3500 resultaten.
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
Een octaafje hoger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
401 ik hoorde
levende muziek
in je ademhalen
zag de huid
rond je mond
in een kleine lach
lief bewegen en
genoot je melodie
een octaafje hoger
de rust voelde
sacraal aan in
de lage middagzon
waar stofjes woonden
in levendig bewegen
dat gevoed werd
door warmte
die zichtbaar in
weerkaatsing steeg…
je hand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
931 ik voel je hand
vingers in bewegen
dat wat je ogen
willen geven
is al lang
bij mij beland…
Getij-delijk
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
661 Woeste zee
Bron van al het leven
We bewegen mee
Al is het maar heel even…
molen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
615 de wind zucht
de wieken bewegen
het hout slijt,
en de tijd
draait er als
altijd omheen.…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 Soms wil ik opgaan
en door lucht bewegen
zoals
opstijgen en vliegen, nee
zweven.…
Atmosferisch ~ tanka
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 grijsblauw wolkenveld
dreigend of mysterieus
lichtversluiering
opklarende stralenkrans
atmosfeer in beweging…
Structuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
452 Zelfs het lege veld
vol beweging die
niet stopt-
gras dat teveel weet…
De symfonie van het leven
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
609 Spelend, voelend, beminnend, koesterend
op de toonladders bewegen zich woorden,
het beeldend geluid van de hoogtes en laagtes
het ruisende sprankelende beleven
het luwen van heftige orkanen
het lichte andante bewegen:
zo boeiend, de symfonie van het leven.…
Kleurige slippers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 ik zag je
stappend gaan
plezierig tikten
kleurige slippers
straatstenen aan
een harmonieus
geheel dit bewegen
als deel van het geheel
wat zo persoonlijk
ingepast kon worden
je lach klaterde
dit statement tegen
deuren en ramen
vele antwoordden
maar nog geen namen
wel kwamen kleuren
in beweging uit een
persoonlijk signatuur
in…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Over de heuvel rent een vrouw,
veert op ijswitte sportschoenen.
Ze beweegt als een astronaute
die het landschap in kaart brengt.
De lucht buigt voor haar passen.
Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling…
buiten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
916 buiten
even lopen
een blokje om
stapsgewijs weer energie opdoen
buitenbeentje
14.11.05…
Voorwerpen die mij het meest nabij zijn
gedicht
3.9 met 15 stemmen
10.970 vaker kan mijn fiets mijn handen aan het
stuur niet missen dan dat ik met jou hand
in hand loop tijdens schemeringen
en we beiden verbonden zijn
door de kortste ketting
hoe vaak zou mijn wijsvinger
op een lichtknop hebben gedrukt?
dagelijks worden talrijke handelingen
verricht door het mechaniek der ledematen
terwijl onze gedachten elders…
Graniet
gedicht
4.2 met 68 stemmen
10.189 water slijpt steen
al eeuwen
druppelt
tel na tel
de bron zich
tot een beek
die eerst verborgen,
schuchter,
grillig,
zich een pad
zoekt naar
het meer
dan langzaam
verder nog
naar zee.
zo ebt graniet
zich terug
in de natuur
--------------------------
uit: 'Gaandeweg', 2007.…
Dans...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
957 Ze danst
tegen een hemel
tegen een zomerhemel
Stel
dat ik haar...
vangen wil met een vlindernet
Want haar lijf
heeft de cocon
schoksgewijs verlaten
Ze schijnt
een vlinder
is een acrobate
Ze tast
beurtelings
aarde en hemel af.…
wat een vraag voor carnaval
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.160 drijfveerzoeker vroeg
vrouw met carnaval
's morgens in de kroeg
wat beweegt u zo al
zij zei krijg het heen en weer
mallerd kijk eens uit je doppen
ik beweeg toch helegaar niet
en als ik me laat bewegen
dan doe ik dat grammaticaal
juist niet door wat maar door wie
kijk mafkees ik zeg het voor je zielenrust
jaap mag met me schuiven als-ie…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 De gratie van hun rennen en bewegen,
half vliegen over het water, te licht voor zwaartekracht,
samen alleen in lucht, nat zand en spiegeling,
dat woordloze toebehoren aan elkaar en niemand anders -
opeens zijn ze verdwenen zonder dat ik zag waarheen.…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Zywa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
310 Ik schrijf mijn levens-
boek niet op papier
In vele hoofden
leg ik vast wie ik ben
en wat ik ervaar, net als jij
vergeet ik de toekomst
Er is geen dood in mij
Hormonen rennen af en aan
Celgroeiers vernieuwen me
Ik ruik niet naar verval
Alleen naar vrolijkheid
en mijn verlangen
onbekommerd te leven
in een huis zonder zorgen
met…
Lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
861 en dan plots
verstild bestaan
vlinder zonder vleugels
leven als op een foto
bevroren beweging
een stilleven…
Als bloesem
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.135 Mijn handen gevouwen
Rond mijn gezwollen buik
Je antwoordt met
Een zacht bewegen
Als bloesem in
Een lentestruik…
bestemming
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.801 stil, zachtjes
niet bewegen
hier was het
dat wij zwegen
dit plekje paradijs
begin … of einde
van de reis…
Heerlijke nacht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.809 Wolken verdwijnen in de nacht
geen zonlicht, nergens meer
beweging, slapen, dromen
-tot het gezamelijk ontbijt-…
Dansen in de scherven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
998 de muziek klinkt
ik luister ernaar
een lied dat mij troost
van alle
akelige omstandigheden
mijn voeten bewegen
langzaam
komt het ritme
heel langzaam
komt het gevoel
ik dans
ik beweeg
met mijn voeten
door de scherven
allemaal
sneden
en wonden
bloed
dat stroomt
gevoel
om verder te leven
te streven
om niet te sterven
ik ben…
bandieten waren wij
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.677 in de pianobar van het grijze Atlanta Hotel
waren wij met jong gezicht zo sluw
de bandieten van het schemerlicht
op het donkergroene pluche
met mijn wijsvinger even omhoog
-een draaiende beweging-
wist ik de barman te bewegen
onze glazen te vullen
keek ik in de spiegelachterwand
waarin karaffen glinsterden…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Krachten die sterren doen bewegen,
bewegen ook in handen en in voeten.
Stof waaruit het heelal is opgebouwd,
is wat het lab in al mijn cellen vindt.
Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis
het is nooit klaar
want jij bent daar
in jouw licht bewegen…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…