Alle inzendingen over albert heijn

1696 resultaten.

Sorteren op:

Granada: droomstad

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.449
De straten van Granada waar in 't donker Gitaren gonzen en van 't lang gefluister Van minnaars aan de traliën de duister Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er Wening uit rode muren? of wel, huisde er Morenkoning nog eens en wat zo klonk…

Kol-abri

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Denk jij tot in het oneindige met je eindeloze tong in kelken te kunnen tasten en bij je kroning tot kleurige koning garen te spinnen door eeuwig honing te winnen? Dat had je gedacht. Wij leren je wel vasten en zetten je voor altijd in de wacht.…

Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.445
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd, En midden in het binnenst heiligdom, Waar de outerkaars in 't donker gloeit, verbeid Ik u, mijn lief, mijn zoet sieraad alom! Ik sloeg mijn ziel dit zoete donker om, Alleen om ú te ontmoeten, die me altijd Belooft te komen, in 't geheim, na stom Eerbiedig beiden ene kleine tijd. O kom, mijn lief,…
Albert Verwey2 september 2020Lees meer >

Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.814
Ik ben een dichter en der Schoonheid zoon. Alles wat schoon is, is me een vreugd altijd. Mijn hart is menslijk, maar of 'k lach of lijd, Mijn lachen en mijn leed zijn beide schoon. Ik heb de macht dat ik wat schoon is toon Aan andren, door de taal die ik belijd, Zodat wie leest bedroefd wordt of verblijd, Maar zich bedroevend vreugd smaakt…

De boom

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.344
Er was een boom in een vervallen tuin. De netels wiesen om zijn voet uit puin. Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt, Totdat één tak opnieuw de ruimte won, Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon. Er was weer wind die in zijn blaadren greep En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep…

Stille nacht

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.754
Er zijn zo hoge tonen en zo lage Dat mensenoren Ze niet horen. Mogelijk wonen In bos of hage Vogels voor ons verborgen Zingende tot in de morgen.…
Albert Verwey23 februari 2022Lees meer >

Wie in de loopgraaf ligt...

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.117
Wie in de loopgraaf ligt, wie hoop op leven En liefde en lust voor goed heeft opgegeven, Kan zich niet langer troosten met de droom Dat door zijn dood hij land en volk zal baten: Want alle volken, alle staten Zijn één als golven van een stroom. Het leed, de vreugd van d'een doorcirklen d'ander, Bloed, hier gestort, kleurt ginds de spiegling…

Zo!

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Zo barstensvol de wolken aan de hemel te vangen, de aren de aarde in te lezen en te verkruimelen tot goud omdat ik van je houd, van je stilte, van hoe je de nachten tegemoet met immer welterusten met een kus in mijn rug en je keren naar jouw kant vlug. Hoe je kunt slapen, tot in de diepste sluimer je taken verzaken, terwijl mijn handen over…

Schuif op naar ‘t graf

poëzie
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.504
Schuif op naar ‘t graf: uw huis moet leeg. Een nieuw bewoner staat ervoor. Hij is nu jong en gij zijt veeg. Zijn voet volgt in uw spoor. Benijd hem niets: de tijd is kort. Een ander volgde alweer zijn stem. Ge ligt nog nauwlijks of hij stort U na en wacht op hèm.…

Aan het venster te Ulm

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.838
Ik zat aan 't venster waar de Donau vloot En op mij aankwam aan mijn rechterhand En onder mij verdween. De donkre rand Van den en loofhout die hem schuilplaats bood Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot Van 't volle en tintenrijke en golvend land: Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant; En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot…
Albert Verwey12 november 2024Lees meer >

Nieuwe reis

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
De zilvren eilanden van Denemarken, In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag, Lagen als perken in de waterparken Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag. Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder. Een pasgeslepen wereld toonde nog In land en water en verborgen einder Haar vreemdheid…
Albert Verwey27 februari 2021Lees meer >

Een koud vermoeden rilt mij door het brein

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.448
Een koud vermoeden rilt mij door het brein: Ik zie mijzelf en weet thans wie ik ben: Ik ben Erinring van veel boeken en Een Macht, waarmee 'k mijzelf en al mijn zijn, Gedachte en daad, gelijk maak aan de schijn, Die 'k daarin schoonst vond: - onbewust gewen Ik me aan dat artiest zijn; - soms zelfs ken 'k Mijn schijn, die groot is, niet van…

Millenniumnacht Akkrum

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 646
Door grootse vreugdevuren te ontsteken willen de meesten het duizendtal doorbreken opdat het goed in de memorie wordt geëtst, maar voor hotel `De Oude Schouw' niets van dat al; daar heerst eerder de ingetogenheid van kerst. Jij bent Maria in een zwarte jas. Het kind staat sterretjes te branden en neemt slissend door tekort aan tanden de…

Ik kom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Ik kom door een landschap van regen, bomen verrijzen schimmig rondom. Sommige jong nog, zonder veel ringen en andere die door al het noodweer gingen om te staan tegen een loodgrijze lucht. Het druipend wiegen in de wind ... Wees met mij en laat die herfst buiten maar dood om tegen een wereld donker en groot zij aan zij bij het licht van…

`Blijven'

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Pas door zelf ook woordeloos te zijn lokte ik je uit je tent. Met jezelf in die kwetsbaarheid herkend mocht het licht over je dagen en legde daar een zachtheid bloot die tot dan verborgen was. Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast en van mijn hart telde je de slagen. Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood na het van…

Heilige Schriften

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Heilige Schriften zijn die waaraan niemand een sylbe verander, Godlijk, naar letter en geest - Goede gedichten zijn zo, zij dan hun bron de Skamander, Jordaan of Noordzee geweest. ---------------------------------------------- uit: Het zichtbaar geheim (1915)…

Akropolis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Zo af en toe zie je God zijn hand achter een wolk vandaan om zijn troetelblokje schieten om het te gebruiken in een hemels Lego-spel en tot hij het weer terug zet, is er niemand die 't tempeltje van Nikè mist.…

Winter

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 806
De takken van de rozen werden staken, de bottels zijn tot zwarte vellen verdroogd. Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd. Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft en in één adem om de pijn te bestrijden een van zijn kwartliter bruiden belooft, maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.…

Aarde

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Als 'k u zo lief niet had, mijn aarde, zou ik Zo niet begere' u in een droom te vieren, Maar al uw steden en al uw rivieren, En bos en berg graag in één beeld beschouw ik. Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik U kennen heel, uw hemel met zijn vieren, Uw oceanen waar uw winden gieren, Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig; Uw…
Albert Verwey27 november 2019Lees meer >

Kuddedichters

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Poëzie is geen voer voor een kaste Maar een dronk voor de vrije mens - Tot de kudde die vastte en die braste Zich ophief in dwingend gedrens En de slechte poëten kwamen Van wie zij schijn voor wezen namen.…

Klokgetik

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Tik tak, tik tak: kort van pas, Van seconde tot seconde, Gaat de tijd, en toch te ras. Ochtendstonde, ach middagstonde, Avondstonde en na de dag Nacht; en wéer een dag; en dagen, Weken, maanden, jaren jagen Met hetzelfde stil gewag Van de slinger en de wijzer, En wij worden stijver, grijzer En gaan zachtjes over stag. Is het zo? O ja. Maar…

Altijd wat

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 799
Vanavond ben ik 't die haar bank bemant In de vide is 't gratis kijken. Wat een liefie toch dat mij ontvangt! Vanuit de hoogte moet ons kussen wel potsierlijk lijken. De ficus in de hoek als ongenode gast staat zijn dode biertje uit te drinken weet de uitgang niet te vinden, klaagt en klaagt en is de prille minnaars maar tot last…

Spiegel bij nacht

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
Met nevels omhangen zonder zicht, met niets omhanden doods en dicht voedt ze zich met beelden van weleer. Jagend over barre grond bloest, eenmaal met de kop in aas, haar gierenkraag en gaat ze op hinkepoten rond. Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan. Het zweven heersend in een ander rijk vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel…

Omgekeerde Sint Franciscus

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.589
De heilige Man in zijn pij keek door het raam naar de ganzen, Lachte: wat snaatren die beesten! kon ik ze maar verstaan! Zij zeiden: kijk, de heilige Man ging onder de mensen, Werd lichtvaardig als zij en nam hun manieren aan. ------------------------------------------ uit: Het zichtbaar geheim (1925)…

Wedergeboorte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
Hoe naïef je naam Chinees te laten klinken. Daarmee zet je ze wel erg eenvoudig op het spoor. 'Spleetogen' mogen ze gerust heten nu elke zachtheid werd vergeten, ze je zonder mededogen villen, omdat ze geld om te vergokken willen. Ze dragen het mes tussen de tanden. Je zal wel in het eten gaan of in zo'n poedertje belanden om pikken…

Orfeus

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.381
Had Orfeus niet Eurydice gedood Door zelf te hunkren naar haar levende ogen, Voor eeuwig had hij haar in ’t licht gevoerd. Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd. Nu bleef zijn hunkren als een open wond En ’t lied van nederwaarts gericht verlangen…

Sonetten II

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.279
Ik wou, ziel! dat gij goed waart, eind'loos goed, Dat gij uw vijanden vergaaft en bad Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat, Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet. Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat, Of gij u zélf vergat, want, ziel! gij had Geen wetten dan u zelf…
Albert Verwey30 november 2009Lees meer >

Cirkelloop

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.161
Ik ben een vonk die doelloos, richtingloos, Geworpen in 't heelal mijn vaart begon, Toen bond me aldra aan zich een andre zon En wentlend leef ik ongemeten poos, Een kern van leven, in zichzelve voos, Vol van de kracht die in en rond mij spon. O dat ik zonder weten eeuwig kon Wentlen in de onbegrepen stralenroos. Oneindge wereld, onvoltooid…

DE LUCHTSCHIPPER

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Als de luchtschipper, mee met de wolken, Drijft boven de bergen, En, hoger nog, opstijgt in 't licht, Ziet hij dan de aarde nog Met menselijke ogen? Zoekt hij het huis waar hij werd geboren En de lieve bossages En de voetstappen naast de zijne Aan het strand van de zee? Neen toch; onder hem kent hij Alleen bergschaduwen, spiegels van water…

Vrouwen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.777
De lieflijkheid van vrouwen houdt verbonden Wat mannendrift of mannenwijsheid scheidt. Zij voelen achter gronden diepre gronden En achter 't Recht het ongesproken Pleit.…