1919 resultaten.
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Koud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Finland min dertig
de te melken toeristen
bijeen gedreven…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan
welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Open en onvoltooid
Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Kerstmis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Onze kerstboom
ziet er prachtig uit.
Lichtjes, kerstballen,
engelen,
zelfs roze
balletschoentjes.
Onder de boom liggen
kerstcadeaus.
Het lijkt zo gewoon,
maar als je erover nadenkt,
is dat helemaal niet zo.
In vele gezinnen of bij
alleenstaande mensen ligt er
waarschijnlijk niets.
Het is niet
vanzelfsprekend,
dat het overal…
Handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 [Dit schreef ik voor lieve mensen]
Handen
Je handen in de mijne,
het verwarmt,
maar hoe vaak mag ik
dit nog met jou doen.
Uren, dagen of
nachten.
Je gezondheid
gaat hard achteruit.
Lieve vrouw, moeder,
schoonmoeder, oma:
wij houden van je.
Je hebt een mooie tijd
gehad met ons,
dat koesteren
wij.
Rust maar goed uit
voor…
Het kamerlid en de kerstretraite
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
668 “Zeg Kamerlid, waar heb je deze hele kerst gezeten?”
Noch Kurt noch Cor had hem gezien. “Waar ben je toch geweest?
We dachten even dat je door het virus was gebeten.
Dan was je kerst-oud-nieuwgevoel niet echt bepaald een feest.”
“O kamerlid,” zei Babcia toen, “mag ik je even spreken?
Je kan hier naast mij zitten want ik heb immoeniteit.
Waarom…
Fiskaalgeplukt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
444 Voor meer begrip in dezen, en voor de broodnodige sarcastische toets, leze men het snelsonnet van Inge Boulonois van vandaag, met de veelzeggende, omineuze titel "1 maart".
_______________________________
FISKAAL GEPLUKT
Vandaag is het - schrik niet -
1 maart,
De eerste van de lentemaand
In 't jaar des Heren MMXXII
Nog net geen schrikkeljaar…
René, JD & Genee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 We ontkomen er niet aan, beste kijkers, #metoo en Talpa, dat is geen goed huwelijk. Ging eerst the Voice onderuit na vrouwelijke beschuldigingen van verregaand mannelijk machtsmisbruik in de vorm van vrouwbeledigend intiem-iderend gedrag, thans wordt de beerput van Talpa nog verder geopend. Heel de Gooise matras wordt binnenstebuiten gekeerd.
Meer…
Eindejaarswensen!
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
987 niet alleen de mens
laat een beklijvend spoor na
voor zijn vrijheid…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
je handen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.618 toetsen
yn in spultsje fan hearlik
hurd hin' en wer
yn myn hannen
hâld ik stil de foto.…
MEANDERSPAD
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
535 het oude echtpaar
vouwt stil de dagen toe
op het Meanderspad
Vandaag in de nieuwsbrief van 'MEANDER' mijn haiku bij de rubriek:
'Meanderen'https://meandermagazine.nl/2021/07/nieuwsbrief-27-4-juli/…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 ik conserveer hier
voorbij, huis en foto
tussen kringlooppapier…
Emotie
hartenkreet
3.2 met 51 stemmen
18.800 Op het buro daar staat een foto
van mijn kinderen
die ik voor me zie:
juist die
Beiden kijken blij
Al die jaren tot die foto
van mijn zoon en dochter
spiegelen aan mijn geest voorbij
Dierbare en minder vrolijke momenten
weerspiegelen zich in hun gezichten;
zijn gevangen in de tijd
Woorden smeed ik tot gedichten
Herinneringen raak ik…
Bioresonantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 vergeten
voor ons
en voor elkaar
aan ons diepste zijn
te denken, vragen, mediteren, bidden,
golven sturen
zonder foto, nagel, haar…
Momentopname
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
729 In het bos
Wandelde ik door de foto
Die ik de voorgaande
Dag had geschoten
Daar kwam ik Olga tegen
Lerares Nederlands maar wel
Heel gewoon gebleven
Dat heeft mij zeer verdroten.…
sigarenkistje
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
871 de foto’ s plakken
hun landschappen
op elkaar
ik moet voorzichtig
zijn om geen
dijk stuk te trekken
jouw dijbeen
naast een populier
is al wat gelig
jammer van die
bokkenorchissen…
ook mooi...
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
710 de 'Yorkshire dales'
om precies te zijn Bolton Abbey
de ruïne van 'Priory Augustinian'
een schilderijtje aan de river Wharfe
over de 'stepping stones' naar de
andere oever en dan een foto maken…
Vacansoleil
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
425 zelfs áchter prikkeldraad
ben je als toeschouwer
niet meer veilig
voor de ultieme foto
van de Tour zwenken
zwalkers in wielen
zal een tetanusprik
van Hoogerland weer
in de trui helpen?…
jong en beklemd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 jong en beklemd
vinden handen elkaar
sprakeloos
en onberoerd blijven
de lippen voorlopig
foto: sybe bakker
http://bit.ly/pd0723…
Volmaakt
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
893 Zo volmaakt ben jij
dat er geen schilderij, geen foto bestaat
waarop jouw evenbeeld wordt geëvenaard
zo volmaakt ben jij
dat ik het niet zou wagen
ook maar een enkel woord aan jou op te dragen.…
Ontwikkelingshulp.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
818 Voor een foto zonder kleuren
Hoef je niet te lopen leuren.
Voor uw zwart-witkiekje
Is er nog wel een fabriekje,
Waar het ontwikkelen kan gebeuren.
Waar is de tijd dat
Ieder zelf nog een doka had.…
Najaarsbode
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
391 Foto Dick Voogd…
De grootste schat
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.274 Geen woorden kunnen zeggen wat ik bedoel
Jij bent mijn koningin
Jij bent de zon van mijn gezin
Geen woorden kunnen zeggen wat ik voel
Geen foto's kunnen laten zien wat ik bedoel
Jij bent het allermooiste plaatje
Jij bent mijn bovenbeste maatje
Geen foto's kunnen laten zien wat ik voel
Al kon ik het alleen maar zeggen
Hoefde ik het niet…
Je ziet mij....
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.776 door ademnood
en een lichaam zo pijnlijk zeer
Je ziet alleen een afbeelding
en vindt mij heel normaal
een foto, een gewone vrouw
maar nooit zie je mijn lichaamstaal.…
Als het even stil is
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.229 Ik zie jouw foto, stop met ademen.
Ik lees je eerdere mails, het doet me verbazen.
Elke keer weer, als het even stil is.
Geen geluid, niemand om mij heen.
Dan denk ik aan je woorden.
Kijk naar een foto waarop je lacht.
Mijn hart dat het uitschreeuwt.
Ik voel me zo alleen!
Niemand heeft mij verlaten.…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…