8622 resultaten.
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.3 met 169 stemmen
178.449 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen - en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid -
het was een vreemde trieste…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 Ik. nacht. niet helemaal alleen.
De weerspiegeling van een brandende kaars
in een zilveren kandelaar, mijn gezelschap.
De vlam uit de pit deint en wuift mij toe
slechts het ik donker op de muur projecterend.
Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!"
Een regen van vonken…
Oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.384 Help me nou. Ik ben zo bang.
Laat me niet achter, in deze duisternis
De mensen buiten lijken zo kwaad
Er is alleen ik, en alles dat ik mis.
Help me nou, ik schreeuw om hulp.
Omarm me even in jouw wereld vol genegenheid
Ik wil zo graag wat van jouw liefde proeven
Want de mijne ben ik kwijt
Help me nou, ik smeek jouw aandacht
Laat me niet…
jouw strijd
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.004 De blauwe lucht van deze morgen is weg
De zon, de warmte komt niet meer
Wel een nieuwe dag met nieuwe kansen
Een leeg blad elke keer
Gisteren was een hel
Een dieptepunt in je leven
Met 170 over de snelweg racen
Wil je jezelf nog kansen geven?
Ik zie jou vechten als een tijger
Zo sterk als een leeuw
Een mannetjesputter is aan het werk…
nagelaten droom
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
704 hij fluisterde haar naam
in een laatste zucht
schonk zijn hart aan de golven
de pijn ontvlucht
zag haar beeld in het diepe
hij wou het achterna
kon niet leven in het heden
haar dromen
liet ze na…
opstaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
781 Uit de hemel vallen druppels
Als woorden in een moeizaam gesprek
Grijs-grauw is de stemming
Als ik opsta uit mijn bed
Waar is de liefde
Die me vervulde in de dagen van de zon
Waarheen is zij vervlogen
Wie plaatste deze bitterheid er voor terug...…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
Verloren in het niets...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
766 Verloren in het niets,
Schreien voor het onbekende,
Hopen op een toekomst die er nooit was,
Streven naar de vrede met geweld,
Houden van maar niet mogen,
Zoeken naar de vrijheid die niet bestaat,
Hoop bouwen maar weer verliezen,
Begrip tonen maar niet krijgen,
Zijn maar niet zijn.…
eens
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.189 zie de realiteit
vervagen in dromen
waar niets wat het lijkt
nog werkelijk is
laat wat ik voel
de fluistering breken
waar stilte sluimert
in de schreeuw van een hart
en hoor wat ik denk
steel mijn dromen
waar alles heel vaag
eens is geweest…
Woorden van troost
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.098 "Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me..
en breng me nergens heen.."
Schallen de woorden van Blöf uit de speakers..
Stil rollen mijn tranen geruisloos
Wetend dat mijn verleden een puinhoop is
En laat mij troosten door de muziek
"Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.."
Stilzwijgend laat ik me meeslepen
In de heerlijke woorden van de…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 Onder de koude grond
Ligt mijn lichaam begraven
Naast een eland en een hond
Gestorven aan het metalen kruis
Het kruis van intense liefde
Gestorven door jouw hand
En het mes dat mijn hart doorkliefde
En nu, decennia later
Kijkend vanaf het duister hemelrijk
Zie ik in het gitzwarte zand
Een roos groeien uit mijn lijk
De weerloze, eenzame…
insomnia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 de nacht schraapt haar keel
de klok struikelt over de uurwijzer
op de rand van hun bed
likken de slapelozen
hun inwendige bloedingen
maar: vogelzangen ritselen reeds
het ingetogen behang
de dageraad tooit zich
met verkoolde sieraden
mijn krachten schieten kuit
Douwe Egberts wrijft zich de ogen uit…
geen berichtje in de krant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
852 eenzaam bewandelden zij de weg
zij, voor wie het leven niets bood
en waar het leven uiteindelijk eindigde
in een totaal onbelangrijke dood
als schimmen bewegen ze zich voort
vergeten door vrienden uit vroegere tijden
afgedankt door de wereld, waardeloos verklaard
door wat anderen over hen zeiden
een voor een slaan ze de weg in
allen ongelukkig…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Goudgeel weer het bier
gedicht
3.1 met 45 stemmen
19.524 Ik wil weg
ik wil weg ik wil
op straat zijn ik wil eenzaam
en alleen ik wil ramen en
deuren die dicht zijn ik wil
mijn voeten op de klinkers
mijn hoofd middenin de lucht
ik wil iemand tegenkomen
die echt -
---------------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De Nacht is weer gevallen
Mensen drinken hun laatste glas
En komen op de rand van hun bed tot inkeer
Het leven wordt onzichtbaar
Gaat schuilen voor zichzelf.
Het is oorlog.
De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.
Ik sta aan de zijkant…
schreeuw maar
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
970 je hebt de muren
weer hoog opgetrokken
het goud van tralies
slaat zwart uit
de open ruimte kan
je niet meer lokken
je cel weerkaatst
zelfs geen geluid
schreeuw maar
zonder woorden
jank je tranenloos
verdriet
alleen zijn pleegt
zijn eigen moorden
er is niemand
die het ziet…
Het hoofd gebogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.112 laat de dol geworden wind maar waaien
zodat bruin zand van alle stoffige wegen
blijft plakken aan mijn betraande gezicht
wat kan me mijn verschijning nu schelen
als m`n hart niet te zien is door vele vegen
laat de suf geworden zon maar ondergaan
zodat de schemering van nog een avond
me kan nemen met een stuipachtige zucht
ik heb het hoofd…
voelde als een koude vleug
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.239 ik wist dat je er was
voelde je als koude vleug
in ondertoon van warme wind
op een mooie zomerdag
een steels bewegen op
het randje van mijn blik
maar als ik keek kwam
ik je echt niet tegen
je klopte op mijn deur
waar anderen belden
ik had geen haast omdat
ik jou veronderstelde
ik weet dat jij
mijn laatste uren slaat
ik doe niet…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
Gij zijt niet slecht geweest
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.380 Welnu:
Tracht éven sterk, als ik nu stérf, te léven
In de eenzaamheid van 't leven, dat u wacht.…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 strooi ik zand
in ogen die graag kijken
laat ik te veel blijken
dat de blauwe korenbloem
zich eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren…
De Keerzijde..
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.017 Niets kan me nog weerhouden
om voor eeuwig van je te houden
om voor altijd bij je te zijn
alleen met jou is het leven pas fijn
Herinneringen van weleer
de liefde bedrijven, keer op keer
Wandelend in de Zon
daar waar onze liefde ooit begon
De keerzijde is de realiteit van alle dag
zonder liefde blijft dit een hard gelag
Terend op slechts…
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 Elk woord giftig
Elke blik dodelijk
Een enkele aanraking fataal
'Hoe moeten we verder leven met elkaar?'
schreeuwt zij
'Niet' fluister ik, maar mijn woorden worden weggedragen door de wind
Pijn die snijdt
door merg en been
Ze scheuren mijn hart aan stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld…
Ik sluit de deur
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.532 Je woorden snijden in mijn ziel
Stekend als een scherp mes
Je wilt je wit wassen
Nooit meer willen terugzien
Je eigen weg inslaan..
Ga dan, vlieg dan maar weg
In stille lafheid verdwijnen
Ga dan, jij die ooit in liefde geloofde?
Laat je zweven op de vele leugens
De waarheid altijd versluierde..
Je sluit voorgoed mijn deur
Woorden die…
stilte predikt onvermogen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
938 het spelden prikken is voorbij
geen woord valt onvertogen
het was genoeg voor allebei
stilte predikt nu ons onvermogen
de paden kruisten
in een langgezocht ontmoeten
herkenning huisde in een
woordenloos begroeten
we overbrugden de
ravijnen die ons scheiden
zuchtten om de pijn die
de eeuwen ons deed lijden
geschapen als een paar…
in je ogen zag ik strijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.827 je keek me
nooit echt aan
in je woorden zag ik
andere mensen gaan
in je bewegen kwam ik
ook hun houding tegen
in je ogen zag ik strijd
de één wilde de ander kwijt
elkaar gedogen zou
te mooi voor woorden zijn
ze hebben je gemogen
maar een paar deden je pijn
soms is er rust door
medicijnen die voor iedereen
de werkelijkheden doet…
kind zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
815 weg,
alleen maar weg
mezelf vergeten
niets meer weten
de wereld achterna
feesten dag en nacht
het dansen lijf aan lijf
de hitte en de spanning
weggaan of ik blijf
ik zoek de warmte
van veel mensen
de vragen in hun blik
lippen en de open monden
handen en verborgen zonden
ik verlies me in hun ogen
want ik wil een ander zijn
mezelf…
een vreemde spinselt in je hoofd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.565 niet opstandig zijn
wel venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden…
wie ben ik
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.883 Mensen zien me,
maar kijken net niet ver genoeg..
Ze houden van de buitenkant,
en stoppen hierdoor veel te vroeg!
Daar binnen heb ik iets verstopt,
een chaos heeft zich opgehoopt..
Het zijn gevoelens door elkaar,
die ik heb opgekropt..
Dus wat ze zien is maar een beeld,
ver weg van de werkelijkheid..
Wat ze zien
is slechts…