8894 resultaten.
NIKS AAN DE HOLLANDA *
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.197 * Dit vers verscheen in het julinummer (2005) van Passionate…
seizoenen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.258 Met blote, zongebrande benen
stapt ze door de zomer
naar een roestig bruine winkel
voor kousen die glanzen
en haar laten dansen
ver voorbij midwinternacht.
Als de ochtend gloort, groet
zij met een zwoele lach
de lente, die de liefde
in manden vol met zoenen,
zoet en zacht als dons
voor haar heeft meegebracht.…
Met mijn ogen dicht
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.468 Als ik mijn ogen sluit
zie ik dat kleine kind
zo wonderlijk, zo mooi
zo lief en zo bemind
Nu mijn lieve engeltje
kijk ik in de nacht
naar een mooie ster
die op mij wacht
Want ooit kom ook ik
daar ver weg bij de maan
dan zullen we samen stralen
en als sterretjes aan de hemel staan
*peetje*…
Duidelijkheid.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.238 Alles
Wordt mij duidelijk
Als ik je stem
Weer hoor
Je handen voel
Die mijn lichaam
Zachtjes strelen
De vragen,
De twijfels
Vervagen
Zonder meer
Het simpele woordje
'Liefde'
Borrelt als een zeepbel
Door mijn hoofd
Het duwt mij hoger
Steeds hoger
Totdat ik,
Net als jij,
Ver boven de aarde zweef…
OP VERZOEK
gedicht
2.9 met 247 stemmen
109.330 Dat het lijkt of je nauwelijks
ouder geworden bent, dat
je soms nog ver weg kijkt als
was je verliefd, dat
je handen nog mooi zijn, verder
zou ik toch niet willen gaan.
Dat ik je wang soms zoek en niet
je mond.…
Deze dag...
hartenkreet
3.2 met 76 stemmen
15.372 Ook al wonen we dan wat ver uit elkaar,
deze dag was voor mij zeker voor herhaling vatbaar……
In stilte verbonden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
887 Achter het raam ligt de wijde wereld
open en bloot opgaand in het
avondrood te schitteren en
te stralen
Aan de andere kant sta ik
zwijgend toe te kijken opgaand
in een lange blik
oneindig gericht op daarbuiten
Zo ver weg en toch ook zo dichtbij
als de stilte valt tussen jou en mij…
Nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
899 snakkend wakker geworden
in een zuur en stinkend bed
te midden van verdampende benauwdheid
hoewel ze reeds uit het zicht verdwenen is
om elders nachtrust te verstoren
zijn hier nog steeds haar verse natte sporen
omringd met een lijntje zout
blijft bedbreed uitgesmeerd
de herinnering geconserveerd
mijn angstdroom onverflauwd…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
novembernacht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.076 vannacht zag ik je zwaaien
onder de kale bomen
bij het kruis
vannacht hoorde ik je roepen
tegen alle stormen in
ver van huis
vannacht proefde ik jouw angst
op de versgevallen sneeuw
zacht geruis
vannacht voelde ik mijn tranen
in donker land de pijn van
nooit meer thuis…
Straks zong ik trotse dingen
poëzie
3.4 met 36 stemmen
4.695 Vér van de drukke straten,
Daar ligt alleen iets kouds.…
Waar...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.259 Waar is mijn inzicht,
mijn vermogen,
mijn energie,
ver weg in mij,
ze tonen zich niet.
Waar is mijn gevoel,
mijn warmte,
mijn kracht,
ergens in mij,
waar het...op jou wacht....…
Nooit alleen
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.519 Ik weet je ergens ver-weg
en toch zo dichtbij,
verstrengeld in gedachten,
wonend in gevoelens,
voel je adem door mij heen.
Als een ontluikende bloem
laat jij je hart en ziel bij mij.
In ontelbare kleine dingen
kom je onverwachts
telkens weer...
zo 'rakelings' voorbij.…
Inspiratie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 Het huis heeft gekalkte kamers
breekt in splinters altijd
zelfs zomers woont er bij
tijd en wijle een dichter
hij belt nooit en zingt nog
minder in de geheimzinnige
afstand openen zich blauwe
luiken als een muze ontlokt
zij zijn gedachten buiten
ver van waar bestendigheid
de dag kan bevlekken…
Mijn laatste moment
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.638 Mijn herinneringen heb ik,
Ze zijn van heel ver terug.
Ik heb zijn laatste blik gezien,
Al was het maar even vlug.
Geliefden zitten met het gevoel,
Zijn laatste momenten zijn afgezwakt.
Maar ik zal lief afscheid nemen,
Als zijn kist de grond in zakt.…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 je vinger behoedzaam
op de mond maakt
de weg naar stilte vrij
ik lees je gedachten
nog voor het woorden zijn
de kamer om ons heen
vervaagt als het
kloppen van het hart
één ritme vindt
om jou verbrak ik ooit
de moederband en vond
een andere vrijheid
ik kan je voelen lief al
ben je mijlen ver
ik kan je voelen…
Mijn weg
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Moet ik mijn eigen weg gaan
Maar waar moet ik dan heen
Moet ik mijn pad volgen
Maar als ik het verkeerde neem
Sla ik straks mijn vleugels uit
Maar stort ik dan niet neer
Zal er iemand van mij houden
Of doet hij me telkens zeer
Vragen tollen door mijn hoofd
Mijn hart lijkt stil te staan
Alles is opeens zo anders
Ik wil hier ver vandaan.…
Je belt alleen maar tranen
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.480 Bellen dat kan handig zijn
zodra je ver weg bent,
Je praat over gevoelens
de gevoelens die jij kent
Je stem dat kan hij horen
Je tranen ziet hij niet,
Laat hem dan je pijn eens voelen
Zodat hij het herziet
Bellen dat kon handig zijn
zover was je toch niet?
Laat hem dan je pijn eens voelen
Zodat hij ook eens tranen ziet.…
Een groot manoeuvre
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.638 Zo ver men kijken kon
gezegend akkerland
dorpen vredig
met elkaar verwant
kortgestuikte torens
een groot manoeuvre
was gepland
een spel van kleuren
een uniek gebeuren
de herfst in 't land
zo zag ik het
zo liep ik er doorheen
't was geen sneuvelen
maar dwarrelen
gratievol
elk voor zich alleen…
Wie zijn het meer dan moe?
hartenkreet
2.7 met 41 stemmen
4.933 Armoedige dood, ver, doder dan dood, stuk, kapot.
Doder dan dat en rot.
Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties.
Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe?
Mooi, maar nep, mooier dan mooi.
Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
stilte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.222 Ik vind je stoer en sterk
maar ik merk
zwijgen doet geen goed
verlangen woedt
naarmate de stilte duurt
de klok de uren stuurt
mijn hunkering doet groeien
emoties stoeien
stormen woeden binnenin
jij die ik bemin
ver bij mij vandaan
ik moet je laten gaan....…
Passie
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.488 Vergeef me de hobo in mijn ver-
stild en hullend huilen in uw lijnen,
het verhaal in uw koralen. God,
bewaar mij in uw lijden, in het
zijden lentelicht van mijn zware
dralen: ik wil mij aan u wijden
in de nacht, in uw recieten.…
Ik heb een leuk parkietje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.199 Hij strijkt dan eerst zijn veren glad
en zet zijn borsie op
hij kijkt mij dan ontdeugend aan
en schudt wat met zijn kop.
Als je hem zo bezig
met zijn showtje ziet
dan gaat zijn snavel open
en roept hij heel hard “piet.”…
afgrond
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
883 aan de rand van een
afgrond
achter het hekje
kijk je me nog een keer aan
nog maar een stap
vallen
naar het onbekende
heel ver weg
ik hou je vast, heel stevig
je wil het niet
je zegt het is daar mooi
laat me los, ik ga
je trekt steeds harder
ik hou je niet meer
ik kan niet meer
geef me even rust
maar dan val je…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…