64955 resultaten.
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
De zwarte madonna
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
751 .
ik leef
in de baarmoeder
van de zachte dood
adem het sterven in
onderweg naar haar
maar al verwacht
zij
de zwarte madonna
mij
in haar vruchtbare schoot
en ben ik
aldoor op zoek
naar mijn zoetste min
het levend gemis
blijft de baar
verborgen in hoop
geeft het leegte zin
.…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 achter
dat me bracht tot wanhoop en ik ongevraagd
desondanks jouw liefde mij wou laten
dragen door zes hoeden met een grijze sjaal…
Ouwe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 Feilloos drapeer ik tranen op de grond
ze moeten zichtbaar zijn
want ik wil iets duidelijk maken
want nee, ik ben niet blij of gelukkig
kijk me aan schat, je bent nu nog van mij
wil je me laten gaan
of voel je mij en hou je me
tot aan grijze krulspelden aan toe?
Het is godvergeten
dat ik je moet vragen
of je nog van me houdt
en of je me…
De grens verkennen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
527 ik wil je ogen zien
drinken van het koele water
dat je hart verkilt
dieper in je ziel
zal ik me overgeven
tot de bodem gaan
samen zullen we
de grens verkennen
verleggen als een wens
bang voor weidsheid
angst om te verdwalen
reikend naar een nieuwe tijd
want ik wil jou in
een apart begrijpen en
kijken wat er komen gaat…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
En zoogt mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
515 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien voor de zon
de jas aan bij gelegenheid
ik sla in
kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
wacht tot
niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en…
Gedichten als gezichten
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 is nog nooit
zo diep in mij geweest
ik raak te kwetsen plaatsen
zie je pijn en vreugde niet
alleen met woorden kan ik vragen
of jij mijn liefde ook geniet…
De smaak van overgaaf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
556 voor mij verglijdt
de horizon en jij
in lagen trillend wit
mijn kleur verschiet
de lust vergiet
in heftig samenzijn
uiteengespat in
dol vergeten hoe het was
de smaak van overgaaf
de hitte is nu weggeëbd
ik kleum van kou
verschiet tot grauw
en weer verglijden
horizon en jij
gescheiden zijn we vrij…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 huis aan kant
energieën opgebrand
uitgeblust valt zonlicht
naast me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend…
Rustig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.008 Breng mij niet weg straks onder tromgeroffel
maar ga samen rustig pratend en kalm lopend
achter me aan naar de plek die daar geopend
wacht bij de tuinman leunend op zijn schoffel.
Praat met elkaar over de dingen van vandaag
zoals het weer of wat de krant te melden had
wat we gewoonlijk deden op het eigen tuinpad
gaat ook wel…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
In zwart zonder grijs
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
613 je fluistert
je angst om
me nooit meer te zien
kom in mijn armen
je doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets meer
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel…
Voelde me een slet
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
642 breek maar jongen
alles wat ik heb
je hebt me aangeraakt
goedkoop besmet
versierd met bier
een stomme sigaret
je kotste hier
ik voelde me
een slet
ik heb geen nee gezegd
maar jij kunt gaan
het vuilnis heb ik weggezet
met jou er achteraan…
In onschuldig wit
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
561 de zwarte
knoppen leven
in rood lijnt nog
hun felle pijn
het prille groen
gestorven omdat
de jeugd er
niet mocht zijn
toch groeien ze
naar licht en openen
hun waarheid in
onschuldig wit
dat in de warme zomers
bloeit tot in het hart
het zwart vergeet en in
oranjegeel weer toekomst weet…
De pijn is fijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
585 in
een ander leven…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden
ik hunker in mijn enkel zijn
naar binding van mijn vrijheid
door schaduw van een ander
want ik was ongenaakbaar
en te kwetsen in mijn angst
bang voor liefde…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
764 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit liefde…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Zonder kleuren en glazuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
686 stug was de klei
waarin ik jou boetseerde
ze gaf maar langzaam
jouw frêle vormen vrij
de fijnste details
heb ik met liefde uitgestoken
de scherpe trekken
met zachtheid doen verlopen
naturel ben je gebakken
zonder kleuren en glazuur
heb ik jouw ziel met
mijn handen kunnen vatten…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want liefde…
Vroor parels zonder huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 je gistte
borrelde bruiste
en siste
verkleurde
werd warmer
en geurde
verdampte
sloeg neer
dat deed zeer
een koude ruit
vroor parels
zonder huid
tekende
gevoelens
van binnenuit
ik blaas je
transparant ontdooi
je met mijn hand
tot je
weer gist borrelt
bruist en sist…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Voor het blok gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
604 je rolt
in eindeloze
cirkels rond
maar ik
heb je voor
het blok gezet
je uitloop
is belet door
vierkant en gedrongen
heb je gedwongen
tot een stil
moment van rust
een overwegen
of bol en blok nog
samen kunnen leven…