36132 resultaten.
Geboeid
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.555 Fysiek trekt me niet
toch lach ik lief
die aanraking van toen
maakte me gek.
Je snapt nu wel
dat ik liever eet
pijn kent geen grenzen
maar jij hebt ze wel.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.383 Alleen onze eigen ziel hebben we,
om ons menszijn te vrijwaren
tegen alle ellende van het leven.
En ons hart, om een lichtpuntje te geven
in de harde strijd tegen de realiteit.…
mijn psyche
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
865 tussen woorden en
achter dingen leef ik
in een warwinkel van leven
zoekend als een alleseter
kijkend achter muren
wat er op mij wacht
daar moet het zitten
de kern wat ik zoek
gedachten en gedichten
in de groei van het ongrijpbare
doordrenkt door onze oertaal
die zich laat inwerken
in de vitrine van mijn denken
het zijn de verschijnselen…
Onverstoord
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
775 hoe eenvoudig
zou het leven zijn
als jij en ik
elkaar raakten
zonder weerstand
te bieden
zoals het loof
van deinende kruinen
die conflictloos
aanhalen en afstoten
één met de wind
ja, zo simpel kan het zijn
als de geest zou zwijgen…
uithoek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
929 in de uithoek van wereld
schommelt het leven
in onverstoorbare draaiingen
omtrek nog in louter donker
mogelijkheden omspoelen
in geduldige suggesties
het koestert perspectief
het uitzicht in grijpen
maar nog aan het
oog onttrokken
het is er koud
haar jas nog in rafels…
Onuitwisbare inkt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.048 ik zie je nog steeds liggen, lief
aan levensreddende slangen
van gestapelde apparatuur
en de buis die zuigend leven
ademt in onwerkzame longen
rode en groene lijnen waaraan
mijn ogen zich vastpinnen
lezen golvend jouw lichaam
naast opspringende cijfers
als tussen strakke lippen
zwijgend woorden hangen
aan de spoedeisende wens
het…
Mijn prachtig blauw
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.167 Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.
Het prachtig blauw zo ver maar ook dichtbij.
Het prachtig blauw, dat blauw ben jij.…
Verprutst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 Jij tuimelt over dromen
wentelt door het leven
en slentert door de natuur.
Innerlijke rust.
gekust.
De taal van schrijven
met de ogen
of met gebaren.
Innerlijke rust.
gesust.
De tijd staat stil
want we blijven hangen
maar weten niets te zeggen.
Innerlijke rust,
verprutst.…
Zeven jaar
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.549 Zeven jaar geleden,
al zoveel jaren terug,
veranderde mijn leven,
natuurlijk veel te vlug.
Zekerheid werd angst,
liefde langzaam haat,
geluk ging over in verdriet,
de redding kwam te laat.
Nu zeven jaren later,
gewend aan pijn en haat,
afgesloten van mijn familie,
hervind ik weer de draad.…
Dichter in de nacht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.453 Er waakt een getourmenteerde jeuk
in mijn nachten die – tevergeefs – met
geen pen te beschrijven zijn.
Ik hang mijn blindheid aan de kapstok,
probeer een nieuwe jas
maar bij het aantrekken krassen
mijn vingers ongecontroleerd
tussen de naden door.
In mijn verlorenheid
ruk ik alle vensters open
vleugels heb ik – goddank – gisteren al…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 te doen leven
En vrijheid je is gegeven
Voor al dat aangedane zeer…
Onzichtbaar gezien
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.557 Werk ik me van oud af
en breek de lagen van het beeld
dat me werkelijk raakt.
Gepolijste hoop ligt
voor het oprapen
maar de onzichtbaarheid van dingen
weet ik niet te missen.
Ik ben uit mijn lichaam gesprongen
heb mijn natuur blootgelegd
om vervolgens
uitgebraakt, versteend:
los gelaten.…
Hier
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.142 amechtig zuchten
toont haar lastig leven
loos in weten van zelf
en weggaan van
hier of waar ergens
vrede is
ik ben daar verder
van dan zij nodig heeft
te weten of haar asem
mij giert…
Drastisch?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.687 Zoals je ziet
drink ik je bloed
het is niet wat je denkt
wees gerust
als ik je heb gekust
het is een vorm
om één te worden
al lijkt het misschien
wat drastisch.…
eenzame bloem
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.378 op de top van de berg
rivieren tranen
een weg naar het dal
andere bloemen
bloeien weelderig
ik zie ze overal
weides groen geschilderd
op een geknakt blad
waar kleuren ontbreken
langzaam bloei ik weer
het échte leven
heb ik nooit ontweken…
Still standing
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.038 golven van het eerste uur
onder de palmen van je ogen
je ziet me niet maar ik ben er nog
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
onder de stralen van het blauwe vuur
in de regen achter de bogen
met opgeheven hoofd
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
de wind heeft me nog niet genomen
tussen de kiezels van mijn dromen
geef ik leven…
Zonder schroom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
997 De vrijheid van de maan-
dag opnemen, het water
uitdagen, dragen met armen
vol leven.
Doldwaze schuldbekentenissen
uitwaaieren over dromen
en dan - met het zand tussen de tenen -
een rondedansje maken.…
Vlaai away
netgedicht
3.0 met 48 stemmen
7.281 De afwas wacht
en het leven roept
nog
ik luister, huiver
knikkebol in het magere licht
wachtend
op die bevrijdende stem:
land in zicht!…
Spring voordat je kijkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Koester gevoelens van onveiligheid:
Al lijkt het rustig als een wandeling,
De weg is kort en steil, je hebt geen tijd
Te kijken, kijk dan als je wilt maar spring.
De hardste man breekt als een slappeling
Slapend de regels die een stommeling
Nog volgt - nee regels zijn niet uit de tijd,
Maar angst, bewustzijn van onveiligheid.
De massa slooft…
Ponypark Slagharen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
766 Het is niet erg
dat het leven geen zin heeft
er is voedsel genoeg
en huilen mag om illusies
die verdwijnen -
ik ben een kind
uit de tijd van wederopbouw
en weet verdriet
bestaat sinds heugenis, dus lang
voordat de Duitsers kwamen.…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Als
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 In welke bochten we ons ook wringen,
We willen leven, maar hebben geen macht.
De duisternis weegt zwaar in het leven,
We hebben geen kracht om het te negeren
Laat staan om de duisternis weg te vegen.
Als zombies leven we van dag tot dag.
We klagen, zeuren, kunnen niet geven,
Laat staan dat we onze les willen leren.…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Een dag niet gelachen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.520 Dan maar een sigaretje erbij,
en een pondje meer
En wie ’t er niet mee eens is,
die komt maar naar mij
Want de sjeu moet er blijven, de zin van ’t leven
lol moet je hebben, anders heeft ’t geen zin.
Gein moet je trappen, gewoon omdat je dat wilt
en lachen vanzelf omdat een dag niet gelachen
is een dag niet geleefd.…
De zin van 't leven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
719 De zin van leven is
soms onzinnig te
noemen maar wie
zijn wij, om die
reden te roemen
wie zijn wij om
te bepalen of onzin
ook nodeloos is?
Alles heeft een reden.
Helaas.…
Sprankelen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.527 De simpelheid van woorden
gevoel zacht omschreven
Diep vanuit het warme hart
waar liefde steeds zal zweven
De simpelheid van woorden
over tederheid en verlangen
Beelden verbonden met letters
momenten die blijven hangen
De simpelheid van woorden
door innige emoties gedreven
Het stilstaan en het verdergaan
zomaar een stukje van je leven…
nieuwe wereld
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
845 poëet noemen
en volhouden,dat hun verzen
nieuwe werelden in het leven roepen…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon
weerspiegeld in een koele beek
waar zelfs de dorst niet is te stillen
naar langvergeten lentes
En spijtig treur ik om verlies
van niet verdroogde rozen
die ik ontdaan heb neergezet
op dit bureaublad van een leven…
Oude bloei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 ik teken geen bloemen meer
mijn hoofd vult zich met twijfels
en mijn hart met herinneringen
ik schenk elke dag een naam
en streep haar genadeloos af
nog voor ik haar heb uitgezwaaid
jouw hand weet ik feilloos te vinden
als de avond mij iets te donker wordt
en ik schuilen moet voor mezelf
ik ben me er een,
maar ik teken geen bloemen meer…