491 resultaten.
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Tijd is een rivier
nog niet klaar met mijn zwemmen
water stroomt nog steeds
Hoe ontspringend zij is om kronkelend zich
een weg te banen door stad en land op hetzelfde moment
worden iedere bezoeker of voorbijganger met open armen ontvangen
door haar schilderachtig getooide oevers, menig helder op het netvlies geschreven.
Dat reflecties van…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eenzame stilte
verspreid over stad en land
verstilling ademt
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn
aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling
in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil-
houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.
Hoe het waas als een mist zonder…
Een voorspoedig nieuwjaar
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
538 Wakker met de dag
wetend dat het jaar nieuw is
hoopvol en vrolijk
In een magisch wonderland vraag ik een nieuw jaar
aan waarin ik vrede op deze aarde zal willen wensen aan
ieder van ons die het nog nooit eerder heeft ontmoet, aan degene
die droomt over de volgende morgen waarin men ongemakken zal vergeten.
In een magisch wonderland schenk…
Ze is mijn engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 Steeds weer aanwezig
zo dichtbij en nooit ver weg
dat is mijn engel
Mooie vrouw, open je gevouwen vleugels
Jouw wit doorzichtig jurkje en gouden stralen
Afkomstig uit een hemel, ergens hier ver vandaan
Meegereisd met de maan en sterren die jou vergezelden.
Met armen wijd uitgestrekt blijf je zweven
in een grenzeloze ruimte en een onbepaalde…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Hoe ik me steeds weer laat meereizen op de golven
van het leven waar onverwacht en verrassend hoogtij vieren
Menig stroming met een voortgaande beweging waarin jij ook even kan
stilstaan bij iets uit het verleden zo ver weg maar toch zo dichtbij in een zee van nu.
Tevens is…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Sonoor als een midwinterhoorn
dreunt over oale grond een trein
Een kerstlicht onderweg naar vroeger,
'k word oud bij zoiets onverwachts,
de eenvoud mijner jeugd ontgroeid...
Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak
Ik wijdde er geen woordloos
sprekende gedachte aan
maar…
Dichter in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Vind ware liefde
kijk in jouw eigen puur hart
teruggevonden
Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare
zich overgeeft aan de geheimen en mysteries van een
tuin waar ze ook kennismaakt met discrete tinten en onopvallende
tonen terwijl elk geroep wordt genegeerd teneinde zij haar rust weer zal vinden.
Op welke wijze zij zich bevoorrecht en
dankbaar…
Noordernacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Groningana, 't was mij een genoegen
Te dichten - ook de gaten in de muren
Die kleine potjes van de naaste buren
Zij hoorden alles, ook gelal in kroegen
In Poelestraat, waar vindikater-luizen
De aanwas ging ontgroenen
bij Spilsluizen
En naderhand zich in triomf
ging laven
Aan rituelen bij de
Noorderhaven
De Ossenmarkt heeft voor…
Nu achteraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder
manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als
een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een
zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen.
Weet je nog sproetjes, in de zomer opgeklaard
Ondertussen komt de eerste zoen geheel onverwachts langs
Onderweg…
Vrij als een vogel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
570 Ik spreid mijn vleugels
en vlieg wijde wereld in
ultieme vrijheid
Hoe uniek lichaam reist in hemelsblauw waar
haar hals uitgestrekt hangende poten krachtige vleugels
en zich met borst toeleggend lijnen en figuren tekenen om er even
tussenuit te trekken, glijden en zweven boven een gevarieerd kleurrijke natuur.
Hoe landelijke omgeving met…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
562 We zwierven door een statig bos -
fiere nazaten uit zeventienhonderd.
De hond voorop, met dwarse stok.
We hadden plezier. De vogels zongen.
Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
498 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.
Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld…
September Song
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 Een compilatie van titels van 23 netgedichten van de afgelopen week. Zoekt en gij zult vinden...
_______________________________
SEPTEMBER SONG
Ze heet Luna, Shika Sembei
Hennegenderhert met Ankh-gewei
Ze zei me, als we zouden kunnen
Dan gaan we naar 't Meer van Genève
Heen en terug in de tijd, nine eleven
Woordloos samenzijn, contactmoment…
Morgenstemming
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
568 Mystieke morgen
mist blijft nog even hangen
aan de horizon
Hoe lichtlijnen een nieuwe dag onderstrepen waarin
zij 'n doorgetrokken bestaan leiden in het kleurenparadijs van
opkomende zon waar oranjegeel, parelmoerblauw, rood en wit dansen
Raam bedekt met een laagje aaneengeregen dauwdruppels van afgelopen nacht.
Verdwaasd nog volgen mijn…
Compliment aan de vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Vrouwen zorgen voor geluk
en voor gezelligheid
Ze kunnen ook veel lachen om de onbeholpenheid,
het schuchterige, nuchterige
van mannen
Vrouwen zijn als bloemen
Zij redden mannen door hen hun redders te noemen
De sterke arm, schouder, hand,
uitvinders van de apparaten, stofzuigers, wasmachines, leidingen
Zonder mannen zouden ze niet zo kunnen…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
460 Als de stilte valt
blijft jouw aanwezigheid hier
in mij nog altijd
Als stilte valt, luister ik naar wat niet verdwijnt,
naar zachte sporen die de tijd niet heeft uitgewist,
naar alles wat ooit tussen ons heeft mogen stromen
en nu verder leeft in de ruimte van mijn herinnering.
Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit,
terwijl…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
501 Stil en uitgestrekt
als een waaier aan kleuren
schemering ontwaakt.
Wanneer tijdens vooravond een zon naar beneden
komt waarbij zij zich schuil houdt achter wuivende struikgewas
Haar laatste warmtestralen beginnen zich te verdampen in het luchtledige
terwijl het puur licht nog even zich van haar inspirerende en opvallende kant laat zien.…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
466 Wat is het heerlijk om eens vroeg op te staan
De laatste zandkorreltjes uit mijn ogen weggeveegd
Afgelopen nacht ondergaat een ware metamorfose voor iets
aankomend: Prille dageraad die al gloort ergens hier ver vandaan.
In korte tijd biedt zij een breed scala aan kleuren
alvorens de zon haar eerste stralen tevoorschijn tovert
Het o zo prachtig…
Schoonheid van het leven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Voelend met mijn hart
de schoonheid van het leven
steeds weer verbonden.
Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel
waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en
creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden
Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde…
Ode aan Martin Bril- enfin Martin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Enfin Martin
domheid is inderdaad brutaal
pathologisch mondig
Miskend
zelfgenoegzaam
grotesk
Het zet zijn wangzakken
van misprijzen op
als een brulkikker
Het blaast
zijn leegte op
en denkt ondoorzien te imponeren
als een keizer zonder kleren
Domheid is gewend
dat roepen
effectiever is dan denken
de aanval
effectiever dan…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Als Gandi stond hij daar zomaar
en zij als veel jonger dit keer
met haar blonde haar
Hij druk in de weer in korte lendendoek
We konden kiezen nog uit kamers
en zagen hen vanuit het kantelraam
zitten in de zon
aan de kolossale houten tafel saam
Éénmaal ook bij hen,
druppelden de mensen binnen
veel man en enk'le vrouw
't Programma werd…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
580 Een vlinder in rust
de vleugels trillen nog steeds
klaar om te vliegen.
Hoe een mooie vlinder met frivool gefladder
zich laat meestromen op de golven van een wind waarbij
ze zweeft over het water, even met de poten deze heldere spiegel roert
of vrolijk de verschillende luchtlagen kruist; ongecompliceerd zet ze haar vlucht voort.
Een fraaie…
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
599 De herinnering
als een mooie glinstering
bewaard in tranen.
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast en zeker wegen heeft gekruist.
Een bestaan van los…
Uit het leven
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
1.280 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
leven laat zich zien.
Hoe ik me laat meestromen op de golven van het
leven waarin ik zonder belemmering en verplichting vaar in
een voorwaartse richting zonder enig teken van achteruit te kijken maar
steeds weer mijn dromen achterna ga en ontvang met open armen een nieuwe morgen.
Op welke wijze mijn…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
497 Geven en nemen
steeds in leven en liefde
een hart is alles.
Een plaats waar geheimen en onthullingen
veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt
gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs
het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij.
Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van
het leven…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
569 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt ieder…
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…
Uit mijn leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Hoe ik mijn hart volg
als een breekbaar-en-kwetsbaar
wonder van bestaan.
Hoe heerlijk genietend het is om elke morgen
te ontwaken met fracties blauw, frisse wind en een helder
licht aan de open hemel op hetzelfde moment hoor je de bewegingen
van groene en volle bladeren wrijvend tegen elkaar in een constant fluwelen geruis.
Op een dag als…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Van de caravan en wij die daarin
hoe vreemd, maar ook hoe knus
de pap die je maakt,
de bloesjes die ik maar zoeken blijf,
die had ik toch meegenomen?
van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Sterren fluisteren
aan wolkeloze hemel
vol glans en glinster.
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.
Na de vroege opkomst en menig…