431 resultaten.
Tot Joep
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
501 Er valt geen chocolade van te maken,
-dat doet er in dit stadium niet toe-
maar wat er dan volgt is een heel gedoe:
het lijkt veel op een rijwiel-wiel bespaken.
En zitten alle spaken naar behoren,
dan is er weer een pret-sonnet geboren.
Da ’s alles
Je Adriaan…
Nieuw Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Tijd is een wentelend wiel
dat achter de horizon verdween
komt morgen terug
de tijd gaat nooit van ons heen
In een droom heb ik jou gezien
je haren waren als stralen van de zon
je ogen glansden
zo klein als je was, toen het leven begon
Eeuwen werden geboren
nu ben jij aan de beurt
jij die mij blij maakt
en mijn leven anders kleurt…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 ben ik
Als ik het nest verlaat
Al het vertrouwde
Achter me ga laten
Aankomst in een
Onbekende stad
Waar alles nieuw is
Waar vertrouwdheid
Nog groeien moet -
Vlak voor het grote viaduct
Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto -
Wielen…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 het terugkeren van beeld waar taal
bezwijkt aan verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp…
verder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 verder
ik kom niet verder
de tegels van ‘t trottoir
vragen mij stap voor stap
waarom ze vierkant zijn
dan fiets ik maar
zolang m’n ketting rammelt
trapt mijn hart
het bloed
rond mijn wielen
afstand brengt mij verder
de ruimtelijke rijkdom
ik rol er dwars doorheen
bewegen is vooruit
ik stuur de toekomst
bochten liggen
wind…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit uren in een blik op wielen…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Uit de aardse kleur van je ogen
lees ik de geaardheid van je ziel
elke gespannen vezel wilde het waarop
mijn ongetemde genot kan bogen,
uit lichamelijkheid ontdaan
van iedere willekeur, uit
het wiel van overgave, niet
door vanzelfsprekendheid
uit de mond en over lippen
inhaleer ik je uitnodiging, stil
zwijgend zonder voorkennis,…
Bart Brentjens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 De rug kromt zich wat ronder op de fiets,
Pontoni en Bramati irriteren,
zo’n tikkie tegen ’t wiel, wel twintig keren,
Bart denkt ‘spaghettivreters’ … of zoiets
Pontoni tikt dan nog een keer en ras
geeft Bart een buitensporige dot gas
en scheurt dan vlammend door de Brennerpas,
althans als het niet in Atlanta was ...…
Nacht en nevel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 Leiden
De dag is nog in nevelen
gehuld
Van nachtgedachten zijn wij nog vervuld
De droom in non-rem slaap verfrist ons beiden
Een droom blijft vaak in nevelen gehuld
En ook al druppelt het nog licht in Leiden
De lucht klaart in Oegstgeest op voor ons beiden
Al zijn we van de nacht nog diep vervuld
Ons deert niet wat gebeurt in Eck en Wiel…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
280 Je staat op mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get Here/ na de afrit
zo rijd jij de nacht uit
Je gaat…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
TU Eindhoven vindt (vlieg)wiel uit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Het vliegwiel van d'universiteit
geeft de chauffeur straks heel wat profijt.
't Zal je verblijden
file te rijden :
hoe meer je remt, hoe sneller je rijdt !…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 De wielen draaien klein
versneld. Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 Het leven van de Nederlands kampioen op
de weg in 1912 - tevens mijn opa - wordt
beschreven in mijn pas verschenen biografie
Hervormd op wielen (Soesterberg 2005).…
Zijwieltjes
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.482 Zo werk ik nu aan materiaal
dat ik 's nachts van zolder haal: steun-
wielen achter. Ik leun
te zeer op wat is vervlogen.
Maar ook dit zal gesmeerd lopen.
Ik wil de afstand dichten. Doodmoe
maar in extase op de Mont Ventoux,
in vrije val beneden komen.
En hier naast jouw
eerste trage trappen 'naar de ijsboer toe'.…
Onze tijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.034 verder van elkaar vandaan
En toch komen we steeds opnieuw
Tegen over elkaar te staan
Dan voelt het niet als toen
Niet meer goed en vertrouwd
Het voelt heel erg anders
Zo onherkenbaar en zo koud
Ik mis de leuke tijden samen
Vooral sinds er een derde is
Ik wist nooit wat ik had
Maar ik weet nu dat ik het mis
Ik voel me nu een derde wiel…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 Geboren in de hel
maar het leven is vluchtig
opgaan in het licht
water stroomt
snel weg
weg van alles
het vriest daar
in de hel
het water stroomt
te snel
snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring…
Gevangen
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
2.750 Jij vertelde van zegels en post
van ijzer op wielen door het polderland
en bussen waar je armoekoffie kreeg
van paarden en geen rijbewijs
van zakken met ijzeren ringen
en dat het jute, zwaar, zo stonk
en een schouder die droevig droeg
waardoor jaren moeilijk leken
ook vertelde je van elke ochtend
vroeg uit de veren en duiven
opgedoft…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend
verslaat de sater
met blote hand
Haar goddelijk verstand
wil zij beschermen
waar engelen wonen
het leven kronen
zoals beschikt
De Godheid wikt
haar genade gevend
in liefde wevend
haar zachte ziel
hier op het wiel…
Basale ganglia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 de pendelaar tussen mensen als de zijne
volgt de tegels op het rookvrije perron
terwijl het zog van passerende treinen
lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon
langs afgewende blikken van zwijgzamen
schuift onbetreedbaar een panorama in glas
buitengesloten achter getraliede ramen
als in een cadans met doodgezwegen pas
de stalen wielen…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 De man laat zijn sterke, eeltige handen
fijnzinnig voelen aan wiel en ketting.
Vieze vingers brengen de mededeling:
"Edel werk blijft in onze vuilheid branden!"
Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde schatten klein
inderdaad, soms ben ik een kruisbestuiver
dan hang ik aan de spaken van een dood wiel…
Waarom zou ik hier iets schrijven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
605 Waarom zou ik iets hier schrijven
ze weten het toch al
Ik verras ze toch niet
Springen over touwen
rambo vliegt in het oerwoud
Teun heeft het kruis
Wil heeft het wiel uitgevonden
De wind vliegt me om de oren
en Anneke die lust er pap van
Ja we zijn in de Zoo in Antwerpen
ik geniet ervan
Maar even fluister ik tegen de ober
is er iets nog…
Tussentijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 de tijdelijkheid van de omgeploegde grond
staat bloot aan de ondeelbare gedachten,
mijn speelgoedtrein op vierkanten wielen,
elke dag een vaste rit maar andere kleur
waarvoor op de cocosmat moest knielen,
ik zal het niet besmetten maar
trachten de tijd te doden door
het in woorden om te zetten,
daarover zal niemand mij iets vragen, want…
Wat gebeurt daar?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Eerst op de foto dan
wuivend afscheid nemend
van de wereld decadent
die stijf van angst
(de vrezenden het bangst)
het hoofd afwendt
Te water
gemutst en bebrild
Nu gaat het gebeuren
Ze hebben het zo gewild
Lichamen vallen
Armen wielen
Is het de doodsstrijd
van dolende zielen?…
Een vriend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.068 Soms loopt ie leeg,
mijn marteltuig op wielen.
En ik?
Ik schiet dan vol.
Moet nu lopen
en op een lift gaan hopen.
Gegoten uit één stuk staal
en stijf van mijn getrap,
staat hij elke morgen klaar.
Een vriend in weer en wind;
waar vind je nog zo’n vrind?
Elke morgen vroeg
maken we de Twentse wegen onveilig.…
Leven vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Zacht zuchtend en zoemend zingt mijn ziel
alleen al ‘t noemen van jouw naam zet aan
het denken beheerst en brengt mij in beroering
een wenteling weifelt in het warrige wiel
en roffelt ritmisch het melodisch membraan
daten brengt mijn lustig leven in vervoering
welke kant moet ik kiezen voor mij als -fiel
wat is voor mij waardevol en waar…