Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Zorgplicht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik las vandaag een onaangenaam bericht, in Brussel was er een mevrouw wat dom, die ‘t snurken van haar man niet hebben kon, helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht. Hij snurkten keer op keer, zij heeft hem de keel wat dicht gehouden, het snurken is toen opgehouden. nu snurkt hij nimmer meer.…
J7 februari 2009Lees meer >

gewoon voor willem

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
in mijn spiegel kom ik je tegen in vlijmscherp schorpioenen vuur herken ik mijzelf en ik besef zo ver en zo nabij was jij al meer dan honderd jaar mijn alter ego en ik denk jouw gedachten terwijl in schaduwspel ieder zich in eigen dans synchroon en vloeiend voortbeweegt zijn vragen overbodig…

iglo

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 711
na jaren van vergeefs verlangen heb ik tederheid verbannen in koele zinnen ver het zoete minnen bevroren dromen nooit uitgekomen verpakt in geur en kleur veilig achter de gesloten deur met staal en ijs bouw ik een paradijs verberg mijn spijt in ontoegankelijkheid…
rietvr11 maart 2009Lees meer >

Taalmuziek

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
Hoe ver kon hij daarin gaan, om opgefrist iets opzienbarends de ruimte te geven; buitenaardse wartaal uitslaand, als een ongetemd beest. Hij wou het leven ontraadselen, benoembaar maken, wat onbenoembaar was, zonder de dans te ontspringen.…
Benjamin27 april 2009Lees meer >

Verdwijnen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Ik wil weg, ver hier vandaan, Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan. Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet, Even geen problemen of ellende in het verschiet. Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar, Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
Elsa27 april 2009Lees meer >

queeste

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.105
al zoveel eerder dreef je weg op de rug van warme winden waar vind ik je terug in dat bodemloze land zonder het lichaam dat ik ken je glimlach in je ziel verborgen verloopt tijd daar in eendere uren zal ik je weten je voelen van ver of zal ik blijven dwalen eeuwig lang…
rietvr29 juni 2009Lees meer >

Ik mis je!

hartenkreet
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.612
Ik lig hier ver bij jou vandaan Het regent Er is niks te doen En ik kan alleen maar denken aan jou Ik mis je Aan het zwembad lekker in de zon Iedereen geniet Maar ik niet Want jij bent niet hier Ik mis je In de bar iedereen aan het bier Iedereen is vrolijk Alleen ik niet Want jij drinkt altijd bier Ik mis je…

DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
Mensen veren zichtbaar op, hun ogen Vergroten Er danst pretlicht in haar kijk Haar huis spiegelt tevredenheid Ze heeft haar geest verkend met woorden Naar buiten kijkend, is ze binnen…

verbonden

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.296
ver weg, van hier van alles, zeg jij: ik ga weg van jou! Ik heb je gedragen onder mijn hart jouw bloed, is mijn bloed met duizend onzichtbare draden, ben ik met je verbonden, en dat zal altijd zo blijven. Ik respecteer je beslissing. Lief kind, waar je bent en wat je doet altijd ben ik, en blijf ik je moeder.…
lijda21 februari 2010Lees meer >

De aard van het beestje

snelsonnet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 978
Die kent vast geen rust En is wellicht op dooltochten belust Die tot ver buiten Glasgow uit gaan monden Óf blijkt weer dat zo'n Shaffy mettertijd De stilte zoekt? En de geborgenheid?…

Statig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
weelderig waaien lange haren op het ritme van de wind druppels spatten op in het water ervoor waarin schoonheid weerspiegelt van vers ontloken groen huist de schaduw statig in onverwachte hoeken omringd door hoog gras luisteren geurige bloemen het tafereel op…

Citroengeranium

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 649
Zoals je daar staat, fier voor het raam, en geur verspreidt, zo aangenaam, gelijk het sap van verse citroen met je sierlijk blad van heldergroen dat bedekt met viltige harigheid mij vaak tot strelen heeft verleid, weet jij mij steevast elke morgen een waar genoegen te bezorgen.…

tisane

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
als het kookpunt is genaderd en de stoom de tuit ontsnapt bereid ik drank van verse kruiden terwijl mijn hart naar adem hapt warm mijn handen aan jouw adem leg mijn vragen in jouw schoot verlies de angst om te verdwalen omdat jouw hart mijn hart omsloot…

stille getuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
droevig schuilende dromen vervlogen met de wind in het hunkerende zand gebrand op verse sporen wacht het pad de leegte lang ogen die hier ruimte zien zijn dichterbij de marathon en vinden stil hun glans mijn voeten voelen warm tijd om vlam te vatten…

Yoga is ontspannen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.962
in een rustige positie dromend ver van hier ben je bevrijd van alle zorgen waar het lichaam een wordt met de geest en waar emoties en gedachte de verrijking zijn van het beheersen van het lichaam en waar yoga innerlijke rust geeft zowaar opent dit het hart en geeft dit je het geluk en stralende gezondheid…
MiTcHeLL5 augustus 2010Lees meer >

Het niet meer weten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 580
Vage beelden ver weg soms ook weer dichtbij. Herkenning, dan weer het niet meer weten. Zoekende handen met droevig vragende ogen. Een mond die wil spreken het niet kunnen verwoorden. Steeds maar weer herhalen van dezelfde verhalen. Een hart dat heel langzaam verdwijnt in vergetelheid.…

de dood onder ogen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.132
ik zag de dood met lede ogen een strak gezicht met stijve grijns verzonken in ver weg maar zag zij mij toen ik zachtjes afscheidswoorden fluisterde nog maar half in het besef van hier en nu want gelukkig wat lig je hier vredig net onderweg naar zonder pijn een goede reis wens ik nog na het verdriet zal nog komen…
geeraardt17 januari 2011Lees meer >

ogen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
rozenfeeën blazen zacht vergeten dromen in haar nacht vaag verlangen heldere beelden dragen het morgenlicht zingen jouw lied jouw gezicht ver, verder weg van haar tot ze alleen nog kan dromen van feeën in een nacht vol blaadjes van zingende rozen…
i28 januari 2011Lees meer >

troostlied

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 589
met een verse pen schrijf ik dit lied streel de losse letters die ik naar je toe zweef kijk naar je donkere ogen of de sporen paden vormen soms is een woord genoeg om de nacht te troosten soms niet eens alle zinnen om een tel te koesteren al wat ik kan is hopen dat je het wel leest…
geeraardt12 februari 2011Lees meer >

Onbereikbare liefde

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Onbereikbare liefde is als vloedgolven van de zee Telkens weer probeer je het aan, maar het lukt niet Het is te koud en te ver weg Het voelt onprettig De gevoelens zijn hevig en blijven in een cyclus om je heendraaien Je kunt er niet bij, hoe graag je het ook wilt Misschien kun je het beter loslaten.…
Yvonne15 april 2011Lees meer >

vergane glorie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
in de herfst van haar leven een witte tutu nog eenmaal het park met heimwee naar de bloesems van de Japanse kers en echt, het ligt nog vers in haar geheugen zij danst naar het pijpen van pa en ma, legt haar sluier af, ze weet het was een leugen scootmobielt naar de supermarkt alwaar zij rijdt over tenen…
Fred20 april 2011Lees meer >

Een relikwie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
slechts oude foto’s geven aan hoe ver het zicht was toentertijd nog tornen kerk en kloostermuren op tegen de westenwind groeven geladen met zout van zee en stof van de aarde in gebed met onvervuld verlangen gedragen door de wind een relikwie die aan het heilig roomse snoer is blijven hangen…

Parijsliedje

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 12.124
Wat er bijna is, de maan boven een veld, een liedje ver weg. Tegenovergesteld aan wat beloftes terugneemt die niet gedaan zijn. Waarom ik vraag, wat te veel is laten zijn alsof het er bijna is.…

Ik kijk naar jou

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
terwijl ik naar je kijk leg ik je neer in een bed van aarde is het tijd om je los te laten versieren we jouw graf met verse bloemen die de leegte vertolkt die jij achterlaat plots breekt de zon door alsof Hij zijn armen opent en je liefdevol welkom heet…
LadyLove20 februari 2012Lees meer >

ProRail

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
De boemeltrein met eindbestemming Emmen, Die had bij Ommen tijdig moeten remmen, Maar reed tot schrik van ieder te ver door. Bij ProRail staan ze weer eens in hun hemd, Kan ProRail ook niet worden afgeremd?…

Gejaagd door de wind

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
Pal in de wind wordt een vol hoofd even weer wat leger gedachten laten los Geef ze mee als prooi voor de jagende wind als weggeblazen pluisjes van een uitgebloeide bol Ze vliegen met de wolken naar ergens ver achter je waar ze uiteindelijk landen in het verleden…

zonder zorgen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
mijn voeten baden in de zee het water voelt als een helende balsem op mijn ziel schelpen zoeken, terwijl gedachten kalmeren zorgen drijven ver weg, wilde golven nemen ze mee terwijl witte meeuwen zweven door een staalblauwe hemel zonder zorgen…

Bloem.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 754
Jij denkt niet, maar voelt wel en dan wil je weleens schuilen ver weg achter een heg of een grote steen. Je schoonheid bewaren en je bescher- men tegen al het kwade.…
martin valk21 november 2012Lees meer >

kerstwens

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.167
wat is er zaliger dan zonder valse schaamte met gesloten ogen je tijd verdoen ver weg van het dagelijks gemodder je zelf warmpjes te rusten leggen gelijk het kindeke op een bedje van rendiermos en dromen van een vredige kerst wanneer er buiten nog wat sneeuw mag vallen dan is het plaatje voor mij compleet...…

Het tegenlicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
lig op veren wolkjes op een hoge wind hoor toch het huilen van een eenzaam kind zie het lopen op vaal strand verloren in veel zand schreeuw over golven voorbij het tij verbaasd kijken zij allebei het tegenlicht ontdekt de zoon de moeder vindt haar droom…
wil melker27 januari 2013Lees meer >