inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68288):

Gedragen door de wind

Als in de late avonden
mijn zonnen ondergaan
herrijzen schaduwen
op de mij voorbestemde weg

tijd en ervaring lijken langer
rekken zich uit in hun voortbestaan
hun lichaam verliest aan kracht,
lichten wordt milder, transparant


in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees
voor de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden

in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees

als het levensnet zich sluit, in de erosie van
herinneringen, setting van beeldende sculpturen
een laatste vluchtige omhelzing gedragen door de wind
naar een oord waarin niemand aan iets ontbreekt

ontvreemd van pijnen en oneindige lijnen door
een gouden harp van mijn muze in slaap gekust.

... Illustratie: Bron. Labyrinthoflife ...

Schrijver: Pama, 16 feb. 2019


Geplaatst in de categorie: lightverse

5,0 met 1 stemmen 20



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)