3011 resultaten.
De Beer
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.612 die glorieuze tijd alom geprezen
En bij de vlierbessenstruik zet hij zich neer
Overpeinzend zijn geleden tijd, hij kon ook niet meer
Berenvallen drijfjachten hij wist het allemaal te overleven
De oprukkende mensheid hij moest het hen maar vergeven
Een rilling doortrekt zijn gehavende vacht
Littekens getuigen van een levenslange jacht
Dan sluit…
Middag zoals al die anderen
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
4.136 Stiekem gluur ik naar buiten
Naar de vogels die fluiten en het gelach op de straat
Ik sluit mijn ogen en beeld in dat ik daar tussen sta
Terwijl ik weg droom heb ik het niet door dat de angst mij aanstaart
Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor
Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 takken zwaar van
slaap sluiten het pad
met donker af
het is al laat
de lichte trippels
van de muis
geven de nacht
een licht geruis
oehoe van uilen
vermengt zich met
het huilen van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog…
Katse Fratsen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.346 Ik ben kat en heb een mens
vind dat helemaal niet raar
ik heb het prima voor elkaar
ze bedient me echt op elke wens
als ik miauw, komt ze naar buiten
haar vleien sust mijn luid gegil
wanneer ik zachte aaitjes wil
hoef ik m’n ogen maar te sluiten
zelfs mijn buik wordt gemasseerd
wanneer ik op mijn rugje rol
lachwekkend met mijn pootjes…
Mijn droom
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.743 Door verdriet vermoeid had vechten geen zin
met het sluiten van m'n ogen stapte ik een andere wereld in
We keken elkaar aan
als aan de grond genageld bleef ik staan
jouw ontwapende lach
in zich de blijdschap van een zonnige dag
ik keek van je af
ineenkrimpend....laf
Als sneeuw voor de zon
gleed de grond onder mij vandaan
mijn hand grijpend…
Voorbij juni
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.411 Ik sluit mijn vierde ronde in het park
en hoor alleen knerpen van het grind
triest, dat pas in eenzaamheid de God
herontdekt wordt als een vergeten vriend
toch, geen woord dat wij delen
noch sterfelijkheid noch onsterfelijkheid
die ter sprake komen en als er waren
grote levensvragen die zijn al lang beantwoord
of wachten in de schaduwen…
de eerste kus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
935 langzaam herleef je, mijn hartediefje
wanneer ik je teder in de ogen kijk
je mondje hervleest zich tot verlegen glimlach
je kuiltjes verdiepen, je stugheid verdwijnt
je frons vlakt zich uit en verzeemt zienderogen
wijl stilaan een tintel aan je blik ontspringt
je wimpers en neusje verraden ontluiking
sluiten de driehoek die zich punt in jouw…
Verdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.902 oorverdovend luid
Ook al hoort een ander ze niet
De nacht verbergt elke traan
Ieder spoor op mijn wangen
Dat leidt naar dat kuiltje onderaan
Onderaan mijn hals waar elke traan zal belanden
Als een poeltje van stil verdriet
Dat langzaam verdampt door de warmte van mijn huid
Als de vermoeidheid mij niet meer ontziet
En langzaam mijn ogen sluit…
Shiny shorts
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.200 Glimmende billen
in shiny shorts
in het natte zand
in mijn blikveld vol verleiding
In haar hand houdt ze mijn hand
In haar ogen houdt ze mijn fantasieën
Mijn hand glijdt langzaam
langs haar navel naar beneden
achter het zachte witte nylon
zoekt met vingertoppen
strelend de weg verder
naar het eindstation
Ze sluit haar ogen
in extase…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 onrust allengs bevordert
zodat ten einde het hemelse
verandert in plichtmatige dwang
die dekens van zich afgooit
als in een wederkerende aardbeving
om weldra de lach
weer een spiegelende glans
te geven zoals vermeld
op de tube met een
bigsmilende dame
waarin ik mijn eerste
frustraties wegknijp
en als de deur zich achter mij sluit…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 een rode maan verlicht de nacht
en sterren, als tranen houden de wacht
stille glinsteringen aan de lucht
de zon neemt haar plaats in met een zucht
want een plek om te stralen is hier niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan…
As the world turns
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
803 motor,
grof geweld
met een gele kleur
is het hier wat ik zoek
ik roep met luide stem
volluk, tot twee maal toe
zo heerlijk ouderwets
en bescheiden
men stapt niet zomaar binnen
dat veroorzaakt burengeklets
kom maar door
hoor ik vanachter uit
het is niet zo
dat men opspringt
om mij te begroeten
en beleefd de wereld
achter mij sluit…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 “, schreeuwt hij
naar de rillende nachtegaal
die gekleed gaat in onmacht
nu zijn geest donkert
en troost jankend toekijkt
waarbij het laatste uur zijn ogen sluit
Intussen smeult de nacht voort
als de koorts zich een keerpunt droomt
en zij drie maal om de hete brei danst, huilend
terwijl buiten de kerkklokken beieren
in vol ornaat…
Sonnetten zijn vol liefde
poëzie
1.9 met 7 stemmen
2.731 Zo liefde zwijge, waar ze in d'enge hal
Van aardse min de liefste aan 't hart mag sluiten,
Of stijgend, waar gedachte en woorden stuiten
Verstommen voor Gods stille woordenval....…
Ze wisten het en toch:
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.323 Hij sluit z’n ogen en ze voelt een windvlaag
langs haar gezicht gaan,
de gordijnen bewegen, daar ga je,
dag ziel van mijn lief,
dag laatste moment van ons samen.
Dag!…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 varen
de prietpraat uitbannen
gewoon jezelf kunnen zijn
je afvragen waar dat zou kunnen
je plek nu helemaal niet meer kunnen vinden
in niets je nog thuis en veilig voelen
je terugtrekken naar je binnenste IK
nu begrijpen, dat je er alléén voor staat
op niets en niemand meer kunnen terugvallen
je bonst met je hoofd op je bureau
je sluit…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Door alle minuten van de dag in te vullen
Vanaf het moment dat je de ogen opendoet
Tot het moment dat je ze sluit
Denk jij echt dat het leven zo is?
Is dat je toekomst?
Is dat wat je wilt, alles vastleggen?
Geen ruimte voor niets doen?
Geen ruimte voor wie jij mag zijn?…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 het meer wijken van de jaren
minder deelbaar voor mij zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen zijn ze opgeslagen
onaantastbaar zomers goed
nog steeds
voel ik die wind van herbeleven
een deur die nooit echt sluit…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.
En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 Wachtende lagen heb je aangetrokken,
fluwelen leeuw de dagen voor de jacht
Je kijkt en ziet
niets van jouw gading
Of niet iets van wat je mist
Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe
Je sluit de luifels, koestert je verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 Als ik in het avondrood je gezicht sta te begluren
Als jij je ogen sluit,
alsof het eigenlijk niet mag
En als je dan opkijkt
om mij te zien blozen
Maar dat zie je niet
want het zachtroze licht mengt alle kleuren tot liefde
en ik pak je hand
in de ziel van je stap
op de vederlichte herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 waarin zielen niet gehoord worden
ook al schreeuwen ze nog zo hard
zelfs zij die zwijgen zijn overgeleverd
aan de rechteloosheid die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd…
Het vele klatergoud (ode aan Elze)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 ik heb je gereedschappen gezien
de werktuigen waarmee jij
je bijzondere constructies maakt
waar drie dimensionaal de basis is
maar logica de grondslagen mist
om je in oordeel te gaan volgen
jij schroeft moeiteloos zonder draad
toch sluiten moeren de wegen die jij gaat
in de jou passende verbindingen
geeft staal geheugen mee
om de zee…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Er stapelt ballast op in verschillende compartimenten
Het drukt de slapen haast naar buiten
Roest aan de fundamenten
De luiken willen maar niet sluiten
Zelfs in het duister, helder door de nacht
Doktoren mengen zich in het gefluister
De kennis stijgt boven het hoofd, niet buitenkennis zoals verwacht
Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Vaker zakte Nel in de bodem af
om een volle fust aan te sluiten.
Nu komt ze nooit meer boven,
laat daarmee mooi een lege na.
Was tóch moeder der verdrukten,
herdenkt Kees, uit respect zijn stuk
in de kraag gesteven, 'n verwelkte
paardenbloem woest in de knuist.
Schonk ál begrip en ouwe klare.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de
Toonzetting werd veranderd,
lief en leed zijn geankerd in
een voortschrijdend inzicht van
elk verhaal, soms in eenzaamheid
geschreven tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn…
Honingzoete pit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 Die zal rotten als je het juiste
woord niet vindt, maar opnieuw
zal botten, wanneer een dwingende
wind mijn kust zal geselen, in het
decor van neerbuigende cipressen hun
harige benen sluiten in Homerus dicht.…