5803 resultaten.
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Als marionet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
643 vrienden en getrouwen
beschouwde hen
als marionet
wij baden vaak hetzelfde gebed
heb ze langzaam aangelijnd
verfijnd in manipuleren
kleedde ze in gelijke kleren
maar zij dansten niet
zoals ik wenste
het bleven eigenwijze mensen
heb ze los gelaten
toen zij hun kruizen
hartgrondig gingen haten
dacht een kunstenaar te zijn
maar het spel…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
ONDOORDACHT.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.056 Ach, ik mag er wel uit leren
Met gevoelens mag je niet spelen.
Woorden en daden wikken en wegen
Constant wil ik dat overwegen.
Een gemeend sorry om wat mis liep
Alles anders, dat verlang ik intens en diep.…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.551 als je pas veertien wordt
gaat tijd niet vlug genoeg
je wil in zeven haasten
naar grote mensenland
't is nog een beetje vroeg
geniet maar van je jong zijn
van spelen en van sport
giechel, stotter, bloos
je mag nog even kind zijn
voor je volwassen wordt
blijf nog even meisje
spring maar in je touw
't duurt nog maar een poos
de tijd…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…
Het was niet...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Ik wist nooit alleen te zijn in dit spel,
ook al was er een sterk gevoel
van menselijke eenzaamheid.
Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal...
Het was niet... altijd de manier waarop
ik alles deed, zei en overdacht
dat men precies wist
wat ik over hen dacht.
Het was in ieder geval aan verandering onderhevig:
zeer sterk.…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 gebeiteld
in een geut van zonnelicht
een naakte vrouw, blanke vlek
op het vlekkeloze witte strand
schrijdt langs
de waterkant,
in de speelse branding
die haar voeten
streeft te strelen.…
Weerspiegeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In jou zie ik mij
Weerspiegeld
Als jij daar bent
Constante stroom van esprit
Lachen diep van binnenuit
Wij spelen met levenslust
Dartelend over de toppen
Van jouw en mijn kunnen
Spitsvondig, elkaar te slim af
Samen opgenomen in zonlicht
Jij was weer even thuis
Nu pas het besef van stilte
Kun je zo eigen worden
met de ander?…
Beste Arjen,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Jullie hebben d'r geen zin an
want na al die winst tot de halve finale
wenkt bij de uitgang
toch nog twee maal verlies
'Om de keizer des baards'
zei je ook terwijl de halve wereld meekijkt
laat je het kopje nu hangen
kijk uit je hangt voor altijd
Er is nog niets verloren
vandaag daarom wees een vent
doe jezelf niet tekort
speel…
Kruipen in de huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Op de grens van
Zin en waanzin
Is de gekte
In mij gekropen,
Onherkenbare gedaanten
Met mij onbekende namen
Nemen bezit van die
Ik was, ben, en zijn zal
- Mijn naam is legioen, -
Resoneert in de krochten
Van mijn brein, woorden van
Een acteur die moeiteloos
Van rol verandert om
De mens te kunnen spelen
Die kennelijk ook in…
Mysterieus leeft poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Zoals kinderen spelen.
Zo leeft meditatie.
Aandachtig.
Leven onmogelijk verwoorden.
Temidden van pijn en onbegrip,
blijven zoeken naar gedichten.
Mysterieus leeft poëzie.
Gevoelig.…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 ik wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 waarom kan ik niet tapdansen
zoals meeuwen op de wind
spelen met de luchtstroom, ongehinderd
terugkeren naar het begin
zo echt, zo blij en mateloos verliefd
terechtkomen in de duinen
om dan weer op te stijgen in wat geen ander ziet
elk woord van verbeelding ontdekken
nodig en onnodig
vastberaden en jij ?…
Ronding in contrasten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 ik componeerde
jouw beeld uit
mijn hartmuziek
toen speelse tonen
uit de hoogte kwamen
sprankelden je ogen
in een passioneel
meeslepend bewegen
danste je de melodie
waarvan ik de
ronding in contrasten
schilderde op het doek
weergaloos waren
je passen in een met
mes beschreven uitdaging
ik zie je nu komen
op de boulevard…
Muziek danst de noten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Het is een spel in
Sierlijke passen;
De danser danst zijn
Choreografie. In duale
Lijnen danst hij met
Zijn danseres figuren met
Een bekoorlijke fantasie.
Muzikale noten ergens
Sterft een zwaan aan
Een zilverkleurig meer.
Met een pas de deux wordt
Beklonken dat liefde leven
Danst met muzikale eer.…
De scheidsrechter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Hij dirigeert de kansen van
het spel; onderdrukt agressie
en voetbalrel. De scheidsrechter
beschikt over autoriteit; het is
een onmiskenbaar gegeven. Fluit
hij uit of fluit hij thuis, met
zijn autoriteit beschikt hij over
wat in de wedstrijd zal worden
voorgeschreven.…
Nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Komt nacht komt gedacht
Aan steil verlangen
Een geil behangen kamer
Om in te spelen
Tussen teen en deken
Komt morgen komt zee
Grijs van zorgen
Komt heroprichting van stenen
Gebouwen uit discipline gehouwen
Komt dag komt dagen
Dat ik het niet meer kan verdragen
Dat de morgen volstroomt
Met klaar water
Uit de nacht vloeiend geklater…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
Appel met uitzicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
688 neem jij fruit en een fles wijn mee
dan zorg ik voor brood een spelen -
samen komen wij er wel uit.…
Een verdediging met woorden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Een spel dat in letters en klanken
betekenis prononceert.
Waarin men op iedere slak zout kan
leggen zodat de waarheid wordt geëerd.
Het is het woord dat over daadkracht
spreekt. Weliswaar niet altijd waar.
Maar beter dan de daadkracht die vele
harten breekt zonder enige mogelijkheid
van een daadwerkelijk bezwaar.…
Spraakwaterval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 praten gaat te snel
zijn spraakwaterval
verslist in klanken
waarbij klinkers hun
mooie volheid verliezen
het is geen
kabbelend beekje
dat lieflijk stroomt
langs meanderende
lichtgroene oevers
het hutst en blutst
spet en sputtert
in speelse kolkjes
die klaterend
rollen en dollen
in jeugdig
enthousiasme
is hij uitverteld
stilte…
In verbinden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 mag ik zacht
met jouw hand
langs ons
bestaan gaan
in verbinden
bloemen kleuren
samen de mêlee
van geuren
keuren in hun
heerlijke diversiteit
met onze ogen
wolken schouwen
luchtkastelen bouwen
in het speelse wit
tegen oneindig blauw
daar waar
onze handen raken
stroomt fysieke energie
die onze liefde
eindeloos op zal laden…
Stilte zingt al snel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 je ogen dansen
schalks en
blij kijkend
handen spelen
liefjes strijkend
er licht
een oase op
van vrolijkheid
jouw warmte dijt
heel langzaam uit
de kringen
worden groter
verkleuren grijs
naar licht pastel
stilte zingt al snel
wij lachen
zwaaien geestdriftig
naar elkaar en in
mystiek openbaren
nemen we genade waar…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 ik was gestopt
kon geen welbevinden
meer aan kleuren binden
vormen konden
mijn grote vragen over
alles niet meer dragen
de compositie werd
een doolhof waar in
ikzelf geen uitweg zag
doeken staan mij
vragend aan te kijken
wie hen gaat beschrijven
in dit repeterend
ochtendlijke spel voel ik
mij verliezer en besef dat wel
maar…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…