inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 79.053):

GRAZIE MILLE FIAT UNO !

We zwierven door een statig bos -
fiere nazaten uit zeventienhonderd.
De hond voorop, met dwarse stok.
We hadden plezier. De vogels zongen.

Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.

Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...

De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.

Schrijver: K.Bladzij
Inzender: K. Bladzij, 27 september 2022


Geplaatst in de categorie: bedankt

1.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 146

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Max
Datum:
28 september 2022
Dat laat zich raden...
'Honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande'
...maar dat had je denkelijk toch wel reeds aangevoeld, niet?
Heerlijk die oude negentiende-eeuwse vergeetwoorden, zwierend in Couperiaanse stijl, gelijk een sierlijke maserati soepel verend over 's heren wegen...
Naam:
K.Bladzij
Datum:
27 september 2022
Dank voor je waardering, Max.
Welke zinnen deden je wangen opgloeien?
Naam:
Maxim
Datum:
27 september 2022
Nou Kees, fraaie woorden, doch welk een pijnlijke samenloop van omstandigheden...
vooral op het uur dat de maag heerst en de mens verwordt tot beest...
haast u toch langzaam als oude ongenaakbare Chinezen en werp toch uw blik op de naastgelegen langgerekte groene zoden, alwaar een sterrenbos opdoemt, feodaal jachtterrein der notabelen, thans golfcomplex der neoliberalen, yuppen in luilekkerland: recreatieoord of villapark?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)