maar een stap vallen naar het onbekende heel ver weg ik hou je vast, heel stevig je wil het niet je zegt het is daar mooi laat me los, ik ga je trekt steeds harder ik hou je niet meer ik kan niet meer geef me even rust maar dan val je…
Nelleke3 maart 2004Lees meer >

Februarinacht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 759
Onverstoorbaar consumeert het huis vers infrarood. Een fluisterstem bezweert ellende voegt samen zijn. 'Ik heb je lief' denk ik te horen, of is het schijn?…

Waartoe, waartoe

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.443
Ver schrijdend baan ik zelf mijn baan. Een sterke mens leert eeuwig gaan. Wanneer, wanneer zijn de dagen daar dat ik sterven leer? Sterven kan ik iedere dag. Dies leef ik wat ik leven mag.…

"Voor een vriend..."

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Je veerman houdt zich in en nog steeds de wacht, heeft het meertouw nog niet losgelaten, gelaten lopen in het laatste spoor op het jaagpad van de nacht, wat reeds z'n oude glans verloor en een milde dood je wacht, al vertrouwd met de tocht, misschien wacht mij hetzelde veer, om je aan de overkant weer in de ogen te kunnen zien.…
pama9 november 2008Lees meer >

Blue Tuesday

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 752
onmacht en frustratie cirkelen als gieren boven de betegelde woestijn boven die eenzame persoon het broze geluk van de vroege ochtend het gevoel dat het nog wat gaat worden vandaag dat alles in een stap weggevaagd nu de gieren zich storten op de nietsvermoedende het gevoel overvalt hem van woede van helaasheid van natte verse sokken…

ik taalde niet naar talen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik taalde niet naar talen van sprokkelhout of spreeuw moest het spreken weer van ver halen van voor deze eeuw het lukte na poetsen groene lagen onzorgvuldigheid verdwenen het koper kwam te voorschijn onder de humus van het dagelijks gebruik lagen woorden van niet ouder dan vier jaarringen verbaasd te blinken…

Welkom in de stille kamer

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
Vastgebonden in deze Kamer die ons welkom Heet zonder een enkel Woord Geketend in het zuiverende Wit van dwarrelende Asresten van verloren Onschuld Vertraagde tijd doet de Geest beseffen dat het Werkelijk anders is dan Gedacht Naar binnen gebracht Vol met amfetamine Is de reis naar buiten nu ver Weg…

Don

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Opvouwen wilde ze de klanken bewaren en koesteren de trap was hoog lucht raakte net het laatste licht armen geheven naar morgen schreven handen nu het kerkhof was te ver van het amsterdamse bos toch liep het pad gelijk met de voetstappen struikelen kon niet meer ja zij wilde poedersuiker op haar pannenkoek…

Waimes (Ardennen)

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 648
het pad gehuld in vochtige geuren van mos en vers gestapeld hout het water nog ruisend in tijdloze klanken, de stenen glanzend rond geslepen het licht getemperd onder oeroude bomen, het dorp in glooiende rust de avondzon gedoofd mijn blik met louter schoonheid gevuld…

Natuurproces

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Spinrag ligt als een dun geweven sjaal rond stakerige schouders van wat struiken in mijn tuin Geen kruid lijkt opgewas- sen tegen het verstrijken van de tijd en zelden lag een hof er zo verlaten bij Mijn lustoord blijkt ver- gankelijk te zijn en mij rest slechts een uitzicht op het brakke paradijs…

Hitte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 792
Geef me veren! Schiet me als een pijl omhoog de koude ruimte in opdat ik, met mijn diep-blauwe handen, de verstikking van deze kermende aarde kan scheuren.…

en als de tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
en als de tijd daar is gekomen dat er niets meer voor ons rest dat zelfs stilte is vervlogen als een bel die levens lest die kleuren draaiend ver vervagend in zichzelf vrede kent en de zin van wat we waren als een droom op jouw ziel ent sluit dan mij nog in je ogen en neem ons in je wezen mee omdat er niets meer meer kan wezen…
John Kroos4 september 2006Lees meer >

Vlinder

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.279
Vlinder Mooie vlinder, zo licht als een veer, kleurrijk als een regenboog, je was zo klein en teer. Mooie vlinder, je vloog mijn leven in, lichtte mijn bestaan op, gaf mijn leven zin, Mooie vlinder, je was niet sterk genoeg, ik mocht maar even van je genieten, je vloog weer weg,veel te vroeg.…
Esther Beun5 september 2006Lees meer >

geleide droom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.284
Een statig huis, niet ver van zee, bladerende verf. De tuinman veegt de herfst van 't erf. De poort piept mee, de sleutel past in 't kruis. Als je binnengaat staat bij elkendeel het moederbeeld. Ongeloof. Bij elkendeel? 't Moet zijn dat wij heel erg met haar verbonden zijn.…
cebe10 september 2006Lees meer >

Plus est en vous

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 662
De sibelle fluistert verse gedachten in je oor. Als je luistert, heb je 't door. Het spoor gaat door moerassig bos. Tunnels bramen haken. Dissonante noten kraken. Vreemde dieren waken. Het spoor gaat door.…
cebe12 september 2006Lees meer >

opa

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.629
mijn lieve opa, zo ver van me vandaan. mijn lieve opa, kan ik je nog zien. mijn lieve opa ik hou van jou!…
yvonne4 november 2006Lees meer >

Nooit meer schrijven

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Nooit meer schrijven Stoffige inkt uit het verleden dwarrelt als rook in mijn neusgaten Het prikkelt Vage excuses vermengen zich met mist van opties Ik zou nooit meer schrijven Verse woorden vormen zich op het papier onwennig De muze slaat me keihard in mijn gezicht alle stof dwarrelt Het prikkelt…
River11 januari 2009Lees meer >

hoop

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.081
geen idee of voorgevoel nooit gedacht of durven dromen dat het met ons zo ver zou komen ruzie strijd haat en nijd verbannen verstoten is wat ik voel weg de glans weg mijn doel geen gezin geen samen zijn leef ik op herinnering blijf ik eeuwig van jou houden en hopen op hereniging…
gerda19 februari 2009Lees meer >