8947 resultaten.
Zorgplicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 Ik las vandaag een onaangenaam bericht,
in Brussel was er een mevrouw wat dom,
die ‘t snurken van haar man niet hebben kon,
helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht.
Hij snurkten keer op keer,
zij heeft hem de keel wat dicht gehouden,
het snurken is toen opgehouden.
nu snurkt hij nimmer meer.…
gewoon voor willem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
501 in mijn spiegel kom ik je tegen
in vlijmscherp schorpioenen vuur
herken ik mijzelf
en ik besef
zo ver en zo nabij
was jij al meer dan honderd jaar
mijn alter ego
en ik denk jouw gedachten
terwijl in schaduwspel
ieder zich in eigen dans
synchroon en vloeiend
voortbeweegt
zijn vragen overbodig…
iglo
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
711 na jaren van vergeefs verlangen
heb ik tederheid verbannen
in koele zinnen
ver het zoete minnen
bevroren dromen
nooit uitgekomen
verpakt in geur en kleur
veilig achter de gesloten deur
met staal en ijs
bouw ik een paradijs
verberg mijn spijt
in ontoegankelijkheid…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest. Hij wou het
leven ontraadselen, benoembaar
maken, wat onbenoembaar was,
zonder de dans te ontspringen.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.221 Ik wil weg, ver hier vandaan,
Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan.
Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet,
Even geen problemen of ellende in het verschiet.
Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar,
Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
Ik mis je!
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
1.612 Ik lig hier ver bij jou vandaan
Het regent
Er is niks te doen
En ik kan alleen maar denken aan jou
Ik mis je
Aan het zwembad lekker in de zon
Iedereen geniet
Maar ik niet
Want jij bent niet hier
Ik mis je
In de bar iedereen aan het bier
Iedereen is vrolijk
Alleen ik niet
Want jij drinkt altijd bier
Ik mis je…
DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
491 Mensen veren zichtbaar op, hun ogen
Vergroten
Er danst pretlicht in haar kijk
Haar huis spiegelt tevredenheid
Ze heeft haar geest verkend met woorden
Naar buiten kijkend, is ze binnen…
verbonden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.296 ver weg,
van hier
van alles,
zeg jij:
ik ga weg van jou!
Ik heb je gedragen
onder mijn hart
jouw bloed,
is mijn bloed
met duizend
onzichtbare
draden, ben ik
met je verbonden,
en dat zal altijd zo blijven.
Ik respecteer je beslissing.
Lief kind, waar je bent
en wat je doet
altijd ben ik, en blijf ik
je moeder.…
De aard van het beestje
snelsonnet
1.5 met 6 stemmen
978 Die kent vast geen rust
En is wellicht op dooltochten belust
Die tot ver buiten Glasgow uit gaan monden
Óf blijkt weer dat zo'n Shaffy mettertijd
De stilte zoekt? En de geborgenheid?…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
Citroengeranium
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
649 Zoals je daar staat, fier voor het raam,
en geur verspreidt, zo aangenaam,
gelijk het sap van verse citroen
met je sierlijk blad van heldergroen
dat bedekt met viltige harigheid
mij vaak tot strelen heeft verleid,
weet jij mij steevast elke morgen
een waar genoegen te bezorgen.…
tisane
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
746 als het kookpunt is genaderd
en de stoom de tuit ontsnapt
bereid ik drank van verse kruiden
terwijl mijn hart naar adem hapt
warm mijn handen aan jouw adem
leg mijn vragen in jouw schoot
verlies de angst om te verdwalen
omdat jouw hart mijn hart omsloot…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…
Yoga is ontspannen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.962 in een rustige positie
dromend ver van hier
ben je bevrijd van alle zorgen
waar het lichaam een
wordt met de geest en
waar emoties en gedachte
de verrijking zijn van
het beheersen van het lichaam
en waar yoga innerlijke rust geeft
zowaar opent dit het hart
en geeft dit je het geluk
en stralende gezondheid…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Vage beelden ver weg
soms ook weer dichtbij.
Herkenning, dan weer
het niet meer weten.
Zoekende handen met
droevig vragende ogen.
Een mond die wil spreken
het niet kunnen verwoorden.
Steeds maar weer herhalen
van dezelfde verhalen.
Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
de dood onder ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.132 ik zag de dood
met lede ogen
een strak gezicht
met stijve grijns
verzonken in ver weg
maar zag zij mij
toen ik zachtjes
afscheidswoorden
fluisterde
nog maar half
in het besef
van hier en nu
want gelukkig
wat lig je hier vredig
net onderweg
naar zonder pijn
een goede reis
wens ik nog na
het verdriet
zal nog komen…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…
troostlied
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
589 met een verse pen
schrijf ik dit lied
streel de losse letters
die ik naar je toe zweef
kijk naar je donkere ogen
of de sporen paden vormen
soms is een woord genoeg
om de nacht te troosten
soms niet eens alle zinnen
om een tel te koesteren
al wat ik kan is hopen
dat je het wel leest…
Onbereikbare liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
842 Onbereikbare liefde is als
vloedgolven van de zee
Telkens weer probeer je het aan,
maar het lukt niet
Het is te koud en te ver weg
Het voelt onprettig
De gevoelens zijn hevig en
blijven in een cyclus
om je heendraaien
Je kunt er niet bij, hoe graag
je het ook wilt
Misschien kun je het beter loslaten.…
vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 in de herfst van haar
leven een witte tutu
nog eenmaal het park
met heimwee naar
de bloesems van de Japanse kers
en echt, het ligt nog vers
in haar geheugen
zij danst naar het pijpen
van pa en ma,
legt haar sluier af, ze weet
het was een leugen
scootmobielt naar de supermarkt
alwaar zij rijdt over tenen…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Wat er bijna is,
de maan boven een veld,
een liedje ver weg.
Tegenovergesteld
aan wat beloftes terugneemt
die niet gedaan zijn.
Waarom ik vraag,
wat te veel is laten zijn
alsof het er bijna is.…
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
ProRail
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De boemeltrein met eindbestemming Emmen,
Die had bij Ommen tijdig moeten remmen,
Maar reed tot schrik van ieder te ver door.
Bij ProRail staan ze weer eens in hun hemd,
Kan ProRail ook niet worden afgeremd?…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
610 Pal in de wind
wordt een vol hoofd
even weer wat leger
gedachten laten los
Geef ze mee als prooi
voor de jagende wind
als weggeblazen pluisjes
van een uitgebloeide bol
Ze vliegen met de wolken
naar ergens ver achter je
waar ze uiteindelijk
landen in het verleden…
zonder zorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
790 mijn voeten baden in de zee
het water voelt als een
helende balsem op mijn ziel
schelpen zoeken,
terwijl
gedachten kalmeren
zorgen drijven ver weg,
wilde golven nemen ze mee
terwijl
witte meeuwen zweven
door een staalblauwe hemel
zonder zorgen…
Bloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Jij denkt niet, maar voelt wel en
dan wil je weleens schuilen ver weg
achter een heg of een grote steen.
Je schoonheid bewaren en je bescher-
men tegen al het kwade.…
kerstwens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.167 wat is er zaliger
dan zonder valse schaamte
met gesloten ogen je tijd verdoen
ver weg van het dagelijks gemodder
je zelf warmpjes te rusten leggen
gelijk het kindeke op een bedje
van rendiermos en dromen
van een vredige kerst
wanneer er buiten nog wat sneeuw
mag vallen dan is het plaatje
voor mij compleet...…
Het tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 lig op veren
wolkjes
op een hoge wind
hoor toch
het huilen
van een eenzaam kind
zie het lopen
op vaal strand
verloren in veel zand
schreeuw over golven
voorbij het tij
verbaasd kijken zij allebei
het tegenlicht
ontdekt de zoon
de moeder vindt haar droom…