inloggen

Alle inzendingen van Hans van Weely

28 resultaten.

Sorteren op:

aangespoelde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 218
als een bruid zo lieflijk en pril van verlangens gestrekt op een strand van scherven van glas en schelpen en vogels verlamd met de ogen al starend uit andere tijden achter de dagen door omstanders belangeloos de haren gestreken de handen gevet en verbonden en de dorre benen van kleding gevild maar te laat geborgen haar stem nog rustend…

voor m.-j.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 194
ruw ochtendlicht legt overal opnieuw en onweerlegbaar de oneffenheden naar boven. de kamers van mijn herinneren vouwen zich gehoorzaam dicht en gerammel van onder meer vuilnisemmers draagt geen rust tot terugzeuren aan. tot mijn voorwerp van ontferming ligt gevouwen in dromen onder nachtwol: dan lach ik haastig alle grappen weer struikel…

Buiten spel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 889
Je zoeken wordt weer angst voor overdwars gestruikel als je aan kleed- lokalen denkt op zondag, opnieuw een weg moet gaan langs ondergoed, de geur van natte overwinningsdromen met buiten altijd meiden aan de lijn - Zo raak je ergens nooit genezen, staat als verrevelder dwaas en eeuwig buiten spel.…

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

Ik ken dat niet

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.663
Ik ken dat niet, de hete adem van wie liefheeft ik rook teveel en schik me langer dan de dieren in het ouder worden - ik neem een sigaret, alles lijkt geregeld: de politie waakt, de hoeren zwijgen vreedzaam ik kom de weken door met kijken naar het saldo van mijn hypotheek, het verschuiven van de stilte.…

de profundis nagelaten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
binnen afzienbare tijd zal het gebeuren haar te vinden achter de kinderwagen in een ver vreemd park en dan iets geweldig indrukwekkends willen zeggen zoals meisje nog fris van huid weliswaar moet ik nu zo langzamerhand afzakken naar een minder droeve wereld zoals dieren bescheiden sterven als hun tijd gekomen is in een vreemd ver park…

Opa wacht dus

netgedicht
2.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.755
De uren zijn al lang geteld, staan 'em alledaags voor ogen - Hij poetst nu druk zijn glans uit het antiek en wat geleefd werd ligt tot eenvoud ingedikt: zijn Gooise stoomtram en huzaren, 't liefje dattie trouwen moest. Z'n zwijgen heeft geen nieuwe naam, de schemer valt en binnenwaarts breekt tochtstrip uit clivia's en kieren.…

Ponypark Slagharen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 378
Het is niet erg dat het leven geen zin heeft er is voedsel genoeg en huilen mag om illusies die verdwijnen - ik ben een kind uit de tijd van wederopbouw en weet verdriet bestaat sinds heugenis, dus lang voordat de Duitsers kwamen. Alles is gezegd, maar ga nooit naar Ponypark Slagharen, verwek geen kinderen op een zinkend schip…

Een nietig mens

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Een nietig mens moet niet verlangen naar ziekte en ongemak er valt wel eens een koude vogel naar binnen die ik ruimen moet, hoewel op advies van mijn dokter de gordijnen gesloten blijven - ik wil natuur voelen te Camperduin, een sigaret doven in de branding geen diepe gedachten over het sterven, in de gang van alledag zit al…

Ik groet beleefd

netgedicht
2.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.569
De mensen klagen veel en willen kwetsbaar zijn, de handen strelen van hun stille chef ik herken het spel van toen ik leren moest om hogerop te komen - de straten zijn bekend, maar niet de mensen ze wachten vaak ik groet beleefd en op mijn deurmat heb ik welkom laten schrijven maar nieuwe vrienden zoek ik niet, dus afscheid nemen…

Sad movies always make me cry

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
Te overduidelijk de verhalen en genoeg gelachen voor vandaag, want toegegeven: alleen vanuit de afbraak heb je huisgehouden en beter is het voortaan de leegte te schrijven van hoe je het soms probeert te spelen, open deuren binnentuimelt, maar onherroepelijk de verkeerde -…

Op zolder

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 364
Zoals het opgeslagen ligt op zolder: de treinen op dood spoor, de fijne delen spinrag & meccano en dieren die je zwemmen liet vanuit een ledikant - of neem zo'n toverbal waaraan de laatste kleur is gaan ontbreken: Je kauwt je suf, maar blijft genadig met de dingen die versterven.…

Mijn leren is spelen

netgedicht
1.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.944
1. De buurt leek anders op ochtenden, dat we de meester juichend in een ziekbed lieten zakken en over het schoolplein in vrijheid raakten. Stratenmakers brachten spontaan muziek, huisvrouwen regeerden over vuilnisbakken of strooiden zeepsop. Alles van een volwassen gewicht en thuisgekomen verschoof ik de tijd onder het lezen van een…

Het stenen tijdperk

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 170
Omdat we er tot slot zo moe van werden kreeg een blinde vrouw die extra schoen voor zondag, een groot zwijgen vulde ons en over het asfalt klonk fanfare - en weer anderen lachten met zo'n kunstgebit van wie het hardste heeft gewerkt of droegen hun testikels hoopvol op de wind, want wie recht doet komt recht halen, en dat lieten we bazuinen…

De ideale lijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
I Aan de tegels je leef- ruimte tellen, maar toekomst blijft een snel vergeten: Dertig jaar in ochtendjas op zoek naar het beloofde land, die jongensstad van ranja & jenever - II Verdwaald, nog steeds de weg niet weten, hoewel je eigenlijk niet bang moet zijn en littekens mag blijven slaan rond eigen huis, die zekerheid…

Snuffie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Alsof de dood niet zwaar valt bouwt ze haar leger tegen de schemer, daalt gehoorzaam door de pijn. En zij ging rusten in mijn handen, wachtend op de uitslag van de witte naalden - Maar god wat nietig, geen geronk meer in het mechaniek, geen draadloze met moeder.…

Hobbeltje

hartenkreet
1.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Hij liet z'n tanden zien, alsof ie nog wat zeggen wilde, voor 't eerst wat zeggen wilde, een laatste groet bijv. Toen bloedde uit 'em het wonder der dieren, en er kwam een verlangen naar de smaak van pas gedolven aarde, de nestgeur van een kuil.…

Grote mensen

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.135
aan Betsie Ze trapten om wat ik bewaren wilde: luchtkastelen en de schemer die nog niet wanhopig leunde, me veilig door de late uren droeg. Ze spraken nooit van hoe het duister invalt en hoe dat bij de dieren gaat, dat ieder sterft en weerloos maar genadig wordt. En niemand die me zei dat sterven vraagt om stevige conditie, de vlucht…

Diemen

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 428
Ik geloofde nog in grote mensen en vooruitgang, en weet dat ik als kind gehoorzaam alles onderging: ik deed mijn best, moest leren wennen aan verandering en zag bij Ajax de volkstuinen verdwijnen, de aarde werd met brute kracht getild. niet huilen nu, ik was al vijftien en wist er zou een ringweg komen langs de stad, een opening naar Diemen…

Camperduin, 1952 of daaromtrent

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Nog zonder brandblaren in de zomertrein, een ingeprent opstaan voor ouderen, rijden we aan op zee: alleen te benaderen over een trap van smalle houten dwarsliggers; het lopen van moeders in ontzaglijke matrozenpijpen krijgt er een hoffelijk knikken in de knieĆ«n. Het groen van lieslaarzen op de pier, een mechanisch gereutel van werphengels…

Betondorp

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.367
voor vader 1. Lach niet: hij is als mens met een verleden, sleept oude brieven van de zolder op zoek naar vrolijkheid, naar koorts die het plafond doet dansen - noem het de belofte van een uitgang, die hem reizen doet naar vroeger want bij het langzaam strelen van vergeeld papier is er nooit een spoor dat dood loopt, voelt…

Mijn kleine wereld

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.352
voor Gijs Er komen dieren binnen, die blijven om wat eten en een warme plek ze hebben geen hobby's en hun leven is kort ze klagen nooit en sterven dicht tegen de aarde, die verzoent steeds omhelzen wil -…

Grote mensen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
In grote mensen heb ik zoveel meer gezocht het is zo eenvoudig: ze komen altijd met hun sprookjes, waarin dieren plotseling de geest krijgen en zich sprekend tot ons wenden en vertellen van het grote paradijs waar eeuwig lichten branden, de limonade gratis is - er zit geboren onschuld in de wereld, maar bij daglicht glanst het kalfsvlees…

Aan het klavier

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
voor Afra Alles is weer vanouds.: De pendule tikt en koffie staat te dampen. Geen wanklank wordt vernomen. In zulke uren knopt ze open, koppig en ongenaakbaar. Gezeten op de kruk is het alsof haar een huivering door de leden voert. Dan spelen haar vingers vuur, en met een suizeling van tonen wordt het vertrek gevuld - Zo kan haar lichaam…

Een vreemde pijn

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.013
voor Oma P. Ze loopt wankel op pantoffels, soms urenlang dezelfde ronde. Op een harmonika bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld, verliest haar woorden, noemt het kind een zwarte kat. Met de dag brozer van gestalte, is ze nauwelijks nog iemand te noemen; het vocht vloeit gestadig weg. Er rammelt een vreemde pijn in haar hoofd…

In vriendschap voor Floortje

hartenkreet
2.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Ik weet jij gaat de weg alleen, dan is het tijd om duidelijk te spreken: de dokter die er is voor kleine dieren brengt je de rust die voor eeuwig is beloofd - ik open de gordijnen, laat bonte vogels vliegen voor het raam en wanneer ik straks moet graven in de aarde, draag ik een eenvoudig hemd uit eerbied voor je leven.…

Voor Ellen Price, meermin van de haven

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
Haarfijn en op de man af schieten ze het plaatwerk: 89 geworden in een bejaardentehuis op Bornholm. Een halve eeuw terug had ze triomfen gevierd als prima ballerina bij het Koninklijk Ballet van Kopenhagen, waar ze model stond voor het bronzen beeld van Edvard Eriksen. Alles kijkt gerimpeld de lens in, vooral de armen als geploegde akkerstroken…

In vriendschap voor Joop

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Ik denk soms we bestaan in vriendschap. hoewel, ik heb je nooit gevraagd hoe je het vindt op aarde. ik zoek naar tekens van genegenheid en denk aan straks, wanneer de uren komen van het afscheid. want je vertrekt dat was de afspraak en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots het donker tegemoet met opgeheven staart…