6043 resultaten.
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
Voorzichtig
gedicht
2.4 met 47 stemmen
10.096 Ze liepen voorzichtig,
en lieten het landschap binnenkomen,
ze merkten dat hun tred bewonderd werd.
Heel voorzichtig gingen ze door de deuren,
langs het lusteloze strand, bezichtigden de bomen,
ze dachten dat de struiken ontvlambaar waren
en de hemel onder handbereik.
Zie, ze houden zich voorzichtig vast.…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
Gedachten op nul
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
701 Mijn gedachten heb ik op nul gezet
Maar toch voel ik nutteloze vragen dringen
Ik voel met nutteloos, toon geen verzet
Blijf voor de buitenwereld dansen en zingen
Maar wat zie je als je binnen mij kijkt
Iemand met veel gevoel die niet weet wat ze wil
Waarbij alles niet vanzelf lijkt
Vragend en vechtend blijft ze stil
Een vraag knagend diep…
kleur rijk
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
505 kleurend op een vrij palet
vertoont een kwast zijn oorsprong
de schildersleerling schrijft zichzelf
in lege oogkarkassen
een mengeling vol zoet en grauw
dat eeuwig blauw
wordt uitgesproken rond de dageraad
vandaag vergaat vergankelijkheid
contrasten raken grenzen kwijt
als ton sur ton
gaat krassen
.…
Niet dromen, maar leven
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
756 Ik laat mijn gedachten de vrije loop.
Eerst heerlijk over een toekomst dromen.
Dan zal het verleden nog langs komen.
Maar dit geeft mij geen vreugde, slechts wanhoop.
Leef niet in de toekomst of het verleden.
Je kan alleen iets doen in het heden.…
volume
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
674 elke boom die ze telde
onderweg
stond gelijk aan moed
tien bomen en dan zou
ze praten
hem tegemoet
in haar onbestaan
het werden er
twintig en nog meer
in schaduw
als tussenruimte
voor hoop
ze raapte stammen
uit haar schoot, verzette nerven
en woorden
naar een vaderbestemming
op zijn gezicht
niets hield stand
behalve…
Droombeeld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
529 Clichés zweven voor mijn ogen.
Ik schrijf ze weg in de nacht.
De liefde snurkt. Ik schets een droom
op grote witte vellen, inktloze levens
van verlangen.
Ze wachten om te mogen. Aangeraakt.
Kleine twijfelingen bloeien
als winterrozen op mijn bevroren lippen.
De tijd smeekt. Mijn hart slaat over.
Ik tel mijn uren
en sluip uit een huiverende…
Als wortels kromtrekken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 ( en zaden verwaaien )
Een traan ontrolt aan het verblinde oog
weggezonken
in het licht van oude aders
Een hand ontvouwt levens
ouder geleefd en jonger te gaan
Het geheim kleurt zachte gezichten
zonder des maskers treurnis
Het is geen heilig moeten
om de wilg te verplanten
als wortels krom trekken
Het is het verwaaien van het…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 er hing een merkwaardig
vuil licht over het verveloze
kruis
alsof het ingegroeid was, vastgebonden
zonder inscriptie
ieder dag liep ik er langs
raakte het verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 Wil ik mij
als de maan naar het leven
rennen, het heelal opschudden
Een klaproos, toeschouwer in de wind
pluisjes in ogen die het water
willen veranderen, de zon aanhoren
Sterren stelen in de nacht
bloemen in mijn hoofd
ze zwijgen en tellen mijn gedachten
Zoveel te kiezen
en de ruimte om te dromen
als niets anders wil ik zee zijn,…
Ontheemd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 je hebt mijn woorden afgenomen
langzaam aan mijn zijn ontvreemd
hoe ben je daar zo toe gekomen
ben van nu af aan ontheemd
nu jouw kleuren zijn verdwenen
mij dit leed is aangedaan
zeker wetend dat datgene
jou duur zal komen te staan
laat me niet meer onderdrukken
voor spijt betuigen ben je laf
nu zal ik de vruchten plukken
voor eeuwig…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
geschenk
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
560 met de rechterhand
schreef hij zijn verzen, angstvallig
de toekomst vermijdend
alsof
lijnen voorspelbaar waren
de linker bleef gesloten
voor de wind die met de bomen mee
langs het water huilde
herhaaldelijk onderstreepte hij
tot het punt waar een ouder wordende horizon
de regen wilde opvangen:
“als een zon breekt
tel ik de bloemblaadjes…
Dooie boel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 Wanneer je zonder moeite,
iets kunt omschrijven als:
dooie boel,
zit je vast en zeker te
wachten op een ietsie meer
gevoel!…
Chaos en geluk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
508 Alles lijkt samen te komen
om dan weer te verdwijnen
naar verten die onbereikbare
uitdagingen lijken te blijven
Wat rest is een wervelwind
die de chaos in stand houdt
waardoor oplossingen sporadisch
kleine stapjes mogelijk maken
Geluk is de bereidheid
om dat te waarderen…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
dementie1
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
748 Ondanks het feit
dat ie soms niet meer wist wie z'n kinderen waren
of waar het toilet ook alweer was...
Ging hij iedere ochtend
het ontbijt voor haar maken
en begon dan al zingend aan de afwas
Ondanks het feit
dat ie soms niet wist voor wie hij kookte
of wie ze eigenlijk ook alweer was...
Ging hij iedere middag
de piepers schillen
en…
voorspelbaar
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
575 ik ben er niet
ik ben er wel
ik ben er niet
wel
in het rondgaan
achteraf beschouwd
van de nacht en mijn mond
voor om het even welke overgave
de herhaling
bij de eerste lichaamsschemering
wanneer
vooraf beschouwd
de rest van mijn zwaartekracht
verdwijnt
als een eiland
in het midden van de dag…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
dementie3, waar was je nou
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
740 Ik zie hem wel,
maar hij is er niet
Een lege blik zonder herkenning
maar met de diepte van verdriet
Soms loopt ie me te zoeken
terwijl ik er gewoon ben
waar was je nou, vraagt ie dan
er was iemand die ik niet ken
Ik ben er wel
maar hij ziet me niet
voor hem ben ik een ander
of..degene die hem in steek liet
Soms lieg ik dan
en zeg…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 “iedere droom stuurt me
naar de werkelijkheid
iedere werkelijkheid
stuurt me naar een droom”
neem me mee
de klok luidt nog meer dag
ik blijf achter, luister naar de herinnering
van mijn naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
dementie 2, alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
732 Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Haar man was gestorven,
maar dood was ie niet
Hij was er gewoon
stilletjes vandoor gegaan
en zonder dat ze alleen was
was ze alleen komen te staan
Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Ze had niet eens gedag kunnen zeggen
toen hij haar verliet
Ze mistte zijn armen…
Onzeker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Angst om te falen
je zit enorm te balen
waarom toch die onzekerheid
raak je die nou nooit eens kwijt
stond je maar sterker in je schoen
niet twijfelen maar doen
was je maar zo spontaan
dan zou het allemaal veel makkelijker gaan.…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
een ondergaand onderonsje
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
657 welke kracht heeft nabijheid
misschien terloops
in een naam genoemd
of in nachtkledij
wanneer, onbewaakt, tijd
de voor -en achterkant volschrijft
met een contrasterende stilte
is nabijheid niet meer dan een reiziger
zoals een vuur in beweging
dat naar buiten groeit, bezit neemt
van een opgaande zon die dronken
van dwaasheid het tijdelijke…
Horizon
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
500 In het verzwegen meer
langs de rafels van je uitgeplozen liefde
vaart de nacht in stilte
fluisterzacht, het licht
verzonken in donkere ogen
een stem
wiegend over het blauw
het eeuwige
draagt het verlies
het verlangen luistert naar de verte.…
dementie 4, weer een dag
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
745 Vandaag gewoon weer opgestaan
ik weet eigenlijk niet waarom
Gegeten en gezeten
en toen weer andersom
Vandaag gewoon weer opgestaan
maar ik vergeet steeds waarom
Ze noemen het dementie
maar ik voel me gewoon dom.…
welkom
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
679 ik kom slechts
om te gaan, mag even op de drempel zitten,
leven in iedere taal, misschien één tel
een glimp of een glinster
van die ene oceaan die ik niet
in de werkelijkheid kan thuisbrengen
maar die een anker uitwerpt
rondom huizen, wolken, bomen,
verleiding en schuimende geschenken
soms vervaagt
de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor…