3093 resultaten.
plaag me niet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.209 in een glazen huis
kun je niet wonen
laat je alles zien
wil je niet tonen
een plaatje ben jij
ik voel me niet vrij
wil met je delen
en samen spelen
laat me toch gaan
of schiet me neer
maar plaag me niet,
niet iedere keer…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 'k probeer het handig te ontwijken
de grimassen rond mijn bitt're mond
maar de pijn die lekt uit ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…
Vergane gevoelens
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.233 Mijn tranen
zie jij niet
in het donker
van de lange nacht
mijn eenzaamheid
voel jij niet
door het masker
van alle dag
zeg maar niet meer
'ik heb je lief'
als die woorden
hun inhoud hebben verloren…
met bloed doordrenkt....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.115 ondergraaf niet langer
een leven
dat verwoesting haalt
uit zichzelf
aanvaard niet meer
de betrachting
van een reikende hand
die vruchteloos blijkt
breek niet verder
de vervoering
die ontegensprekelijk
aanwezig is
en niets onderschrijft
de emotie
wanneer getrokken zwaarden
drenken in bloed…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Tevreden zijn
is een element
dat zich strekt
als een zucht.
Een huisdier dat
zonder enige vrees
op je schoot ligt
zich in je nestelt
als een kind.
Tevreden zijn
is uitgeteld
de slotsom weten
van het bestaan.
Handen op je buik
vergenoegd en verzadigd
zwanger van
vele jaren samen
doen en laten leven.
Tevreden zijn
is het…
spelevaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 achter de volgende stroomversnellling
ligt het misschien al een hele tijd zoek
serpenten zijn als was onder mijn voeten
vissen bijten verdronken in het zand
ik roei langs kadavers vol verwondering
voor het ongerepte stukje muziek
een adelaar speelt banjo
de echo antwoordt niet…
Verloren
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.458 Soms
lijkt het leven zo zinloos
verloren
doorheen maanverlichte
droomrijke nachten
lig ik te wachten
en in de sneeuwverwachte
winterse dagen
komen levensvragen
mijn lijf vouwt
zich in elke pose van bestaan
laat gedachten gaan…
Ithnian
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.027 Onzichtbare lijn
naar dat land
van zand
onder het heetst van de zon
waar gedachten dwalen
in het labyrint
wanneer was het
in die duizenden jaren
dat wij zagen
wie wij waren
door donkere ogen
bezield…
Biheyr
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
996 Koud
ver verwijderd
van de hete zon
levend begraven
bij haar
die ik dien
ik teken een vogel
symbool van vrijheid
die ik nimmer verkrijgen zal
donker waart
in mijn ogen
koud zijn nu ook de laatste tranen…
onverwacht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
843 soms is het zoiets stoms
als de geur van
Soir de Paris
dat je neusgaten teistert
herinneringen als losse klosjes
in een deukendoos
waarin zonlicht spontaan
het garen breekt…
soms
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
724 als een moegetergde paperclip
probeer ik bladzijden bijeen
te houden
die jij met de kracht van
een najaarsstorm
terug overhoop blaast
en radeloos plooi ik
de verkeerde kant uit…
Jij
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.796 ik zie je dwalen, dolen
dalen tot in de kraters
van je bestaan
je zoekend zijn
met het water tot aan je kin
trappelen en happen
ik omzwachtel je achillespees
en vloek verbeten
tegen de wind in…
Gezichten lezen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.346 Zij kan niet praten,
krijgt geen woord gevormd
Haar lippen
blijven geluidloos opeen.
Zij kan niet uiten,
gebarentaal is haar vreemd
Zij kan lachen, huilen,
tranen vloeien in overvloed.
Of dat ze ’t nou van verdriet
of juist van vreugde doet
’t maakt niet uit, dat ze
niet praten kan,
je hoeft haar alleen maar
aan te kijken
dan…
He broertje
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.275 Ergens aan
de horizon
ergens moet
je zijn;
misschien in
een knotwilg
kijkend naar
mensen, die
je achterliet.
Ergens aan
de horizon
ergens moet
je zijn;
misschien daar,
waar de zon
ondergaat,
luisterend naar
mensen, die
je achterliet.
Nergens aan
de horizon
nergens zal
je zijn.
Nieuwsgierig
kijk ik om
naar de
mensen, die…
IJVERIG
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
971 Het gaat er niet om
hoe ijverig U bent
maar wat het doel is
van uw ijver
Het Bijtje wordt 'Geprezen'
maar de Mug krijgt
een 'klap'…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.019 De stilte van de nacht
omhelst mij
met duizend lege armen
laat mij duizend
lege beelden zien
als laatste tonen versterven…
stamboom
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
968 geen geluid op een paar
oorsuizingen na die ik
herken als achtergrondmuziek
geen licht op een flakkerende
vlam na die me boeit als
een nerveus schimmenspel
niks levend aan de wand op een
spin na die jullie meedogenloos
slijmerig samenspint…
zomaar
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.383 het raamkozijn schilfert af
en het kan me niet schelen
tijdstroebel glas verbergt hoop
heb jij dat nooit
met je vingers willen knippen
in een wens die waarmaakt
waarvoor je knippen wou?…
schaduwloos
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
664 ze smijt woorden in bomen
waar grijpgrage takken ze vermalen
in een monsterlijk ballet
schraapt glanzend marmer
graaft groeven diep
tot het nagelbed
duisternis in
de zon moet onder…
herleven
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.409 zo moet een boom zich voelen
op weg naar de lente
sappen die opwaarts stromen
tot ze zonlicht vangen
in zijn kruin
nieuwe warmte
ontluikend in een blad
dat de kracht van deinen
en ruisen onder de nerven krijgt…
Imbarih
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
944 Nog voel ik het zand
door vingers glijden
de hete zon
branden op mijn huid
en de waterkruik
die ik klotsend droeg op mijn hoofd
tijd verdween
gleed weg
in duizenden jaren
naar een land
ver van mij vandaan…
Zelfportret
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.306 Langzaam
doorbreekt
de stilte
na een lawaai van
lofgezang over
alles wat ik doe
en wat ik ben
ze weet mijn
naam en mijn
verhaal maar
ze is iemand
die me nooit
heeft gekend
De wereld sluit
me steeds meer in
met ongesproken
woorden te hard
om te mogen
zeggen en
te pijnlijk voor
dit moment alleen
ze zouden mijn
gevoel…
retour
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
962 ik wil niet thuiskomen
van weggeweest
ik wil thuiskomen
van er geweest
en terug te zijn…
Nachtregen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
916 Nachtregen
danst op de naakte huid
van mijn ziel
de zilveren druppels
paarlen uit lange haren
heel mijn wezen lacht
ik spring in plassen
van herboren vrijheid
en zing de klanken van mijn hart…
vasthouden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.120 ik raapte een scherf op
ergens in een Griekse tuin
hij lag daar zo half
in en uit het zand
er zit een rode knikker
in mijn handtas
die ik nooit terugvind
maar hij brengt geluk
vandaag heb ik
een peer gekeeld
zo maar gevierendeeld
ze krijste niet eens
het is dit moment
het nu van deze zomer
dat geen voorbijgaan kent
maar een blijvend…
Liefde
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.266 Ik drijf
op golven van
purper, zilver en goud
ik kijk naar de horizon
en droom het leven
dag na dag
en als ik naar jou kijk
zie ik sterren twinkelen
in de gedachten van jouw hart…
voor I.J.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
931 in dit gedicht
temidden van al dat zwijgend wit,
argeloze tekens en onbeduidende letters
wil ik wonen
binnen deze versteende ommuring
bevolkt door aaneengeregen woorden en
kabbelende zinnen
wil ik blijven
tot ik verstom
als het wit me verblindt…
Niets is verloren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.041 De nacht valt
ik kijk naar de sterren
en droom een leven
ver hier vandaan
duizenden kilometers zand
de zon brandt
zijn gouden stralen
vertelt mij eeuwenoude verhalen
laat mij emoties voelen
bundelt oerkracht
in mijn diepste zijn
ik voel de rauwe pijn
van een verloren leven
God laat mij even, als het kan
de beelden herbeleven…