5922 resultaten.
Shelley 12 november 1991 - 4 februari 2004
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.394 Onze hond is dood
de vriendin, de liefste,
de schat van allemaal.
Het huis is leeg,
de ziel er uit
het hart van ons gezin.
Hoe moet dat nou
zo zonder haar
ik weet het even niet.
Want onze Shelley was uniek
zij gaf altijd, en gaf en gaf...
al haar liefde, steeds maar weer.
Wij moeten verder zonder haar
en heus, dat zal wel gaan…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt
het priemen af
terwijl witte doeken
op de steigers
het water ten afscheid…
De Zee
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.009 DE ZEE -Het water, het zand,
Jij bouwde jouw fantasieen op het stand.
DE ZEE-Storm, hard waaien,
samen lopen tegen de wind.
Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol
DE ZEE-Vacantie, Rockanje,
Met jou en je broertje nog even naar het strand,
vliegen met Papa, blote voeten in het zand.
DE ZEE-Waar…
Kersen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 In de schaduw van mijn boom
waar het bladerdak van hoog
door de zware zoete kersen
zongerijpt en voor het grijpen
liefdevol en zorgzaam boog
naar het kleine witte wiegje
het beschermend voor de hitte
voor het zonlicht uit het oog
en ik droomde van de warmte
tussen pitten van die boom
klaargemaakt de confituren
taarten etend zoet van kersen…
Vaarwel mijn [ ex] lief
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
767 Mijn hart slaat weer onbewaakt
te snelle uren, de groente heb
ik al gesneden maar ‘k heb geen trek
in jouw strategieën die mij telkens
willen mee sleuren in jouw victorie
laat me deze lente mijn
eigen lijf en leden blijven voelen, want
jouw lust is het zout in mijn pap
en je handen ruwen mijn vel
mijn stem is uitgedicht, de tong
gezwollen…
Vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.283 Vader, heel snel was je vergeten,
waar men je zoekt, vindt men
geen steen, anoniem, omringd
door vreemden, lig jij, verdween
met een klap uit ons leven,
zonder afscheid, de eeuwigheid
in, voor mij een regelrechte zegen,
voor jou, hopelijk een nieuw begin.…
Fantoompijn
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.265 Op de grens van vandaag naar morgen
Op de rand van waken naar slapen
Moet ik een neergestorte droom borgen
Alle duizend duigen bijeen zien te rapen
Op de grens van ongeloof naar inzicht
Op de rand van hoop naar vrees
Zie ik de schade die is aangericht
Voel de pijn die uit de puin verrees
Ik zie je nog dag en nacht
Want je bent met mij verweven…
het kleuren van de lucht 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
881 stil zal het worden
heel zachtjes stil
en onhoorbaar worden
rimpels in de tijd
geuren van seizoenen
en de voorbije uren
sterren en strepen in de lucht
in en uit
dag en nacht
jouw warme hand
je zachte stem
lorelei van leven
de schelpen op het strand
sieraden van eb en vloed
ritme van leven
het zal onhoorbaar stil worden
de lucht…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 als ik ooit verdwijn in een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 Hoe kan ik nu vergeten, jij wensdroom
uit mijn hart geboren zonder zorgen
tot de dag dat het leven mij ging verlaten
en jij achterbleef in een lange lege morgen
er spreken vele jaren uit een moment
tot aan de dag van nu, en nu is telkens weer
dat jij me niet vergeet; maar ook ik mijn kind
ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de…
Afscheidsgedicht na zelfmoord
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.580 De zon komt weer op
de maan gaat weer onder,
Voor de één vanzelfsprekend
Voor de ander een wonder.
Voor de één een start
Een kans op een nieuw begin,
Voor de ander een last,
Want wat is de zin?
Het lukte je niet om gelukkig te blijven,
De ups en downs werden je teveel,
Je had geen zin meer om te strijden
En nu is alles stil.…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Alles gaat langzaam
alles stelt uit
wat gister besproken
komt morgen pas uit.
Je kon me toen geven
wat ik eerder al vroeg
en niet telkens wachten
tot 'k de wens
niet meer droeg.
Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen…
Vaarwel Oma Fien
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.194 Zij was voor ons een oma'tje
Zo'n vijftien jaren lang
Ze had geen eigen kinderen
Verloor alreeds haar man...
Ze had een gebogen ruggetje
Fragiel ook om te zien
Maar oma danste als er dansen was
Ze heette oma Fien...
Belandde in verpleegtehuis
Ze haatte dat verblijf
Was blij met elk bezoekje
Ja, dat stond buiten kijf
Ze rookte als een…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Lieve Leska
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.334 nu de laatste hand was gelegd
aan het vervaardigen van haar vleugels
was de tijd daar om in alle rust te talmen
om naar het punt te groeien van pure overgave
wetende dat ze alles in vertrouwen kon achterlaten
zodat ze zichzelf open kon stellen voor de weg naar zomerland…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 Ik mag het gevelde bos niet raken
zoals de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen…
ja maar
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
834 het kon geen oorlog zijn
er was melk en brood
ze hadden een koe
de klok aan de wand
tikte gewoon verder
vanuit de witte vlek op het behang
en vader was stil in zijn urne
zo vredig…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 kom, zei hij, reik mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
EVEN WEG (3)
snelsonnet
3.7 met 21 stemmen
1.638 U kunt een tijdje hier niet op me rekenen.
Ik ga in een vrijwillig dienstverband
voor mensen in een zeer armoedig land
een tijdje iets proberen te betekenen.
En schrijf voor u dan, zo de Here wil,
hier weer vanaf de zestiende april.…
Stoet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 Een trage stoet
van aangedane eenden
glijdt zwijgend voorbij.
Een bleke reiger staart,
stokstijf, kaarsrecht.
Breeduit verheft zich
een aalscholver
op een hoge kale stam.
Beneden verstommen
de meerkoeten.
In de wade van het water
twee zwanen.…
Getrouw
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
913 streelt de warme hand zachtjes
over haar perkamenten huid
door de kou in de kamer
is haar adem nog zichtbaar
voor heel even..…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 voel me in de wilgen
vang me met de wind
laten we donderjagen
als 't onbevangen kind
voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met…
KARTONNEN DOOSJE
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.434 Je misbruikte vaak mijn gouden lijf.
48 kg? Dat past perfect in een kartonnen doosje.
Geen lijkwade of een dure dienst
Jij belandt gewoon in een doosje.
Nu wens ik erin, het is me niet gelukt
Wat 'verlang' ik naar mijn hemelse doosje....…
Afscheid aan sterfbed (senryu)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
940 'Blijf nog even bij ons'
Haar witte hand knijpt in mijn hand
'Er is geen haast bij'…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Voor r.s.
Niets ben jij,
Nietszeggende niets,
Uit niets voortgekomen
word je in niets opgelost.
Verveling ben jij,
Saaie verveling,
Je bron is verveling
en vervelend keer je daar terug.
Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op.
Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene…
In jouw naam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 Ik wens je alleen het goede
Ik wil dat je eeuwig leeft
Je bent de beste van dit land
Vergeef mij mijn zonden tegen jou
En leef in vrede…
CIAO.…
afscheid van van mijn zus (2)
hartenkreet
1.7 met 15 stemmen
2.637 Ik heb je niet alleen gelaten
misschien heb je 't zo gevoeld,
maar hetgeen ik uitte was
altijd goed bedoeld.
Ik wilde je even doen vergeten
je angsten en je pijn
even praten over andere dingen
even lachen, samen zijn...
Ik vond het fijn met je te praten
over de loop van het proces
over het leven dat je achter liet
dat je zag als een les…
Samen en toch weer alleen
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.545 Vandaag vieren wij samen iets moois, samen, al een half jaar,
en toch gaan wij afscheid nemen van elkaar.
Wat wij zo graag zouden willen, kan gewoonweg niet.
Het geeft voor de mensen om ons heen teveel verdriet.
Nu is het verdriet en het gemis voor ons heel zwaar,
Maar eens, dan vinden wij elkaar.…